ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ : Για τα προβλήματα των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ 11/2/2010
11/02/10
Πρακτικά της βουλής της συζήτησης της από 21/1/2010 επερώτησης
Θα συζητηθεί η υπ' αριθμ. 15/21.1.2010 επερώτηση εικοσιένα Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Οικονομικών, σχετικά με τα προβλήματα των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ.
Το λόγο έχει ο πρώτος επερωτών κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Η σημερινή επερώτηση του ΚΚΕ συζητιέται σε μία περίοδο που η Κυβέρνηση κλιμακώνει την αντιλαϊκή, αντεργατική επίθεση, ουσιαστικά επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας ότι θα προκύψουν θύελλες αντεργατικών, αντιλαϊκών μέτρων, μία γνώμη την οποία προεκλογικά την είχαμε αναδείξει και πολύ σύντομα επιβεβαιώθηκε.
Με τον τρόπο αυτό η Κυβέρνηση προσπαθεί να μεταφέρει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων και των εργαζόμενων, αφήνοντας όχι μόνο στο απυρόβλητο αλλά και ταυτόχρονα ενισχύοντας τη δράση του μεγάλου κεφαλαίου -το οποίο ωφελείται και σε συνθήκες κρίσης, αλλά και διαχρονικά τα τελευταία χρόνια σε συνθήκες ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας έχει ωφεληθεί- συσσωρεύοντας, ιδιωτικοποιώντας παράνομα τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο και οδηγώντας ουσιαστικά στην επιδείνωση της θέσης των εργαζόμενων και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
Μέτρα τα οποία όχι μόνο προσωρινού χαρακτήρα δεν θα είναι, αντιλαϊκά, αλλά έχουν ένα μόνιμο χαρακτηριστικό. Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, τα εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα, στο όνομα της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας, η επίθεση και η κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος, ακριβώς δημιουργούν διαχρονικά προβλήματα επιδείνωσης της εργατικής τάξης για να υπάρξει βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, δηλαδή, της δράσης του μεγάλου κεφαλαίου που η Κυβέρνηση με συνέπεια και πιστότητα υπηρετεί -και η σημερινή αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Βεβαίως σε συνθήκες κρίσης η θέση των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών επαγγελματιών και των εμπόρων, των βιοτεχνών -τους οποίους αφορά η συγκεκριμένη επερώτηση του ΚΚΕ- επιδεινώνεται ραγδαία. Ένας απλά και μόνο δείκτης φθάνει να αποκαλύψει την πραγματικότητα, όταν οι ακάλυπτες επιταγές και τα διαμαρτυρημένα γραμμάτια του 2009 έφθασαν στο επίπεδο των δύο δισεκατομμυρίων ευρώ, όταν υπάρχουν δεκάδες, χιλιάδες επιχειρήσεις, μικρές επιχειρήσεις, πολύ μικρές επιχειρήσεις οι οποίες κατά το διάστημα του 2009 σταμάτησαν να λειτουργούν, έκλεισαν, όταν υπάρχουν χιλιάδες επαγγελματοβιοτέχνες και αυτοαπασχολούμενοι που δεν μπορούν να καλύψουν τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Εδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΙΩΤΗΣ)
Βεβαίως, όλα αυτά είναι ενδεικτικά στοιχεία. Όμως, η κατάσταση η οποία βιώνουν οι επαγγελματοβιοτέχνες και οι αυτοαπασχολούμενοι δεν είναι σημερινό φαινόμενο, δεν είναι αποτέλεσμα της κρίσης. Διαχρονικά βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες την ραγδαία επιδείνωση της θέσης τους. Και εδώ πέρα χρειάζεται να απαντήσουμε και να εντοπίσουμε, ποια είναι η αιτία αυτής της κατάστασης, όταν υποκριτικά τα κόμματα του ευρωμονόδρομου αναφερόμενα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους αυτοαπασχολούμενους, τους θεωρούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και δείχνουν μεγάλη ευαισθησία στα λόγια, στα προβλήματα και στην επιδείνωση της θέσης, την οποία αντιμετωπίζουν.
Όμως, παρ' όλη αυτή την «ευαισθησία» το αποτέλεσμα, όχι, μόνο δεν αλλάζει αλλά αυτή η επιδείνωση της θέσης τους ραγδαία συνεχίζεται το διάστημα αυτό.
Από αυτή την άποψη εμείς το λέμε καθαρά, κύριε Υφυπουργέ, ότι είναι ακριβώς το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που οδηγεί στο ξεκλήρισμα, που οδηγεί στη χρεοκοπία τους αυτοαπασχολούμενους, τους επαγγελματοβιοτέχνες και τους εμπόρους, γιατί ακριβώς μέσα από τους ίδιους τους νόμους τους οικονομικούς συγκεντρώνει την παραγωγή σε όλο και λιγότερα χέρια, όπως με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συγκεντρώνει και τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο σε μία χούφτα επιχειρήσεις.

Είναι δηλαδή, το ίδιο το καπιταλιστικό το σύστημα που πετάει απ' έξω τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, προς όφελος της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια.
Μ' αυτό τον τρόπο, λοιπόν, η δράση του μονοπωλιακού κεφαλαίου αποτελεί την περαιτέρω αιτία της επιδείνωσης. Από αυτή την άποψη, αυτό το οποίο και εσείς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά και τα κόμματα που ομνύουν όρκους εμπιστοσύνης στους κεφαλαιοκράτες και θεωρούν ως την πεμπτουσία της πολιτικής, δηλαδή τον ανταγωνισμό. Ανεξάρτητα από τον επιθετικό προσδιορισμό που του δίνουν κάθε φορά, όπως υγιής ανταγωνισμός, δίκαιος ανταγωνισμός και ανταγωνιστικότητα, είναι ακριβώς ο μηχανισμός μέσω του οποίου επιτελείται η συγκέντρωση της παραγωγής, αλλά και της αγοράς και ο έλεγχος τους από μία χούφτα πολυεθνικές επιχειρήσεις.
