Το ΚΚΕ καταγγέλλει ότι οι καταστροφικές πυρκαγιές που κατέκαψαν τη Βορειοανατολική και Δυτική Αττική, καθώς και άλλες περιοχές της χώρας, προκαλώντας ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή, είναι αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου. Υλοποιούνται σχεδιασμοί για την αξιοποίηση μεγάλων φιλέτων γης, για την αλλαγή της χρήσης γης ή για τη διατήρηση της χρήσης που θα οργανωθεί με στόχο το κέρδος, όπως η κατάργηση των λαϊκών χαρακτηριστικών που διατηρούν σειρά παραλιακών χώρων και άλλων εκτάσεων. Πρόκειται για ένα διαχρονικό έγκλημα που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αττική και σε άλλα μέρη της χώρας και που τώρα είναι σε πορεία κορύφωσης. Έρχεται να διαδεχθεί τις μεγάλες καταστροφές του 2007 στην Ηλεία, στην Αχαΐα, στη Μεσσηνία  και στην Εύβοια, που επίσης έγιναν βάσει σχεδίου και που οι ευθύνες για τους εμπρησμούς δεν έχουν ακόμα αποδοθεί.

Την ύπαρξη σχεδίου μαρτυρούν, εκτός των άλλων, οι φανερές κινήσεις αντιπερισπασμού των εμπρηστών, με σκοπό να διασκορπίσουν τις πυροσβεστικές δυνάμεις.

Για τις καταστροφικές πυρκαγιές δεν είναι όλοι οι κάτοικοι εξίσου υπεύθυνοι, όπως επίμονα επιχειρείται να καλλιεργηθεί, προκειμένου να συγκαλυφθούν οι ευθύνες των επιχειρηματικών ομίλων και οι σχεδιασμοί τους. Όταν το κέρδος και ο ατομισμός αναγορεύονται σε υπέρτατες αξίες, είναι επόμενο να διαχέεται και στους «κάτω» αυτή η αντιδραστική ιδεολογία και επιδίωξη, που σε καμία περίπτωση βεβαίως δεν ισομοιράζει την κρατική και κυβερνητική.

Επιβεβαιώθηκε άλλη μία φορά η ανάγκη να γίνει η γη κοινωνική ιδιοκτησία, να έχει το δικαίωμα κάθε εργαζόμενος στην πρώτη ακόμα και σε δεύτερη κατοικία, έξω από το καθεστώς της αγοραπωλησίας γης και στο πλαίσιο της οργανωμένης δόμησης, που ταυτόχρονα θα εξασφαλίζει όλους τους απαραίτητους όρους για την ύδρευση, την αποχέτευση, την ύπαρξη ελεύθερων χώρων και ζωνών ασφαλείας. Είναι απαράδεκτο τεράστιες δασικές εκτάσεις να βρίσκονται στην ιδιοκτησία των μοναστηριών, όπως συμβαίνει και στην περιοχή της Αττικής.

Τα δάση της Βορειοανατολικής και Δυτικής Αττικής βρέθηκαν στο στόχαστρο προκειμένου να υλοποιηθούν τα σχέδια τουριστικών ομίλων και άλλων μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Αυτά τα εγκληματικά συμφέροντα αναπτύσσονται και θεριεύουν πάνω στο έδαφος της πολιτικής που εμπορευματοποιεί, ιδιωτικοποιεί τα δάση και τους ορεινούς όγκους. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται το νέο ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας, τα ειδικά χωροταξικά για τον τουρισμό, τη βιομηχανία, τις ανανεώσιμες πηγές και το νομοσχέδιο για τα λεγόμενα επιχειρηματικά πάρκα.

Συνένοχος και βοηθός των εμπρηστών είναι η δασοκτόνα πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που έχουν διαμελίσει τον ενιαίο δημόσιο φορέα διαχείρισης των δασών, διαχωρίζοντας την πρόληψη από την καταστολή, οι τεράστιες ελλείψεις σε υποδομές και μέσα πυροπροστασίας και πυρόσβεσης και η έλλειψη σχεδιασμού. Είναι η γενικότερη πολιτική που έχει οδηγήσει και στην ερήμωση των χωριών.

