«Αυτά τα περήφανα όχι που είπε ο πρωθυπουργός και ο κ. Σαμαράς και ο κ. Καρατζαφέρης και αρκετοί άλλοι, γιατί τάχα η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν δέχεται επιτρόπους, είναι εντελώς αποπροσανατολιστικά και ψεύτικα. Για τον εξής λόγο: Εδώ και πολλά πολλά χρόνια αποδεχόμενα τα κόμματα και οι κυβερνήσεις η Ελλάδα να βρίσκεται μέσα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αποδέχτηκαν και εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και τις προτεραιότητες των ενώσεων αυτών. Διότι οι αποφάσεις και οι προτεραιότητες αυτών των ενώσεων είναι πάνω απ' ότι αποφασίζεται σε εθνικό επίπεδο.

Δεν το έκαναν όμως αυτό γιατί στο DNA τους υπάρχει υποτέλεια. Αυτό που συνειδητοποιούν είναι το εξής: Ότι η κυρίαρχη τάξη στη χώρα μας, η αστική τάξη, έχει ανάγκη, έχει το δικό της διεθνισμό, τον καπιταλιστικό, τον ιμπεριαλιστικό διεθνισμό, και ότι δίχως τη συμπόρευση με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι δύσκολο να έχουν μια απρόσκοπτη κερδοφορία.

Σε συνθήκες κρίσης έχουν ανάγκη τον δανεισμό, τη στήριξη απ' αυτά τα κέντρα και πάνω απ' όλα τους ενδιαφέρει να έχουν τις πλάτες των συμμάχων τους όταν το λαϊκό κίνημα απειλήσει την κυριαρχία τους.

Επομένως αυτός ο πατριωτισμός που ακούμε τις τελευταίες μέρες είναι 100% κάλπικος. Και η δανειακή συνθήκη και το PSI θα συνοδευτούν από άγρια μέτρα κατά του λαού και από καταστολή. Βεβαίως η επιτροπεία υπήρχε και θα υπάρξει και ας πάψουν να κοροϊδεύουν τον λαό ή μάλλον ο λαός δεν πρέπει να δώσει καμία σημασία στους υψηλούς αυτούς τόνους. Νυν υπέρ πάντων γι' αυτούς τα κέρδη.

Κι όταν ένας λαός καταδικάζεται στην ανεργία και στην ανασφάλεια, αυτός ο λαός είναι ανελεύθερος ακόμα κι αν δεν υπάρχει η κ. Μέρκελ, ο κ. Σαρκοζί, ακόμα κι αν δεν υπάρχει τίποτα απ' αυτά που ζούμε τις τελευταίες μέρες. Η ελευθερία ενός λαού πριν απ' όλα πρέπει να συνδέεται με την πάλη του για την απελευθέρωσή του από το κεφάλαιο και από τις λεόντειες ιμπεριαλιστικές συμφωνίες. Αν δεν απελευθερωθεί ο ελληνικός λαός, για να χρησιμοποιήσω τον όρο απελευθέρωση, απ' την εξουσία και την ιδιοκτησία του κεφαλαίου δεν θα είναι ποτέ πραγματικά ελεύθερος. Είτε έχει επίτροπο είτε δεν έχει. Απλώς η ύπαρξη επιτρόπου και εποπτείας είναι κλιμάκωση μιας επίθεσης και όχι η επίθεση που τάχα τώρα εξαπολύεται. Να τους ανατρέψουμε. Δεν υπάρχει άλλη λύση».

Σε σχέση με τις εκλογές, οι δυσκολίες που ακούγεται ότι υπάρχουν να ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση, θεωρείται ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές νωρίτερα.

«Εμείς θέλουμε ο λαός να ρίξει την κυβέρνηση, να φύγουν μια ώρα αρχύτερα πριν προλάβει να ψηφιστεί οτιδήποτε.