Για παράδειγμα -και δεν είναι ελληνικό φαινόμενο η μονοπώληση της αγοράς- σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι ακόμη μεγαλύτερη η συγκέντρωση που υπάρχει, ακόμη μεγαλύτερη, η μονοπώληση της αγοράς από ότι στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των πολιτικών είναι το 1,5% των εμπορικών επιχειρήσεων να ελέγχει το 50% της αγοράς, στο λιανεμπόριο οι μεγάλες πολυεθνικές αλυσίδες να ελέγχουν το 82% της αγοράς, στις ηλεκτρικές συσκευές, πέντε αλυσίδες να ελέγχουν το 50% της αγοράς, ενώ στα ηλεκτρονικά είδη έξι επιχειρήσεις να ελέγχουν το 78% της αγοράς.
Αλλά βεβαίως, στην τάση αυτή της συγκέντρωσης και της συγκεντροποίησης της μονοπώλησης της αγοράς αξιοποιούνται και νέες μορφές, όπως η μορφή του Franchise, οι υπεργολαβίες -το σπάσιμο δηλαδή των μεγάλων έργων σε πολλά μικρά- και η λειτουργία των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, σ' αυτό το καθεστώς των υπεργολαβιών προς όφελος των μεγαλύτερων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στους κλάδους.
Από αυτή, λοιπόν, την άποψη είναι φανερό, ποιος είναι ο αντίπαλος, κατά τη γνώμη του Κ.Κ.Ε., των επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων και των εμπόρων: Είναι τα ίδια τα μονοπώλια και το ίδιο το κεφάλαιο που επιδεινώνει τη θέση τους.
Βεβαίως ραγδαία επιδείνωση επιτυγχάνεται και μέσω της ευρωενωσιακής πολιτικής της απελευθέρωσης της αγοράς, που την ασπάζεσθε. Είναι όχημα επιτάχυνσης της μονοπώλησης. Το βλέπουμε σε όλους τους τομείς οι οποίοι έχουν απελευθερωθεί: απ' την ηλεκτρική ενέργεια, απ' τις τηλεπικοινωνίες και από την κινητή τηλεφωνία.
Αυτή η μονοπώληση της αγοράς οδηγεί στην αύξηση των τιμολογίων των παλιών Δ.Ε.Κ.Ο., -όπως ονομάζονταν και τα τιμολόγια που καλούνται να πληρώσουν οι επαγγελματοβιοτέχνες και οι έμποροι δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο το πλαίσιο δράσης τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι πάρα πολλές μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενοι δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν τους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η.
Επιπρόσθετα, ακόμη μεγαλύτερη επίδραση θα υπάρχει από την εφαρμογή και στη χώρα μας, το αμέσως επόμενο διάστημα, της Οδηγίας Μπολκενστάιν, της απελευθέρωσης δηλαδή της αγοράς των υπηρεσιών που θα οδηγήσει σε περαιτέρω ενοποίηση της αγοράς στα πλαίσια των ευρωενωσιακών δομών και θα ενισχύσει περαιτέρω τη δράση του κεφαλαίου και την επέκταση.
Η λογική της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων θα χτυπήσει τις μικρές βιοτεχνικές και επαγγελματικές μονάδες που λειτουργούν στο χώρο για παράδειγμα της οικοδομής, στις μεταφορές και αλλού. Θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ασφυξία αυτούς τους τομείς, πέραν, όμως, από την ασφυξία και τη μονοπώληση των αγορών αυτών, θα οδηγήσει και στο σφαγιασμό των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Το βασικό πρόβλημα, λοιπόν, είναι η μεταφορά του τζίρου προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων.
Η ευρωενωσιακή πολιτική, αλλά και οι κυβερνητικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν, αποτελούν τη δεύτερη αιτία των προβλημάτων που υπάρχουν. Για παράδειγμα, φορολογική πολιτική: Με διαφορετικό τρόπο αντιμετωπίζεται το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο ουσιαστικά φοροαποφεύγει, φοροαπαλλάσσεται με νόμιμο τρόπο και με διαφορετικό τρόπο αντιμετωπίζονται οι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι.
Στο ασφαλιστικό υπάρχει ραγδαία επιδείνωση της θέσης των αυτοαπασχολούμενων. Το 2007, το 20% δεν μπορούσε να πληρώσει τις ασφαλιστικές του εισφορές, το 2008 πήγε στο 25% και το 2009 στο 35%. Επιπλέον, τα σχέδια που επεξεργάζονται θα αυξήσουν περαιτέρω τις εισφορές στο ταμείο των αυτοαπασχολούμενων. Οι σκέψεις να αυξηθούν οι εισφορές από δώδεκα σε δεκατέσσερις, σημαίνει μια αύξηση της τάξης του 16,7% της εισφοράς στα ταμεία, ενώ ταυτόχρονα, η σύνταξη παραμένει σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα.
Η κατάσταση αυτή θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο το 2010, όταν στον ίδιο τον Κρατικό Προϋπολογισμό, η κρατική χρηματοδότηση στον ΟΑΕΕ είναι μειωμένη κατά 60% σε σχέση με το 2009.
