Διεθνή

article thumbnailΑνακοίνωση της Γραμματείας της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας

Η ελπίδα βρίσκεται στην πάλη των λαών για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας! Σημαντική παρέμβαση πραγματοποιεί η "Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική πρωτοβουλία", μπροστά στην επικείμενη συνάντηση των  .... 

article thumbnailΨήφισμα της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας για τα εβδομηντάχρονα της αντιφασιστικής νίκης των λαών

H Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία κατά τη συνεδρίαση της Γραμματείας της, στην Αθήνα στις 8/9, προχώρησε στην έκδοση του παρακάτω ψηφίσματος για την 70η επέτειο της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών: «Πρ  .... 

Κοινή ανακοίνωση της 11ης διεθνούς συνάντησης των Κομμουνιστικών κι Εργατικών Κομμάτων
22/11/09

H κρίση του καπιταλισμού δείχνει τα ιστορικά του όρια και την ανάγκη της επαναστατικής ανατροπής του

Η 11η Διεθνής Συνάντηση των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που διεξάχθηκε στο Νέο Δελχί στις 20-22 Νοέμβρη 2009 με θέμα: «Η διεθνής καπιταλιστική κρίση, ο αγώνας των εργαζομένων και των λαών, οι εναλλακτικές λύσεις και ο ρόλος του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος»,

Επαναλαμβάνει ότι η παρούσα παγκόσμια ύφεση αποτελεί μια συστημική κρίση του καπιταλισμού που δείχνει τα ιστορικά του όρια και την ανάγκη της επαναστατικής ανατροπής του. Δείχνει την όξυνση της κύριας αντίθεσης του καπιταλισμού μεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και της ατομικής καπιταλιστικής ιδιοποίησης. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου προσπαθούν να συγκαλύψουν αυτή την αγεφύρωτη αντίθεση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας που βρίσκεται στην καρδιά της κρίσης. Η κρίση εντείνει τους ανταγωνισμούς μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, οι οποίες μαζί με διεθνείς οργανισμούς  - το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, τον ΠΟΕ και άλλους-  βάζουν σε εφαρμογή «λύσεις»  που στην ουσία τους αποσκοπούν στην ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.  Ο ιμπεριαλισμός προωθεί πολιτικές και στρατιωτικές «λύσεις» με επιθετικό τρόπο σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ΝΑΤΟ προωθεί μια νέα επιθετική στρατηγική. Τα πολιτικά συστήματα αντιδραστικοποιούνται, περιστέλλοντας δημοκρατικές και πολιτικές ελευθερίες, συνδικαλιστικά δικαιώματα κτλ. Η κρίση βαθαίνει και θεσμοθετεί παραπέρα την δομική διαφθορά που υπάρχει σε συνθήκες καπιταλισμού.

Επιβεβαιώνει ότι η σημερινή κρίση, πιθανά η πιο οξυμένη και πολύπλευρη από την μεγάλη ύφεση του 1929, δεν έχει αφήσει κανένα τομέα ανεπηρέαστο. Εκατοντάδες χιλιάδες εργοστάσια έχουν κλείσει. Οι αγροτικές οικονομίες βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση, εντείνοντας τη μιζέρια και την φτώχεια εκατομμυρίων καλλιεργητών και αγροτών παγκόσμια. Εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι και άστεγοι. Η ανεργία αυξάνεται σε πρωτοφανή επίπεδα και αναμένεται επίσημα ότι θα ξεπεράσει το όριο των 50 εκατομμυρίων. Οι ανισότητες σε όλο τον κόσμο αυξάνονται, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, το ένα έκτο της ανθρωπότητας, υποφέρουν από την πείνα.  Οι νέοι, οι γυναίκες, οι μετανάστες είναι τα πρώτα θύματα.