Αυτό δεν είναι καταστροφή για τον λαό, αυτό είναι ένα βήμα μπρος. Ο λαός πρέπει να ρίξει την κυβέρνηση και όχι τα εκλογικά τερτίπια της ΝΔ ή του Καρατζαφερισμού ή οι ελιγμοί της μιας μερίδας ή άλλης του ΠΑΣΟΚ υπό τον έναν ή τον άλλο αρχηγό. Πρέπει ο λαός να τη ρίξει, για να παρεμποδίσει την ακόμα μεγαλύτερη πτώχευσή του, αλλά και ταυτόχρονα πρέπει να κάνει ένα βήμα μπροστά στις εκλογές. Γιατί μέσα στους ελιγμούς τους είναι και το εξής: Αν δεν μπορεί να γίνει μια κυβέρνηση πολύ βολική για την ΕΕ και τους επιχειρηματίες, να γίνει μία που τουλάχιστον θα βάλει ανάχωμα και θα ξεγελάσει τον λαό για ένα διάστημα ότι αυτή θα έχει μια άλλη διαπραγματευτική ικανότητα π.χ. απέναντι στο PSI. Αυτά όλα είναι κοροϊδία του λαού.

Επομένως ο λαός πρέπει να ρίξει την κυβέρνηση χωρίς να φοβάται και χωρίς να έχει και αυταπάτες. Βεβαίως πρέπει να την παρεμποδίσουμε. Και επιπλέον θα ήθελα να πω το εξής: Τούτη την ώρα βαραίνει οπωσδήποτε στην Ελλάδα οι εξελίξεις μέσα, η κατάσταση του κινήματος μέσα στην Ελλάδα, όμως βάζουμε το εξής ζήτημα. Εάν το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στα κράτη μέλη της ΕΕ και μάλιστα ιδιαίτερα στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Μ. Βρετανία, στην Ισπανία, στις χώρες που έχουν τη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη, αν το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στην Ευρώπη, εδώ και χρόνια είχε αποκρούσει αυτή την επίθεση, από καλύτερες θα ήταν τα πράγματα και στην Ελλάδα. Αυτό δεν μειώνει την ευθύνη που αισθανόμαστε εμείς για το πώς αναπτύσσεται η πάλη στην Ελλάδα και πώς δυναμώνει το συνδικαλιστικό κίνημα και πως πετάει στο καλάθι των αχρήστων τις γνωστές ηγεσίες που έχει τόσο και τόσα χρόνια. Αλλά και η κατάσταση που επικρατεί στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στην Ευρώπη είναι αυτή που επίσης δίνει τον αέρα στην κ. Μέρκελ, στον κ. Κάμερον. Έτσι είναι.

Άρα λοιπόν ο αγώνας σήμερα πρέπει να είναι πανευρωπαϊκός, ταξικός, χειραφετημένος πλήρως απ' τα κόμματα τόσο τα φιλελεύθερα όσο και της σοσιαλδημοκρατίας. Γιατί τώρα καλλιεργείται κι άλλη αυταπάτη. Πνέει λέει αριστερός άνεμος στην Ευρώπη. Θα νικήσει η σοσιαλδημοκρατία. Ποια; Η σοσιαλδημοκρατία που είναι τελειωμένη εδώ και πολλά χρόνια όσον αφορά στους λαούς; 'Η τάχα αναδυόμενες νεοαριστερές δυνάμεις, νεοανανεωτικές, με τις συνταγές της δεκαετίας του 1914;».

  Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για τη σύνοδο της ΕΕ και τις θέσεις της κυβέρνησης