Το ωράριο και η απελευθέρωσή του λειτουργεί προς όφελος των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων. Το ίδιο και η επαγγελματική στέγη και η χωροταξία, τα επαγγελματικά και βιοτεχνικά πάρκα τα οποία είτε δεν δημιουργούνται είτε λειτουργούν πάλι προς όφελος των μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων. Γιατί εμάς ο διαχωρισμός ο οποίος γίνεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν μας καλύπτει, αλλά τον θεωρούμε αντιλαϊκό και αντεργατικό, από την άποψη ότι ευνοεί τις μεσαίες και μεγάλες- για τα δεδομένα της Ελλάδας- επιχειρήσεις και όχι τους αυτοαπασχολούμενους και τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.
Συνέπεια αυτού -και ολοκληρώνω μ' αυτό- είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη στις όποιες διακηρύξεις και στα όποια χρηματοδοτικά πακέτα στήριξης που ουσιαστικά λειτουργούν για μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις, τις μεσαίες και τις πιο μεγάλες, ενώ αντίθετα, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις και οι αυτοαπασχολούμενοι είναι τελείως έξω από αυτό τον κρουνό χρηματοδοτήσεων είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε από εθνικούς πόρους, όπως από τους αναπτυξιακούς νόμους όπου ουσιαστικά αυτές οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις είναι αποκλεισμένες.
Άρα κατά τη γνώμη του Κ.Κ.Ε., οι επαγγελματίες, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροί βιοτέχνες πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους, η οποία πρέπει να έχει σαφή διαχωριστική γραμμή. Αντίπαλός τους είναι το μεγάλο κεφάλαιο, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ελληνικών κυβερνήσεων και αυτή πρέπει να στοχοποιήσουν.
Σε αυτά τα πλαίσια, χρειάζεται ένα συγκεκριμένο και ολοκληρωμένο πλαίσιο στόχων πάλης όπως αυτό που περιγράφεται στην επερώτηση του Κ.Κ.Ε. και θα αναλύσουν και οι επόμενοι εισηγητές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία χρειάζεται να συμβάλλουν στη δημιουργία ενός κοινού μετώπου των κοινωνικών δυνάμεων, που δέχονται σήμερα την ολομέτωπη επίθεση και αυτοί είναι οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες και η φτωχή αγροτιά. Πρέπει να οικοδομήσουν τη δική τους συμμαχία, να αντεπιτεθούν στην κυβερνητική πολιτική με τέτοιους όμως, στόχους που θα οδηγούν σε μία γενικότερη ρήξη και ανατροπή και που ουσιαστικά θα οδηγήσει σ' αυτό που το Κ.Κ.Ε. θεωρεί ως διέξοδο από την κατάσταση. Θα πρέπει δηλαδή, τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής να γίνουν λαϊκή περιουσία και να λειτουργήσει σε αυτά τα πλαίσια ο παραγωγικός συνεταιρισμός για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις μέσα από τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, μέσα από τον κρατικό σχεδιασμό.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ για τον παραπάνω χρόνο που μου δώσατε.
Αυτό σημαίνει οι συνολικότερες αλλαγές σε συνδικαλιστικό και πολιτικό επίπεδο θα οδηγήσουν σε σημαντικές ρήξεις και ανατροπές στο συσχετισμό δυνάμεων.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη σημερινή συζήτηση ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας, ορίζει ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον Βουλευτή κ. Μιχάλη Κριτσιωτάκη.
Το λόγο έχει ο Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικόλαος Παπακωνσταντίνου για πέντε λεπτά.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να ξεκινήσουμε με το μεγάλο πρακτικό δίδαγμα της τελευταίας δεκαετίας που ζωγραφίζει και φωτογραφίζει πολύ παραστατικά το πανόραμα της κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας της χώρας μας και συνθλίβει και ξεφτιλίζει τα ιδεολογικά δόγματα της ελεύθερης αγοράς, ότι εκεί κάποιοι παραγωγοί ή προμηθευτές ελεύθερα και ατομικά πηγαίνουν στην αγορά και προσπαθούν με την ποιότητα των προϊόντων τους να κυριαρχήσουν στην αγορά σε μια ατμόσφαιρα ειδυλλίου.
Το μεγάλο δίδαγμα είναι ότι σαράντα δύο επιχειρηματικοί όμιλοι που κυριάρχησαν στην ελληνική οικονομία συγκέντρωσαν νόμιμα, στη βάση της κρατικά ρυθμιζόμενης νομοθετικά, κανονιστικά, λειτουργικά, οργανωτικά, φορολογικά δραστηριότητας, το 65% των συνολικών κερδών της πρόσφατης δεκαπενταετίας.
Η κρατική στήριξη τους και τάισε, αυτούς του επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτά πραγματοποιήθηκαν σε συνθήκες που το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν αναπτυσσόταν από 3,5% έως 4,5%. Αυτοί είναι οι πραγματικά ωφελημένοι από την οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας και τούμπαλιν τα τελευταία δέκα και δεκαπέντε χρόνια.
Αποδεικνύεται από αυτό το απτό και συντριπτικό συμπέρασμα, ότι τα φορολογικά κριτήρια, οι φορολογικοί νόμοι, οι κανονιστικές ρυθμίσεις, το συνολικό νομοθετικό πλαίσιο, η τιμολογιακή πολιτική, τα δημοτικά τέλη, οι κανόνες λειτουργίας, οι όροι των προσβάσεων στη χρηματοδότηση, τα λεγόμενα αναπτυξιακά κίνητρα απέβλεπαν και αποβλέπουν, στόχευαν και στοχεύουν στην εξουθένωση των βιοπαλαιστών και βιοτεχνών, στην αρπαγή μεγαλύτερων μεριδίων της αγοράς από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, στην εκτόπισή τους από την αγορά και την καταστροφή τους. Και σε τελευταία ανάλυση, την υπαγωγή των απασχολουμένων υπό την κυριαρχία και την «μπότα» των μονοπωλιακών ομίλων.
