Αγρότες

article thumbnailΜήνυμα της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 107 χρόνια από την εξέγερση του Κιλελέρ

Η ΚΕ του ΚΚΕ, 107 χρόνια από την ηρωική εξέγερση των αγροτών του θεσσαλικού κάμπου (6 Μάρτη 1910), χαιρετίζει αγωνιστικά τους μικρομεσαίους αγροτοπαραγωγούς και κτηνοτρόφους που για άλλη μια χρονιά βρίσκονται στο δρό  .... 

Αποσπάσματα από ομιλία της Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στη Βουλή για την αγρότισσα
04/03/08

«...Δεν υπάρχουν μόνο αγρότισσες στην ύπαιθρο, υπάρχουν και εργάτριες γης, όπως υπάρχουν και εργάτες γης. Και δεν υπάρχει καμία υπηρεσία, καμία στατιστική -η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία κάτι προσπαθεί να κάνει- που να αποτυπώνει τις εργάτριες γης, που είναι μισθωτοί απασχόλησης στη γη. Όσο συγκεντρώνεται η γη σε μεγάλα χέρια, όσο εμφανίζονται μεγαλοϊδιοκτήτες, θα αυξάνεται και ο αριθμός των εργατών και των εργατριών γης. Επομένως, για μας αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει και ο διαχωρισμός και το ξεκαθάρισμα και «αγρότισσες και εργάτριες γης»...

...Ξεκαθαρίζουμε επίσης το εξής πράγμα: Όταν μιλάμε για ισοτιμία των δύο φύλων, εννοούμε από κοινωνική πλευρά. Αντίθετα, πρέπει να εντοπίζονται οι όποιες ιδιαιτερότητες υπάρχουν, οι βιολογικές διαφορές που έχουν σχέση με το γεγονός ότι η γυναίκα σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος της εγκυμοσύνης. Επίσης υπάρχουν, αν θέλετε και κάποια ιδιαίτερα βιολογικά χαρακτηριστικά και στους άντρες και στις γυναίκες που βεβαίως δεν έχουν καμία σχέση και δεν μπορούν να εξηγήσουν καμία κοινωνική διαφορετικότητα ή ανισότητα.
Είναι γεγονός ότι υπάρχει μία ειδική πολιτική από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κυβέρνησης απέναντι στις αγρότισσες εδώ και αρκετά χρόνια. Ένα μέτρο είναι και ο γυναικείος συνεταιρισμός. Έτσι διευρύνθηκε η κοινωνική βάση που δανείζεται και εκτίθεται σε δάνεια στις τράπεζες.
Θέλω όμως να σταθώ ιδιαίτερα στο εξής ζήτημα: Διαφωνούμε ριζικά και με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παράγει και αναπαράγει εξειδικευμένες αποφάσεις για τη γυναίκα αγρότισσα. Για την εργάτρια γης δεν κάνει ακόμα λόγο ή ίσως εμένα μου διαφεύγει. Θέλουμε να διαφωνήσουμε διότι αποσπά εντελώς τα προβλήματα της αγρότισσας και της βελτίωσης της ζωής της το ζήτημα της απασχόλησης, της κοινωνικής πολιτικής, της συνταξιοδότησης από την αρνητική εξέλιξη της αγροτικής οικονομίας που πλήττει τα συμφέροντα των μικροϊδιοκτητών και των μικρομεσαίων παραγωγών.
Η Κοινή Αγροτική Πολιτική, τα προγράμματα «LEADER I» και «LEADER II» και η πολιτική του δεύτερου πυλώνα απασχόλησης για τους κατοίκους της υπαίθρου, που κατεξοχήν απευθύνονται στις γυναίκες, είναι προγράμματα τα οποία απέδειξαν το εξής πράγμα:  Δεν μπορούν να ανακόψουν την επιδείνωση της θέσης της αγρότισσας σαν αγρότισσας, αλλά και σαν μέλος του αγροτικού νοικοκυριού και της αγροτικής οικογένειας. Δεν μπορούν ούτε για το σύνολο των αγροτισσών, παρά για μία πάρα πολύ μικρή μειοψηφία να αποτελέσουν εναλλακτική απάντηση και λύση σ' αυτό που συντελείται εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα, δηλαδή οι μικροϊδιοκτήτες, οι μικροί παραγωγοί να χάνουν τη γη τους, να συγκεντρώνεται η γη σε λίγα χέρια, να φεύγουν βίαια από την απασχόλησή τους και ταυτόχρονα να αλλάζει, αν θέλετε, η σύνθεση των καλλιεργειών στην Ελλάδα...