Το ΚΚΕ επανειλημμένα είχε προειδοποιήσει την κυβέρνηση και είχε καταθέσει προτάσεις. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι υπόλογη επειδή το νέο οργανωμένο σχέδιο κατά των δασών δεν βρήκε αποτελεσματική και οργανωμένη κρατική απάντηση. Η ηρωική δράση των πυροσβεστών και των κατοίκων δεν ήταν δυνατό να αναπληρώσει τα κενά στον συντονισμό πυρόσβεσης και τις ανεπάρκειες της πολιτικής προστασίας.

Το σχέδιο εμπρησμού και καταστροφής των δασών μπορούσε και έπρεπε να προβλεφθεί για να παρθούν τα αναγκαία μέτρα προστασίας των δασών και οργάνωσης της δασοπυρόσβεσης, ώστε οι συνέπειες να είναι όσο το δυνατόν μικρότερες.

Το ΚΚΕ από τον Αύγουστο του 2007 είχε καταθέσει συγκεκριμένο πλαίσιο αντιμετώπισης των εμπρησμών με βασικά στοιχεία:

Η κυβέρνηση ελέγχεται και οφείλει να απολογηθεί ιδιαίτερα μετά τις μεγάλες καταστροφές του 2007:

Είναι ανυπόστατες οι δικαιολογίες ότι οι ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό οφείλονται στη γενικότερη έλλειψη χρημάτων. Πρόκειται για ταξική και πολιτική επιλογή, που απορρίπτει την έγκαιρη διάθεση μέσων, ώστε να υπάρξει και η ανάλογη προετοιμασία κατάσβεσης, τη στιγμή που είναι βέβαιο ότι πυρκαγιές θα υπάρξουν.

Χρήματα υπάρχουν, όμως σε κανένα κρατικό προϋπολογισμό δεν έχουν προτεραιότητα οι πραγματικές λαϊκές ανάγκες. Εκτός από τα τεράστια κονδύλια που ποικιλόμορφα χρηματοδοτείται το κεφάλαιο, θα αρκούσαν και θα περίσσευαν για να καλυφθούν τα κενά με τα χρήματα που δαπανώνται για τη στρατιωτική αποστολή στο Αφγανιστάν.

Σε αυτό το πολιτικό οικονομικό πλαίσιο το σχέδιο «Ξενοκράτης» της κυβέρνησης αποδείχθηκε ανεπαρκές και δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια εξειδικευμένη στοχευμένη παρέμβαση σε κάθε περιοχή, ενώ αποτελεί αποπροσανατολισμό η θέση ότι οι ελλείψεις οφείλονται στην απουσία υπουργείου Περιβάλλοντος.

Το ΚΚΕ προειδοποιεί τον ελληνικό λαό ότι δεν μπορούν να προστατευτούν τα δάση χωρίς ριζική αλλαγή πολιτικής. Ακόμα και αν ληφθούν τα στοιχειώδη μέτρα αναδάσωσης και προστασίας των καμένων δασών, χρειάζεται η λαϊκή οργανωμένη παρέμβαση και δράση για την ανατροπή των νόμων και των άλλων προγραμμάτων των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και συνολικότερα της πολιτικής που στηρίζει την ιδιοκτησία και εμπορευματοποίηση των δασών και των ορεινών όγκων.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα να παλέψουν για:

Να μετατραπεί σε δημόσια περιουσία η ιδιοκτησία των μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά και τα δάση.

Ακύρωση των αποφάσεων για μεγάλα έργα που δεσμεύουν ελεύθερη γη.

Να καταργηθούν όλοι οι αντιδασικοί νόμοι, ο 998 της ΝΔ του '79 που αποχαρακτήρισε 25 εκατομμύρια στρέμματα δάσους και τα  χαρακτήρισε χορτολιβαδικά, καθώς και του ΠΑΣΟΚ το 1987, που αποχαρακτήρισε 45 εκατομμύρια στρέμματα δάσους και τα χαρακτήρισε βοσκοτόπια.