Δεν είναι ειδυλλιακή και αδιαφοροποίητη η κατάσταση στην αγορά. Θα επαναφέρω μερικά πράγματα, για το ποια είναι η κοινωνική δύναμη που είναι εχθρός των επαγγελματιών και των βιοτεχνών και είναι εχθρός και των εργαζομένων. Είναι το γεγονός ότι έντεκα χονδρεμπορικές αλυσίδες -οι γνωστές- ελέγχουν το 79% του κύκλου εργασιών στον κλάδο των τροφίμων, με πανελλαδικά διαμορφωμένο δίκτυο διανομής.
Τα συνθήματα και οι σημαίες της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του ΛΑ.Ο.Σ. για απελευθέρωση των επαγγελμάτων και περαιτέρω απελευθέρωση των αγορών, απευθύνονται στο γεγονός ότι το λιανεμπόριο είναι μια αγορά 8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα επόμενα πέντε χρόνια πρέπει σχεδιασμένα να εκτοπιστούν όλοι οι μικροί «παίκτες», για να χρησιμοποιήσω την ορολογία που χρησιμοποιούν οι Ευρωενωσίτες. Πρέπει να δημιουργηθούν λελογισμένα, ορθολογιστικά, λειτουργικά πλαίσια, δίοδοι, ερείσματα, για να στηριχθούν από την επίθεση που κάνουν οι μεγάλοι παίκτες, οι μεγάλοι «ιππότες» του κέρδους και στον τομέα του λιανεμπορίου.
Το ίδιο, ακριβώς, συμβαίνει και στις αυξανόμενες ρυθμίσεις για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Πρέπει να δημιουργηθούν κι εκεί τα κατάλληλα ερείσματα υποδοχής, για να μπουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Μιλάμε για μία αγορά 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, στην οποία πρέπει να εκτοπιστούν και οι υγειονομικοί ελευθεροεπαγγελματίες, και να μπουν με μια στεφάνη δικτύωσης κάτω από την «μπότα» των μεγάλων παικτών στον κλάδο της υγείας.
Αντίστοιχο είναι και το άνοιγμα στην εκπαιδευτική αγορά. Συνολικά, εμείς στιγματίζουμε και από αυτό το Βήμα το πώς η πολιτική της Κυβέρνησης μεθοδικά και με βαθιά επίγνωση, επιδεινώνει και χειροτερεύει τους όρους ζωής, εργασίας, ακόμα και κοινωνικής ύπαρξης των επαγγελματιών, των βιοτεχνών και μικροεμπόρων και στοχεύει στη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση των κερδών και του κεφαλαίου σε ακόμα λιγότερα, αλλά μεγαλύτερα χέρια.
Τα συνθήματα περί απελευθέρωσης των αγορών, περί μοντέρνας εφαρμογής μοντέλων πιστοποίησης, απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων, ενεργού γήρανσης, ανάπτυξης μοντέλων πρωτοτυπίας, ανάπτυξης της ανταγωνιστικότητας -αλλαγή κλιματιστικών κ.ο.κ.- τόνωση της επιχειρηματικότητας, τα διάφορα συστήματα δικαιοπαροχής, η εξωστρέφεια της οικονομίας, τα κεφαλαιοποιητικά συστήματα ασφάλισης, οι βέλτιστες πρακτικές προστασίας του περιβάλλοντος, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η «χρυσόσκονη ομίχλη του ποδοβολητού» των επιχειρηματικών ομίλων και των μεγαλο-χονδρεμπόρων και των μεγαλοεισαγωγέων και στο χώρο των επαγγελματιών.
Οι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες και οι βιοπαλαιστές πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι υπάρχει μια «χρυσόσκονη» προσέγγισής τους, με μία στρατηγική κατευνασμού, συσκότισης, αλλά και εξαπάτησής τους, για να τους αποτρέψουν να κινηθούν σε μια γραμμή συμπαράταξης και αγωνιστικής συμμαχίας με τους άλλους εργαζόμενους και τους μικρο-ιδιοκτήτες αγρότες. Αυτή είναι η προοπτική αντιμετώπισης του κοινού εχθρού, των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και της σφυρηλάτησης της νικηφόρας λαϊκής συμμαχίας για την ανάπτυξη του τόπου μας προς όφελος του λαού και του τόπου.
Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡEΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Το λόγο έχει ο κ. Απόστολος Νάνος για πέντε λεπτά.
Ορίστε κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΑΝΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Η πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων κυβερνήσεων, οδηγεί στη χειροτέρευση των όρων ασφάλισης και συντάξεων για όλους τους εργαζόμενους της χώρας, μεταξύ αυτών, βέβαια, και των αυτοαπασχολουμένων και των μικρών επαγγελματιών, βιοτεχνών και εμπόρων.
Παρατηρούμε μια σταδιακή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών τους και μια σταδιακή μείωση των συντάξεων. Αυτό συμβαίνει με τον εξής τρόπο: Το ΤΕΒΕ κάποτε ήταν πλεονασματικό ταμείο, εντάχθηκε επί δικής σας Κυβέρνησης σε ένα κοινό ταμείο, τον λεγόμενο ΟΑΕΕ, μέσα σε αυτό και το Ταμείο Εμπόρων και το ΤΣΑ. Κάποτε λοιπόν, ήταν πλεονασματικό το ΤΕΒΕ, ενώ όλα είχαν τεράστια χρέη, που αυξήθηκαν και με δικαστική απόφαση από το ΙΚΑ που διεκδικεί 340 εκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία αυτά. Αποτέλεσμα είναι το συνολικό ταμείο να είναι ελλειμματικό, να πιέζονται οι διοικήσεις -οι οποίες είναι διορισμένες από ό,τι γνωρίζουμε- και να οδηγούμαστε κάθε χρόνο σε προτάσεις, οι οποίες γίνονται αποδεκτές από την Κυβέρνηση για αύξηση εισφορών από 6% έως 10%. Δηλαδή, πολύ παραπάνω από τον πληθωρισμό.