... Πρέπει να εξηγήσουμε το εξής: Βγαίνει βίαια η γυναίκα από τον πρώτο πυλώνα που είναι η αγροτική οικονομία -τον οποίο σαφώς πρέπει να τον δει κανείς εκσυγχρονισμένο κ.λπ., αλλά όχι εκσυγχρονισμένο σε βάρος των μικροϊδιοκτητών- και διατίθενται ορισμένα ποσά στο όνομα της αναπλήρωσης των απωλειών από τις εξελίξεις στον πρώτο πυλώνα στον δεύτερο πυλώνα, όπου εκεί οι δραστηριότητες που αναπτύσσονται είναι παρεμφερείς δραστηριότητες προς τη γεωργική και τη γενικότερη αγροτική παραγωγή διότι ο αγροτουρισμός παραδείγματος χάριν είναι παρεμφερής δραστηριότητα.
Για τα προγράμματα «LEADER» τα οποία έπαιρναν κάποια χρηματοδότηση, στον μεν πρώτο πυλώνα πήγαινε η μεγαλύτερη χρηματοδότηση, στον δεύτερο πυλώνα η χρηματοδότηση ήταν μόνο κατά 10%. Αυτό σημαίνει ότι οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι αγροτικοί συνεταιρισμοί που πέφτουν στις τράπεζες διότι ο συνεταιριστικός τομέας στην Ελλάδα είναι «κάτω από την μπότα» των μεγάλων επιχειρηματιών και των συγκροτημάτων που τώρα έχουν μπει μέσα στην αγροτική παραγωγή. Είναι λοιπόν είτε συνεταιρισμοί όπου μέσα εκεί αν υπάρχουν πενήντα-εξήντα γυναίκες, δύο-τρεις θα επιβιώσουν και οι άλλες δεν θα αντέξουν, είτε συνεταιρισμοί με μία χρονική διάρκεια ζωής πέντε, έξι, επτά χρόνια...