Η θερμή υποστήριξη της κυβέρνησης Παπαδήμου και των κομμάτων της στο νέο «ενισχυμένο σύμφωνο σταθερότητας» που αποφάσισε η Σύνοδος και κάνει πιο στυγνή τη δικτατορία των μονοπωλίων, φανερώνει πόσο υποκριτικά είναι τα δήθεν «όχι» των αστικών κομμάτων και η συζήτηση για τον διορισμό κοινοτικού επιτρόπου. Ο πρώτος και κύριος στόχος τους είναι να τσακίσουν το λαό και δεν  έχουν κανέναν ενδοιασμό για τα μέσα και τον τρόπο που θα χρησιμοποιήσουν γιατί τον φοβούνται. Γνωρίζουν ότι, αν ο λαός αποφασίσει να υψώσει το ανάστημά του, είναι ανήμποροι να του επιβληθούν. Γι' αυτό άλλωστε αποφάσισαν τη συμμετοχή και προσαρμογή της χώρας στην ΕΟΚ/ΕΕ, το ΝΑΤΟ. Ο λαός μπορεί να γίνει πραγματικά κυρίαρχος μόνο αν έχει στα δικά του χέρια τις μεγάλες επιχειρήσεις, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας και αποδεσμεύσει τη χώρα από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Η ΕΕ αξιώνει την υποταγή του λαού στα νέα πιο άγρια μνημόνια. Η συγκυβέρνηση όχι μόνο συμφωνεί, αλλά πρωτοστατεί. Γι' αυτό άλλωστε έγινε. Το μόνο που διαπραγματεύεται είναι το μερίδιο που θα αποσπάσει η ελληνική πλουτοκρατία από την ολική χρεοκοπία του λαού και τη θέση της μέσα στη λυκοσυμμαχία. Κόκκινη γραμμή, κόκκινο τείχος απέναντι σ' αυτό το μαύρο μέτωπο πρέπει να ορθώσει επειγόντως ο λαός, απορρίπτοντας τους εκβιασμούς, τα ψέματα, τις αυταπάτες που καλλιεργούν τα κόμματα της πλουτοκρατίας και της ΕΕ.

Πανεργατικός, παλλαϊκός συναγερμός οργάνωσης, συμμαχίας και  αντεπίθεσης. Σε όλους τους τόπους δουλειάς και τις λαϊκές συνοικίες πρέπει να οργανωθεί η δράση, ο αγώνας, η συμμαχία για αποφασιστική μάχη διάρκείας. Ο λαός να ανατρέψει την κυβέρνηση της πλουτοκρατίας και της ΕΕ. Όχι άλλες θυσίες για την κρίση, τον καπιταλισμό, τα συμφέροντα των μονοπωλίων και της ΕΕ.

Η βαθιά κρίση, τα αδιέξοδα και οι αντιθέσεις στην ΕΕ ρίχνουν όλες τις μάσκες και αποκαλύπτεται ότι πρόκειται για μια συμμορία κυβερνήσεων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου που, ενώ αλληλοσκοτώνονται, μαζί εκβιάζουν, απειλούν και εκτελούν τους λαούς. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις δεν έχουν φάρμακο για την κρίση και τις συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης που γεννά ο καπιταλισμός, τα μονοπώλια. Η ισχυροποίηση του μηχανισμού ελεγχόμενης χρεοκοπίας των κρατών μελών δεν μπορεί να ματαιώσει την εκδήλωση νέας κρίσης στην ευρωζώνη. Προσωρινή διέξοδός τους είναι μόνο η βάρβαρη ολομέτωπη επίθεση στην εργατική τάξη και στους λαούς. Αξιοποιούν ακόμα και τη διόγκωση της ανεργίας για να επιβάλουν μισθούς πείνας και κατεδάφιση των εργατικών δικαιωμάτων. Παρόλα αυτά η ΕΕ και οι κυβερνήσεις της φαντάζουν ισχυροί γιατί στις περισσότερες χώρες δεν έχουν ακόμα αντίπαλο απέναντί τους. Η κατάσταση θα ήταν καλύτερη αν στην Ευρώπη υπήρχε ισχυρό εργατικό κίνημα ρήξης με την ΕΕ, κίνημα που να αντιπαλεύει τη στρατηγική της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού και να θέτει στόχο ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων. Είναι απάτη η λεγόμενη αντιμνημονιακή λύση που προωθούν οι δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου».

Ο λαός μπορεί να σωθεί από τα αδιέξοδα, τις κρίσεις, τη φτώχεια, τους πολέμους που φέρνει ο καπιταλισμός. Δεν είναι μοιραία η καταστροφή και η ανεργία για το λαό. Λύση υπάρχει. Ο μόνος δρόμος για ανάπτυξη προς όφελός του, για αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων και πηγών της χώρας είναι η κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων, η αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και διαγραφή του χρέους. Να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Όχι στη δανειακή σύμβαση, το μνημόνιο και τη νέα θύελλα αντεργατικών μέτρων που έρχεται. Όσο πιο γρήγορα ο λαός εμπιστευτεί τη δύναμή του τόσο λιγότερα θα είναι τα δεινά, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η νίκη του.