Η κατάσταση έχει χειροτερεύσει και με την αύξηση των κλάσεων πριν από μερικά χρόνια, δηλαδή, πληρώνουν περισσότερα οι νεότερες ηλικίες. Με την απαράδεκτη πολιτική της διαδοχικής ασφάλισης, χρήματα που είχε το ΙΚΑ ή άλλα ασφαλιστικά ταμεία και που τα έχουν πληρώσει, χάνονται, με αποτέλεσμα να έχουμε μείωση των συντάξεων έως και 40%, λόγω της μη τιμαριθμοποίησης των εισφορών.
Τραγική είναι η κατάσταση του ΟΑΕΕ, που δυσκολεύεται κάθε χρόνο, όλο και περισσότερο, να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Πρέπει να επισημάνουμε τα εξής: Το 2009, ο κρατικός προϋπολογισμός προέβλεπε 320 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό, όμως, το ποσό είχε εξαντληθεί ήδη, το πρώτο τετράμηνο του έτους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΕΕ, αποδόθηκαν μέχρι τέλος του Οκτώβρη 592 εκατομμύρια ευρώ, επιπλέον, σαν κρατική επιχορήγηση και αναμένεται να δοθούν το τελευταίο δίμηνο άλλα 300 εκατομμύρια ευρώ, για να γίνει δυνατή η πληρωμή των δώρων Χριστουγέννων.
Το ποσό των 600 εκατομμυρίων ευρώ, που προβλέπεται από τον προϋπολογισμό του 2010 μπορεί να καλύψει μόνο το 50% των αναγκών του 2009. Το 2010 αναμένεται παραπέρα επιδείνωση των οικονομικών στοιχείων του Ταμείου, που οφείλεται τόσο στη ραγδαία αύξηση των δαπανών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όσο και στην αυξανόμενη αδυναμία των ασφαλισμένων να πληρώσουν τις εισφορές τους.
Με το νόμο ρύθμισης των χρεών, που ψηφίστηκε από τη σημερινή Κυβέρνηση, δεν καταπολεμούνται στην ουσία οι αιτίες που γεννάει το πρόβλημα στους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες. Η κατεύθυνση της Κυβέρνησης είναι να φορτώσει αυτά τα βάρη από τα οικονομικά αδιέξοδα του ταμείου, που οφείλονται στις αντιασφαλιστικές πολιτικές όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, στις πλάτες των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Υπουργού Οικονομικών στην πρόσφατη συγκέντρωση, που έγινε για τον κοινωνικό διάλογο, για εκποίηση περιουσιακών στοιχείων των ταμείων. Το Δ.Σ. του ΟΑΕΕ προχώρησε σε αυξήσεις του 6% στις εισφορές για τον κλάδο σύνταξης και 20% για τον κλάδο της υγείας το 2009. Αυτές οι αυξήσεις επιβλήθηκαν σε μία περίοδο που ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 1% και οι πωλήσεις έκαναν βουτιά 15% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.
Τα αδιέξοδα αυτής της πολιτικής γίνονται φανερά από το γεγονός ότι κάθε φορά που επιβάλλονται αυξήσεις στις εισφορές όλο και λιγότεροι ασφαλισμένοι είναι σε θέση να πληρώσουν. Το 2007 αδυνατούσε να πληρώσει τις εισφορές το 20% των ασφαλισμένων, το 2008 έφτασε στο 25% και το 2009 στο 35%. Βέβαια, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται και σαν μηχανισμός εκτόνωσης της ανεργίας, κυρίως με την τόνωση της επιχειρηματικότητας και την ώθηση στους ανέργους να ανοίξουν δική τους δουλειά.
Θυμόμαστε όλοι την προπαγάνδα, όσον αφορά και τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Από αυτές τις επιχειρήσεις το νούμερο που υπάρχει μας λέει βέβαια και κάτι άλλο. Ότι αυτές οι νέες επιχειρήσεις είναι θνησιγενείς, μια που το 75% από αυτές κλείνουν μετά από τρία χρόνια και μάλιστα πολλές φορές και χρεωμένες.
Είναι ενδεκτική για τους μικρούς επαγγελματίες, επαγγελματοβιοτέχνες και αυτοαπασχολούμενους η θέση της γυναίκας σε αυτό το στρώμα. Με κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι γυναίκες, με ίσες ευκαιρίες στην επιχειρηματικότητα, οι αυτοαπασχολούμενες στην ουσία προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς δικαιώματα. Όχι μόνο χωρίς δικαίωμα στη δουλειά τους, χωρίς δικαίωμα στη ζωή τους, με ωράρια από, το πρωί έως το βράδυ για να βγει ο επιούσιος, αλλά και χωρίς κοινωνικές υπηρεσίες και υποδομές που θα βοηθήσουν το παιδί, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τα άτομα τρίτης ηλικίας.
Ούτε άδεια τοκετού δεν παίρνουν οι αυτοαπασχολούμενες.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας υποστηρίζει αιτήματα που έχουν στόχο να ανακουφίσουν τους αυτοαπασχολούμενου, που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των οικογενειών τους. Για μας είναι πρωταρχική ανάγκη η κρατική φροντίδα, ώστε να εξασφαλιστούν άδειες κυήσεως, τοκετού και θηλασμού για τις αυτοαπα-σχολούμενες μητέρες δύο μήνες πριν και πέντε μήνες μετά τη γέννηση με επίδομα τοκετού ίσο με τον κατώτερο μισθό.