...Η Κοινή Αγροτική Πολιτική και ιδιαίτερα η ενδιάμεση αναθεώρηση ήταν καταστροφική. Πλήττει τις γυναίκες και τους νέους που είναι ο αδύναμος κρίκος. Δεν είναι σωστό ότι δεν υπάρχει ανεργία στην ύπαιθρο, που ακούσαμε. Τριακόσιες χιλιάδες διαπιστωμένα, γυναίκες και άνδρες και ιδιαίτερα νέοι από την ύπαιθρο θα είναι οι νέοι άνεργοι. Αυτό είναι μελέτη της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και είναι άνεργοι, όχι γιατί εκσυγχρονίστηκε η αγροτική παραγωγή και επομένως, περίσσεψαν χέρια ικανά να πάνε σε κάποιον άλλον τομέα. Άλλωστε, δεν υπάρχει τέτοιος σχεδιασμός πλήρους αξιοποίησης του εργατικού δυναμικού. Είναι άνεργοι οι οποίοι είτε θα κάνουν δυο-τρεις δουλειές, όσοι μπορούν και ανάμεσα σε αυτούς ακόμα πιο αδύναμος κρίκος θα είναι η γυναίκα.
Θέλω να σταθώ στο ζήτημα της συνταξιοδότησης και να το πω και αλλιώς. Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει ανοίξει ακόμα τα χαρτιά της όσον αφορά τη συνταξιοδότηση του Ο.Γ.Α.. Βουλευτές όμως της Νέας Δημοκρατίας εμφάνισαν πρωτοβουλία να μειωθεί κατά δύο ή τρία χρόνια το όριο συνταξιοδότησης της αγρότισσας, από εξήντα πέντε να πάει στα εξήντα δύο, αφού όμως έχουν συμπληρώσει σαράντα δύο χρόνια δράσης και ασφαλιστικής οπωσδήποτε συμμετοχής, αλλιώς θα πάνε στην πρόωρη συνταξιοδότηση.
Είπε ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να μειωθεί το όριο συνταξιοδότησης της γυναίκας αγρότισσας από εξήντα πέντε στα εξήντα τρία. Εδώ είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και δεν μπορώ να το εξαντλήσω.
Η δική μας θέση είναι το όριο συνταξιοδότησης να είναι στα εξήντα για τους άνδρες και στα πενήντα πέντε για τις γυναίκες. Για τις γυναίκες αγρότισσες να υπάρχει πλήρης εξίσωση. Και αν θέλετε, αρμόζει και στο γεγονός ότι στον αγροτικό τομέα όπως και γενικότερα, η ζήτηση σε ανθρώπινη εργασία μειώνεται και ως αντικειμενικά προοδευτικό φαινόμενο αλλά και ως σκληρό ταξικό φαινόμενο, εξαιτίας της ακόμα μεγαλύτερης καπιταλιστικοποίησης της αγροτικής παραγωγής.
Εδώ λοιπόν μπαίνει ένα ζήτημα. Για πρώτη φορά υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη στον αγρότη το 1988. Το 1998 μπήκαμε σε μία άλλη φάση, καθιερώθηκε η σύνταξη. Θα υπολογίζονται τα συντάξιμα χρόνια για το εξηκοστό τρίτο έτος από το 1988; Το 2031 ή το 2030 θα έχει δικαίωμα σύνταξης και η γυναίκα. Και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι πάρα πολλές γυναίκες δεν ασφαλίζονταν. Και οι γυναίκες ασφαλίζονται στο κατώτατο κλιμάκιο από τα επτά.
Εμείς υποστηρίζουμε το διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων σήμερα. Υποστηρίζουμε να μην υπάρχει καμία συμμετοχή του αγρότη και της αγρότισσας στα ζητήματα της κοινωνικής πολιτικής και της υγείας και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Και θα πρέπει να ξεκαθαρίσω το εξής πράγμα. Είναι ψέμα αυτό που χρόνια λέγεται ότι οι αγρότες δεν πλήρωναν τίποτα και ότι εν πάση περιπτώσει πλήρωνε ο υπόλοιπος πληθυσμός μέχρι ένα ορισμένο ποσοστό.