Η απάντηση των καπιταλιστικών κυβερνήσεων για το ξεπέρασμα της κρίσης, είναι πιστή στην ταξική τους φύση, αδυνατεί να αντιμετωπίσει αυτό το βασικό ζήτημα. Όλοι οι υπέρμαχοι του νεοφιλελευθερισμού και οι σοσιαλδημοκράτες διαχειριστές του καπιταλισμού, που μέχρι τώρα επέκριναν το κράτος, το χρησιμοποιούν σήμερα για να τους διασώσει, υπογραμμίζοντας έτσι ένα θεμελιακό γεγονός, ότι το καπιταλιστικό κράτος πάντα υπεράσπιζε και διεύρυνε τους δρόμους για τα υπερκέρδη. Ενώ το κόστος των πακέτων διάσωσης είναι σε βάρος του δημοσίου, τα οφέλη συσσωρεύονται στους λίγους.  Τα πακέτα "διάσωσης" που έχουν ανακοινωθεί προορίζονται για να περισώσουν αρχικά και στη συνέχεια να διευρύνουν τις οδούς της κερδοφορίας. Τράπεζες και χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις επιστρέφουν και αποκομίζουν κέρδη. Για τις επιχειρήσεις είναι το δώρο των τεράστιων πακέτων διάσωσης, και για τους εργαζόμενους τα βάρη της αυξανόμενης ανεργίας και της συμπίεσης των πραγματικών μισθών.

 

Αντιλαμβάνεται ότι η κρίση αυτή δεν αποτελεί κάποια εκτροπή που οφείλεται στην απληστία κάποιων λίγων ή την έλλειψη αποτελεσματικών ρυθμιστικών μηχανισμών. Η μεγιστοποίηση του κέρδους, που αποτελεί το λόγο ύπαρξης του καπιταλισμού, έχει διευρύνει σημαντικά τις οικονομικές ανισότητες τόσο ανάμεσα στις χώρες όσο και στο εσωτερικό των χωρών σε αυτές τις δεκαετίες της «παγκοσμιοποίησης». Φυσική συνέπεια ήταν η  μείωση της αγοραστικής δύναμης της συντριπτικής πλειοψηφίας του παγκόσμιου πληθυσμού. Έτσι, η σημερινή κρίση είναι μια συστημική κρίση. Αυτό δικαιώνει για άλλη μια φορά την Μαρξιστική ανάλυση ότι οι κρίσεις είναι εγγενείς στο καπιταλιστικό σύστημα. Το κεφάλαιο, στην αναζήτηση κέρδους,  ποδοπατά τα πάντα ξεπερνώντας όρια και σύνορα. Εντείνει την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και άλλων στρωμάτων εργαζομένων, επιβάλλοντας ακόμα μεγαλύτερα δεινά. Ο καπιταλισμός στην πραγματικότητα έχει ανάγκη να διατηρεί ένα εφεδρικό στρατό ανέργων. Η απελευθέρωση από αυτή την καπιταλιστική βαρβαρότητα μπορεί να έρθει μόνο με την εγκαθίδρυση της μόνης εναλλακτικής λύσης, του σοσιαλισμού. Αυτό απαιτεί το δυνάμωμα των αντιιμπεριαλιστικών και αντιμονοπωλιακών αγώνων. Η πάλη μας για εναλλακτική λύση είναι πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Η πάλη μας για εναλλακτική λύση είναι πάλη για ένα σύστημα όπου δεν υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και έθνους από έθνος. Είναι αγώνας για ένα άλλο κόσμο, ένα δίκαιο κόσμο, ένα σοσιαλιστικό κόσμο.

Έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι οι κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα αναζητήσουν τη διέξοδο τους από την κρίση ρίχνοντας μεγαλύτερα βάρη στους εργαζόμενους, επιδιώκοντας να διεισδύσουν και να κυριαρχήσουν στις αγορές χωρών με μέσο και χαμηλότερο επίπεδο καπιταλιστικής ανάπτυξης, αποκαλούμενες κοινώς αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό προσπαθούν να το πετύχουν πρώτον μέσω των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ του κύκλου της Ντόχα, που αντανακλούν τις ανισότιμες οικονομικές συμφωνίες σε βάρος των λαών αυτών των χωρών, ιδιαίτερα σε ότι αφορά στις αγροτικές εγγυήσεις και την πρόσβαση μη αγροτικών προϊόντων στην αγορά (ΝΑΜΑ).