Από τις αναλογιστικές μελέτες οι οποίες έχουν γίνει για τον ΟΑΕΕ βγαίνουν κάποια συμπεράσματα. Ποιο είναι το πιο ουσιαστικό; Είναι ότι η κάλυψη του αναλογιστικού ελλείμματος δεν δύναται να επιτευχθεί με την αύξηση των εισφορών και τη μείωση των παροχών, λόγω του μεγάλου ύψους και αναδεικνύεται μέσω του αναλογιστικού ισοζυγίου, η αναγκαιότητα χρηματοδότησης του Οργανισμού.
Ειδικά το τελευταίο συμπέρασμα στο οποίο συμφωνούμε, υπογραμμίζει και την επικαιρότητα των θέσεών μας, οι οποίες επαναλαμβάνονται παρακάτω, πρώτον, με την κατάργηση του Προεδρικού Διατάγματος του 258 και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων, την κοινωνική ασφάλιση δημόσια και καθολική με κρατική επιχορήγηση στα 2/3 και 1/3 τρίτον οι ασφαλισμένοι, τη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και νοσοκομειακή περίθαλψη, κατάργηση της εισφοράς της υγείας, κατώτερη σύνταξη στα 1.150 ευρώ για τους συνταξιούχους, σύνταξη στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, πλήρη σύνταξη με 9.000 ημέρες εργασίας ή 30 χρόνια ασφάλισης ανεξαρτήτως ταμείου, βελτίωση των όρων της διαδοχικής ασφάλισης, ώστε ο ασφαλισμένος διαδοχικά να παίρνει την ίδια σύνταξη από το ταμείο που συνταξιοδοτείται με αυτόν, που είναι ασφαλισμένος στο ίδιο ταμείο, επίδομα που να αντιστοιχεί στην τετράμηνη άδεια τοκετού με αποδοχές για τις γυναίκες και αποζημίωση για ατυχήματα κατά την εργασία και την ασθένεια, για ολόκληρο το διάστημα που απαιτείται, για την αποκατάσταση της υγείας, κατάργηση των εισφορών για την υγεία, δωρεάν και αποκλειστικό Δημόσιο Σύστημα Υγείας και προοδευτική αύξηση των εισφορών, ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης.
Ειδικά, όσο διαρκεί η οικονομική κρίση- προτείνουμε μείωση των εισφορών κατά 10%, όσο διαρκεί αυτή η κρίση, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς ΕΒΕ που αδυνατούν να πληρώσουν τις εισφορές τους.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ολοκληρώστε παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν θα δευτερολογήσω, κύριε Πρόεδρε.
΄Αμεση κρατική χρηματοδότηση ικανή να βγάλει το ταμείο από το σημερινό αδιέξοδο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, εμείς λέμε ότι δύο είναι οι δρόμοι που ανοίγονται μπροστά και οι αυτοαπασχολούμενοι έχουν συμφέρον να συμπαραταχθούν με τους εργαζόμενους στα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου και να αντιπαλέψουν αυτήν την ευρωενωσιακή πολιτική, να αντιπαλέψουν τα κόμματα που τη στηρίζουν και να διεκδικήσουν τους άμεσους στόχους πάλης, όσον αφορά το ωράριο, το φορολογικό, την επαγγελματική στέγη, τη χρηματοδότηση, την ασφάλιση. Και βέβαια, αυτοί οι αγώνες πρέπει να έχουν ένα σαφή προσανατολισμό ενάντια, δηλαδή, στα μονοπώλια και την ασυδοσία των πολυεθνικών, στα πλαίσια μιας άλλης προοπτικής που ουσιαστικά θα οδηγήσει στην κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, και βέβαια, τον παραγωγικό συνεταιρισμό για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, σε διάφορους κλάδους της οικονομίας.
Γι' αυτό το λόγο και χρειάζεται να συμπαραταχθούν και στις 10 του Φλεβάρη μαζί με τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα συνολικά, για να αντιπαλέψουν αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική της Κυβέρνησης και να χαράξουν μία πραγματικά άλλη πορεία σε όφελός τους.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο κ. Αντώνης Σκυλλάκος έχει το λόγο.
Ορίστε, έχετε το λόγο για πέντε λεπτά, κύριε συνάδελφε.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Η κατάσταση των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών επαγγελματιών, βιοτεχνών και εμπόρων που ο αριθμός τους φτάνει σε εκατοντάδες χιλιάδες -κάποιο στοιχείο που έχουμε μας δείχνει 850.000 τέτοιους μικροεπαγγελματίες και μικροεμπόρους, αυτούς που το πολύ έχουν μέχρι τέσσερις εργαζόμενους, που οι περισσότεροι προσφέρουν και προσωπική εργασία- είναι τραγική. Ήταν που ήταν πάρα πολύ άσχημη πριν από την κρίση, τώρα χειροτέρεψε ακόμα περισσότερο.
Τα νέα μέτρα που εξήγγειλε ο κύριος Πρωθυπουργός και που ήδη εφαρμόζονται που μειώνουν ακόμα παραπέρα και δραστικά μπορώ να πω την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και στην πόλη και στο χωριό, θα μειώσουν ακόμα περισσότερο τη ζήτηση, θα μειώσουν ακόμα περισσότερο τον τζίρο των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ.