Το 1960 καθιερώθηκε το αγροτικό εισόδημα. Τότε υπήρχε πληρωμή 5% υπέρ του κράτους και 1% πλήρωναν οι άλλοι εργαζόμενοι. Όταν καταργήθηκε το 5% επί ΠΑ.ΣΟ.Κ., έγιναν δύο οργανισμοί, ο Ο.Γ.Α. και ο ΕΛ.Γ.Α.. Πάλι μπήκαν νέες εισφορές. Δινόταν προνοιακό επίδομα και για τη σύνταξη καθιερώθηκαν οι εισφορές. Από το 1988 και μετά, παίρνουν την πρόσθετη ασφάλιση, πληρώνουν εισφορές με βάση τα κλιμάκια. Δεν είναι αλήθεια, μπορεί να μην υπήρχε το δόσιμο όπως ήταν στους υπόλοιπους εργατοϋπαλλήλους, αλλά οι αγρότες από την άλλη τσέπη πλήρωναν και έμμεσους και άμεσους φόρους και εν πάση περιπτώσει η σύνταξη που τους δίνατε ήταν προνοιακή.
Εμείς θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα -ίσως έπρεπε να το φέρει η Κυβέρνηση- τι εννοούμε «σύνταξη στα εξήντα δύο και στα εξήντα τρία». Εμείς είμαστε υπέρ των πενήντα πέντε, αλλά μας ενδιαφέρει το εξής πράγμα: να μη θεωρηθεί πρόωρη συνταξιοδότηση και πάμε στην προνοιακή σύνταξη ή να μην αναγκάζεται η γυναίκα να μην μπορεί να πάρει σύνταξη και θα μπορούν να θεμελιώσουν δικαίωμα αυτές που ασφαλίζονται από τα είκοσι χρόνια, άρα θα πάνε στα σαράντα χρόνια, στα σαράντα ένα, στα εξήντα δύο και στα εξήντα τρία, όταν μάλιστα ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να υπάρξει σταθερή και μόνιμη απασχόληση στον πυλώνα της αγροτικής οικονομίας.
Με αυτήν την έννοια, τα προβλήματα της αγρότισσας είναι ακόμη πιο οξυμμένα και πιο δυνατά από τα συνολικά προβλήματα της αγροτιάς. Κτυπιούνται οι νέες ηλικίες, όπως πια είναι δεδομένο και συνηθισμένο.
Τέλος, ακόμη μια κουβέντα. Πραγματικά, γίνεται πάρα πολύς λόγος και αξίζει να γίνεται, για τις φυλετικές προκαταλήψεις που υπάρχουν ακόμη και στην Ευρώπη, που εν πάση περιπτώσει δεν έχει το τυπικό βάρος, όπως είναι σε άλλες χώρες. Παρ' όλα αυτά, οι φυλετικές προκαταλήψεις παράγονται και αναπαράγονται και εμφανίζονται και με πάρα πολύ μοντέρνο τρόπο. Με αυτήν την έννοια, να πούμε το εξής πράγμα: αυτή η συζήτηση για την ποσόστωση, για την αύξηση των γυναικών και λοιπά, βεβαίως είναι ένα διοικητικό μέτρο, χρειάζεται στο βαθμό που και με διοικητικά μέτρα, όχι όμως μόνο με διοικητικά, πρέπει να αυξήσει τη συμμετοχή των γυναικών, αλλά σας λέω καθαρά ότι και 50% να βάλετε υποχρεωτική συμμετοχή των γυναικών, αυτές που μπορούν να συμμετέχουν είναι γυναίκες που έχουν ένα καλό οικογενειακό εισόδημα, είναι γυναίκες που ανήκουν είτε σε ανώτερα τμήματα των εργατοϋπαλλήλων αμειβόμενα είτε σε μεσαία στρώματα και πάνω, γυναίκες που έχουν βοήθεια στο σπίτι και λοιπά. Βεβαίως, μετέχουν στο κίνημα και γυναίκες οι οποίες δεν έχουν όλες αυτές τις προϋποθέσεις, αλλά εδώ πρέπει να κάνεις άλμα συνείδησης, πρέπει να κάνεις τη μεγάλη αυτοθυσία. Υπάρχουν τέτοιες γυναίκες μαζικά και θα γίνουν περισσότερες, αλλά με τις εκκλήσεις «γυναίκες συμμετέχετε» δεν λέμε τίποτα. Γιατί για να συμμετέχεις, πρέπει να έχεις δυο-τρεις ανθρώπους προσωπικό στο σπίτι, πρέπει να έχεις πάρα πολλά πράγματα. Να μην έχεις το άγχος του εισοδήματος, να μην εξαρτάσαι από την πεθερά, τον πεθερό ή τη μάνα ή τον πατέρα και άλλα πολλά πράγματα. Οι φυλετικές προκαταλήψεις αναπαράγονται εκεί που υπάρχει φτώχεια και δυστυχία.
Ευχαριστώ».

 
 
 
JSN ImageShow by JoomlaShine.com
 
Copyright © 2011 kke.gr