Δεύτερον, ο καπιταλισμός που είναι ο κατ' εξοχήν υπεύθυνος για την καταστροφή του περιβάλλοντος, προσπαθεί να μεταφέρει όλο το βάρος της προστασίας του πλανήτη από την κλιματική αλλαγή, την οποία αυτός έχει προκαλέσει, στους ώμους της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Η πρόταση του καπιταλισμού για αναδιαρθρώσεις στο όνομα της κλιματικής αλλαγής δεν έχει ουσιαστική σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος. Η επιχειρηματικής έμπνευσης «πράσινη ανάπτυξη» και «πράσινη οικονομία» επιδιώκεται να χρησιμοποιηθούν για την επιβολή νέων κρατικομονοπωλιακών ρυθμίσεων οι οποίες θα στηρίξουν την μεγιστοποίηση των κερδών και θα επιφέρουν νέα δεινά στους λαούς. Το κυνήγι του μέγιστου κέρδους στον καπιταλισμό είναι ασύμβατο με την προστασία του περιβάλλοντος και των λαϊκών δικαιωμάτων.

Επισημαίνει ότι η μόνη διέξοδος από αυτή την καπιταλιστική κρίση για την εργατική τάξη και τον απλό κόσμο είναι η ένταση των αγώνων ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου. Η εμπειρία της εργατικής τάξης δείχνει ότι όπου κινητοποιεί τη δύναμή της και αντιστέκεται σε αυτές τις προσπάθειες μπορεί να έχει επιτυχίες στην προστασία των δικαιωμάτων της. Οι καταλήψεις εργοστασίων και άλλες τέτοιες αγωνιστικές δράσεις της εργατικής τάξης έχουν αναγκάσει τις κυρίαρχες τάξεις να πάρουν υπόψη τα αιτήματα των εργατών. Η Λατινική Αμερική, που αποτελεί σήμερα θέατρο λαϊκών κινητοποιήσεων και αγώνων της εργατικής τάξης, έδειξε πώς μέσα από αγώνες μπορούν να προστατευτούν και να αποσπαστούν δικαιώματα. Σε περιόδους κρίσης όπως σήμερα, για μια ακόμα φορά η εργατική τάξη βράζει από δυσαρέσκεια. Σε πολλές χώρες σημειώθηκαν και σημειώνονται τεράστιες κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης απαιτώντας βελτίωση της θέσης της. Οι κινητοποιήσεις αυτές της εργατικής τάξης πρέπει να ενισχυθούν παραπέρα με την κινητοποίηση της μεγάλης λαϊκής μάζας που υποφέρει, όχι απλά για την άμεση ανακούφιση αλλά για μια μακροπρόθεσμη λύση από τη δυστυχία τους. 

Ο ιμπεριαλισμός ενισχυμένος από την απώλεια της Σοβιετικής Ένωσης και τις περιόδους ραγδαίας οικονομικής ανόδου που προηγήθηκαν της κρίσης προχώρησε σε πρωτοφανείς επιθέσεις στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαών. Η επίθεση συνοδεύεται από μια φρενήρη αντικομμουνιστική προπαγάνδα όχι μόνο μέσα στις ξεχωριστές χώρες αλλά και σε παγκόσμιους και διακρατικούς οργανισμούς(Ευρωπαϊκή Ένωση, ΟΑΣΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης). Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσο προσπαθήσουν, τα επιτεύγματα και η συμβολή του σοσιαλισμού στη διαμόρφωση του περιγράμματος του σύγχρονου πολιτισμού, παραμένουν ανεξίτηλα. Απέναντι σε αυτές τις αμείλικτες επιθέσεις, οι αγώνες μας μέχρι στιγμής ήταν κυρίως αμυντικοί αγώνες, αγώνες για να  προστατέψουμε δικαιώματα που είχαμε κερδίσει παλιότερα. Η σημερινή συγκυρία απαιτεί να ξεκινήσει μια αντεπίθεση, όχι μόνο για να προστατεύσουμε τα δικαιώματα μας, αλλά για να κερδίσουμε νέα. Όχι μόνο για την απόσπαση κάποιων δικαιωμάτων, αλλά για το ξήλωμα ολόκληρου του καπιταλιστικού οικοδομήματος, για μια σφοδρή επίθεση στην εξουσία του κεφαλαίου, για μια πολιτική εναλλακτική λύση - το σοσιαλισμό. 