Να  καταργηθεί ο εκτελεστικός  νόμος του 2003 που έγινε σε αντιστοιχία με την συνταγματική αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 και που τον εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ. Η αναδάσωση να συμπεριλάβει όλα τα καμένα δάση και τις δασικές εκτάσεις, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς.  Να θεωρηθεί παράνομη η οικοπεδοποίηση των δασικών εκτάσεων με τα κτίσματα που περιέχουν.

Να συγκροτηθεί άμεσα ενιαίος δημόσιος φορέας προστασίας της δασικής περιουσίας με προτεραιότητες τη συγκρότηση συντονιστικών οργάνων, τη διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών, την ενίσχυση της υποδομής πυρόσβεσης και την πρόληψη μονίμου προσωπικού δασοπυροσβεστών.

Το ΚΚΕ διεκδικεί:

α. Πλήρη και ουσιαστική καταγραφή της καταστροφής των καμένων εκτάσεων και οικογενειακών περιουσιακών στοιχείων. Καμία αλλαγή στη χρήση γης.

β. Άμεσα μέτρα για την προστασία των καμένων δασών από τη διάβρωση και τεχνικά έργα περιορισμού των συνεπειών της καταστροφής  από τις πλημμύρες.

γ. Ολική αποζημίωση για τα κατεστραμμένα σπίτια των λαϊκών οικογενειών και τις αγροτικές υποδομές. Αποζημίωση για το κατεστραμμένο αγροτικό κεφάλαιο.

δ. Ετήσια απαλλαγή από τις ασφαλιστικές εισφορές και φορολογικές υποχρεώσεις, πάγωμα της πληρωμής των δανείων.

ε. Λεπτομερής, δεσμευτικός σχεδιασμός αναδάσωσης.

στ. Δωρεάν στέγαση των πληγέντων που έχουν ανάγκη στις κοντινότερες ξενοδοχειακές μονάδες.

ζ. Άμεση πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων στην πυροσβεστική και δασική υπηρεσία και στο ΕΣΥ, προσωπικό μόνιμο και όχι εποχιακό.

Για άλλη μία φορά τέθηκε εκ των πραγμάτων η ανάγκη της λαϊκής οργάνωσης και η σημασία της λαϊκής επαγρύπνησης και παρέμβασης. Αυτά, όχι μόνο δεν μπορεί να τα υποκαταστήσει η δράση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, αλλά και τα υπονομεύει. Βεβαίως, τέτοια λαϊκή οργάνωση μπορεί να υπάρξει μόνο σε συνθήκες που ο λαός βρίσκεται στην εξουσία, σε συνθήκες που το κράτος λειτουργεί για τα λαϊκά συμφέροντα και δεν είναι εχθρός τους. Αυτό έχει δοκιμαστεί και έχει δώσει ουσιαστικά αποτελέσματα πράξης και πείρας στις χώρες του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε.

Έχει ωστόσο μεγάλη σημασία να καλλιεργείται από τώρα η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και η λαϊκή οργάνωση που θα στηρίζεται στα συνδικάτα και σε άλλες μαζικές λαϊκές οργανώσεις.

Το ΠΓ της ΚΕ χαιρετίζει τα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ και τις άλλες λαϊκές δυνάμεις που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Κόμματος, πήραν μέρος και συνέβαλαν στην κατάσβεση, στην περιφρούρηση δασών και πάρκων στην Αθήνα. Τους καλεί να συνεχίσουν να βρίσκονται σε κατάσταση επαγρύπνησης και εγρήγορσης. Πιο έντονα και αποφασιστικά οι δυνάμεις τους Κόμματος και της ΚΝΕ πρέπει να παρέμβουν στο λαό, για να αναδειχθούν οι αιτίες που καταστρέφουν τα δάση. Και κυρίως να αναδείξουν το πόσο ζωτική ανάγκη είναι σήμερα η ύπαρξη κεντρικού σχεδιασμού και η ανάπτυξη που υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, αλλά και για να διαμορφωθούν όροι και υποδομές που να προστατεύουν τη ζωή του λαού και το περιβάλλον της χώρας. Αυτά μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο με βαθιές αλλαγές στην οικονομία, γεγονός που προϋποθέτει την εγκαθίδρυση της λαϊκής εξουσίας.