Η «επιμήκυνση», η διαμόρφωση σταθερού μηχανισμού και το ευρωομόλογο σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν φιλολαϊκές λύσεις διαχείρισης της κρίσης, όπως ισχυρίζονται η κυβέρνηση, η ΝΔ και τα άλλα κόμματα του συστήματος. Είναι βέβαιο ότι η πορεία της διαπραγμάτευσης για τους όρους συμμετοχής κάθε χώρας στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης θα συνδεθεί απαρέγκλιτα με ακόμα χειρότερα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων σε κάθε χώρα, επιπλέον όσων προβλέπουν τα γνωστά μνημόνια.

Ο λαός δεν πρέπει να διαλέξει με ποιο τρόπο και σε πόσο χρόνο θα συνεχιστεί η «εκτέλεση» των δικαιωμάτων του για να συνεχιστεί η κρατική ενίσχυση των μονοπωλιακών ομίλων. Η λεγόμενη ισχυρή οικονομική διακυβέρνηση, με όποιους προσωρινούς συμβιβασμούς κι αν επιτευχθεί, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της συσσώρευσης κεφαλαίου και της ανισομετρίας, αλλά θα τα εντείνει ακόμα περισσότερο οξύνοντας τους ανταγωνισμούς τους. Για τους λαούς θα σημάνει ότι θα γίνει πιο βαριά και βάναυση η «σιδερένια μπότα» των μονοπωλίων και θα επιταχυνθεί η πορεία προς την πτώχευση, την εξαθλίωσή τους.

Ο μόνος δρόμος για να αντιμετωπίσει ο λαός τον πόλεμο ενάντια στη ζωή και τα δικαιώματά του, για να μην πληρώσει τις συνέπειες της κρίσης και το τεράστιο χρέος που δημιούργησε η πλουτοκρατία, είναι να αντιτάξει απέναντι στα κόμματα και την εξουσία της, την οργανωμένη ανυπακοή και αντεπίθεση, με στόχο να εμποδίσει το μνημόνιο διαρκείας και να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική. Για δρόμο ανάπτυξης που να ικανοποιεί τις δικές του ανάγκες και όχι των μονοπωλίων, με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.