Αποφασίζει, ότι σε αυτές τις συνθήκες, τα κομμουνιστικά κόμματα πρέπει να δουλέψουν δραστήρια για να συσπειρώσουν και να κινητοποιήσουν τα ευρύτερα δυνατά τμήματα των λαϊκών δυνάμεων στον αγώνα για πλήρη και σταθερή εργασία, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν για όλους υγεία, παιδεία, κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση, ενάντια στην ανισοτιμία με βάση το φύλο και  το ρατσισμό, και για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των τμημάτων των εργαζομένων, περιλαμβανομένων των νέων, των μεταναστών καθώς και των προερχόμενων από εθνικές και εθνοτικές μειονότητες εργατών.

Καλεί τα κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα να αναλάβουν αυτό το καθήκον στις χώρες τους και να ξεκινήσουν διευρυμένους αγώνες για τα δικαιώματα του λαού και ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Γιατί παρότι το καπιταλιστικό σύστημα από τη φύση του πλήττεται από κρίσεις δεν καταρρέει αυτόματα. Όσο θα απουσιάζει μια αντεπίθεση υπό την καθοδήγηση των κομμουνιστών δημιουργούνται κίνδυνοι ανόδου αντιδραστικών δυνάμεων. Οι κυρίαρχες τάξεις εξαπολύσουν ολομέτωπη επίθεση για να αποτρέψουν την άνοδο των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων, για να προστατέψουν το καθεστώς τους. Η σοσιαλδημοκρατία συνεχίζει να σπέρνει αυταπάτες για τον πραγματικό χαρακτήρα του καπιταλισμού, υπερασπιζόμενη συνθήματα όπως «εξανθρωπισμός του καπιταλισμού», «ρύθμιση», «παγκόσμια διακυβέρνηση» κτλ. Αυτά στην ουσία στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου αρνούμενα την ταξική πάλη και υποστηρίζουν τη συνέχιση των αντιλαϊκών πολιτικών. Όσες μεταρρυθμίσεις κι αν γίνουν δε μπορούν να εξαλείψουν την εκμετάλλευση στον καπιταλισμό. Ο καπιταλισμός πρέπει να ανατραπεί. Αυτό απαιτεί την ένταση της ιδεολογικής και πολιτικής λαϊκής πάλης υπό την καθοδήγηση της εργατικής τάξης. Προβάλλεται κάθε είδους θεωρίες, όπως ότι «δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση» στην ιμπεριαλιστική παγκοσμιοποίηση. Τους αντιπαρατιθέμαστε απαντώντας πως «ο σοσιαλισμός είναι η εναλλακτική λύση».      

Εμείς, τα κομμουνιστικά κόμματα από όλα κάθε γωνιά του πλανήτη, που εκπροσωπούμε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων στρωμάτων της κοινωνίας που μοχθούν  - τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού- υπογραμμίζουμε τον αναντικατάστατο ρόλο των κομμουνιστικών κομμάτων. Καλούμε τους λαούς να παλέψουν μαζί μας για το δυνάμωμα των αγώνων, για να διακηρύξουμε πως ο σοσιαλισμός είναι  η μόνη πραγματική εναλλακτική λύση για το μέλλον της ανθρωπότητας. Το μέλλον μας ανήκει.

 

Νέο Δελχί,

22 Νοέμβρη 2009

 
 
 
 
JSN ImageShow by JoomlaShine.com
 
Copyright © 2011 kke.gr