Αν πάρουμε υπόψη μας και ότι πολλά από τα μέτρα αυτά αφορούν -πέφτουν και στο κεφάλι κατευθείαν, όχι μέσω της μείωσης του τζίρου, αλλά κατευθείαν κτυπούν, πλήττουν- τους μικρούς επιχειρηματίες, μαγαζάτορες, τότε θα δούμε πού οδηγούνται τα πράγματα.
Αναφέρομαι σε δύο στοιχεία. Πρώτον, στο φορολογικό, για το οποίο απ' ό,τι διαβάζουμε δεν υπάρχει βέβαια και κανένας μηχανισμός. Γιατί όσοι ξέρουν φορολογικά, βλέπουν ότι πάλι στα αντικειμενικά κριτήρια με τη μία ή με την άλλη μεριά θα προσφύγετε και όχι με βάση τα βιβλία και με τους ισολογισμούς τους. Το δεύτερο που έχω να πω για το φορολογικό είναι ότι θα τους αναγκάσετε να πληρώσουν και μέχρι τα 10.500 ευρώ. Δηλαδή ουσιαστικά κτυπάτε και υπονομεύετε το αφορολόγητο για την πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων.
Και το δεύτερο, είναι η αύξηση των εισφορών που έχει οδηγήσει σε αγανάκτηση, σε απελπισία και 200.000 άτομα δεν δέχονται και αποφεύγουν να πάνε να πληρώσουν και μένουν ανασφάλιστοι και χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Τώρα, έρχομαι σε ένα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα. Επαναλαμβάνω ότι η ραχοκοκαλιά της χώρας είναι οι μικρομεσαίοι και ότι θα τους βοηθήσετε και θα τους ενισχύσετε. Τα ίδια έλεγε και η Νέα Δημοκρατία. Είναι αλήθεια; Είναι υποκρισία και προσπάθεια προσεταιρισμού, με αυτήν τη φρασεολογία και την προπαγάνδα του στρώματος αυτού;
Φέρνω ορισμένα παραδείγματα. Έχουν εξαγγελθεί από τη Νέα Δημοκρατία προεκλογικά και λίγο νωρίτερα χωρίς εσείς ακόμα να έχετε πει αν θα υλοποιηθούν στην πράξη -και δεν γνωρίζω ποια υλοποιούνται και ποια δεν υλοποιούνται, γιατί υπάρχει πιθανότητα να κόψετε κάποια από αυτά τα προγράμματα, μιλάω για κάποια προγράμματα- έντεκα προγράμματα στα οποία δεν έχετε αντίθεση και εσείς. Γιατί και εσείς όταν εξαγγέλλατε προγράμματα, στην ίδια λογική ήταν. Από τα έντεκα αυτά προγράμματα θα ικανοποιούνταν ανάγκες κάποιων μικρομεσαίων επιχειρήσεων που θα έφταναν τον αριθμό 9.000 και θα υπήρχε ενίσχυση 600.000.000 ευρώ. Μόνο για όλες τις κατηγορίες αυτές -τουλάχιστον για τα οκτώ από τα έντεκα προγράμματα- η επιδότηση, η ενίσχυση αφορά επιχειρήσεις μέχρι 250 άτομα. Άρα, είναι και βιομηχανίες και μάλιστα μεγάλες για τα μεγέθη της Ελλάδας βιομηχανίες! Μόνο για 2.500 άτομα θα υπάρχει ενίσχυση για τις επιχειρήσεις που έχουν από μηδέν μέχρι εννιά άτομα και μόνο για τα 80.000.000 από τα 600.000.000. Άρα, υπάρχει δυνατότητα από τα προγράμματα και αυτό συμβαίνει συνήθως να ενισχύονται για τα μεγέθη της Ελλάδας οι μεσαίες και προς τα πάνω επιχειρήσεις και όχι οι μικρές επιχειρήσεις.
Δεύτερο παράδειγμα είναι το ΤΕΜΠΜΕ. Το ίδιο συμβαίνει και με το ΤΕΜΠΜΕ. Πρώτα απ' όλα είναι πολύ μικρός ο αριθμός των χρημάτων που δόθηκαν για την ενίσχυση της ρευστότητας σαν δάνειο εν πάση περιπτώσει, με την εγγύηση του Δημοσίου στις επιχειρήσεις αυτές. Πόσες είναι; Είναι 11%, εκ των οποίων πολλές είναι μεγάλες και παίρνουν τη μερίδα του λέοντος. Όταν ο μέσος τζίρος αυτών που εντάχθηκαν στο ΤΕΜΠΜΕ είναι 360.000 ευρώ, φυσικά είναι φανερό, ότι ένα μεγάλο κομμάτι δεν αφορά μικρούς, αλλά αφορά μεγαλύτερους.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Και έρχομαι στο εξής: Δεν έχετε σκοπό και γιατί συναινείτε μέχρι τώρα, και γιατί δοκιμάσαμε τα προγράμματα που γίνονταν επί ΠΑ.ΣΟ.Κ., να βοηθήσετε τους μικρούς και τους μεσαίους και ιδίως τους μικρούς επιχειρηματίες και επαγγελματίες! Θεωρείτε ότι αυτοί είναι χαμένοι από χέρι. Άρα, πρέπει να βοηθήσετε εκείνους οι οποίοι έχουν το υπόβαθρο, το οικονομικό, το παραγωγικό και το κεφαλαιακό, ώστε, κατά τη γνώμη σας, να πιάσουν τόπο τα χρήματα. Αυτό είναι για τους μεσαίους και μεγάλους. Αυτοί έχουν το υπόβαθρο.
Αφήστε που πολλοί από τους μεσαίους, όταν θα προχωρήσουν τα πράγματα, είτε με κρίση είτε χωρίς κρίση, θα αφομοιωθούν από τις μεγάλες επιχειρήσεις, είτε θα κλείσουν λόγω ανταγωνισμού, είτε θα ελεγχθούν από τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Και εδώ πέρα δεν μιλάμε μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Μιλάμε και για όλα τα προβλήματα τα οποία έχουν σχέση με τις εισαγωγές. Ανάλογα προϊόντα με αυτά που παράγουν οι δικοί μας βιοτέχνες εισάγονται και από το εξωτερικό χωρίς καμία προστασία.
Με βάση αυτά κινούνται και οι νόμοι και οι δικοί σας και αυτός που ετοιμάζετε, πιστεύω -δεν άλλαξε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.- και αυτοί που δοκιμάσαμε επί Νέας Δημοκρατίας και επί ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε σχέση με τους αναπτυξιακούς νόμους. Οι αναπτυξιακοί νόμοι είναι υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων ουσιαστικά και όχι υπέρ των μικρών. Οι πολλοί μικροί, που είναι εκατοντάδες χιλιάδες, εξαιρούνται εντελώς.
Η τελευταία ρύθμιση που κάνατε για τα χρέη αφορά τους μεγάλους ουσιαστικά. Δεν αφορά τον μικρό η ρύθμιση των χρεών. Και απλώς, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι για τις τράπεζες έχετε συμφωνήσει και εσείς, όπως και η Νέα Δημοκρατία, στο όνομα της ρευστότητας, για 12 δισεκατομμύρια από τα 28 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων τα 9 δισεκατομμύρια τα δανείστηκαν οι τράπεζες από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα με 1% έως 1,5% επιτόκιο και τα δανειζόσαστε εσείς από τις τράπεζες με 3,5% έως 5% και παραπάνω. Αυτό, λοιπόν, δεν είναι χάρισμα χρήματος στις τράπεζες; Ίδια μεταχείριση έχουν οι μικροί και οι μεσαίοι -οι μικροί, κυρίως- με τις τράπεζες και με τις μεγάλες επιχειρήσεις; Και έτσι, διευκολύνετε, με τον ανταγωνισμό και με ελεύθερη αγορά, την καταστροφή τους και κάποιοι που απολύονται, με ό,τι οικονομίες έχουν, θα κάνουν κάποιες προσπάθειες να ανοίξουν κάποιο μαγαζάκι, που τα περισσότερα, δυστυχώς, κλείνουν. Αυτή είναι η πολιτική σας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Ο κ. Άγγελος Τζέκης έχει το λόγο.
Κύριε συνάδελφε, έχετε στη διάθεσή σας πέντε λεπτά.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Είναι γεγονός ότι διαχρονικά, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. χρησιμοποίησαν όλους τους μηχανισμούς που είχαν στα χέρια τους, προκειμένου να ενισχυθεί με κάθε τρόπο η πλευρά των δυνάμεων του κεφαλαίου, δηλαδή, οι τραπεζικοί, οι εφοπλιστικοί, οι εμποροβιομηχανικοί όμιλοι και βέβαια, αυτό γινόταν πάντοτε σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας, που είναι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροεπαγγελματίες, η μικρομεσαία αγροτιά, οι συνταξιούχοι, όλος ο εργαζόμενος λαός.
Ένας τέτοιος μηχανισμός, κύριε Πρόεδρε, είναι και το φορολογικό σύστημα. Και πράγματι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροί ΕΒΕ την έχουν πληρώσει και την πληρώνουν συνεχώς. Παρατηρούμε ότι, παρόλο ότι μειώνεται ο τζίρος τους, η εφορία πραγματικά κάνει ένα φορολογικό γιουρούσι για να εισπράξει και από αυτούς, όπως από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Και μάλιστα, συκοφαντεί ότι μέσα από αυτό το κοινωνικό στρώμα, δηλαδή, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς και τους μεσαίους υπάρχει πολύ μεγάλη φοροδιαφυγή. Και πράγματι, με την περαίωση έχουν πέσει κατ' επανάληψη οι κυβερνήσεις στο παρελθόν επάνω στους αυτοαπασχολούμενους και τους μικροεπαγγελματίες, η περαίωση ως φόβητρο, «έλα και πλήρωσε τόσα, για να μη στείλω την εφορία για να σε διαλύσει». Και πραγματικά, αυτό το σύστημα έχει οδηγήσει σε ασφυξία τον μικρό, τον μεσαίο, τον αυτοαπασχολούμενο και είναι ένα γεγονός. Από την άλλη, βέβαια, αυτό γίνεται, γιατί υπάρχει μεγάλη, «νόμιμη», φοροαπαλλαγή στους μεγάλους, φοροδιαφυγή, όμως.
Αρκεί να αναφέρω, κύριε Πρόεδρε, ότι από 45% ο φορολογικός συντελεστής των ανωνύμων εταιρειών, σήμερα είναι στο 25% διαχρονικά από τις κυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέας Δημοκρατίας, με την κατεύθυνση της σημερινής Κυβέρνησης να πάει και κάτω από το 20% στα μη διανεμηθέντα κέρδη, ότι ο συντελεστής 30% που ήταν επί του τζίρου των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, των τηλεοράσεων έχει μηδενιστεί και με τις δύο κυβερνήσεις. Και βέβαια, δεν έχουν τηλεοράσεις, εφημερίδες οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροεπαγγελματίες. Είναι συγκεκριμένα μεγάλα συμφέροντα. Να αναφέρω, επίσης, ότι από τον ειδικό φόρο καυσίμων έχουν απαλλαγεί ναυτιλιακές, αεροπορικές, ακτοπλοϊκές εταιρείες. Δεν είναι αυτοαπασχολούμενοι αυτοί, δεν είναι μικροί επαγγελματίες και μεσαίοι, αλλά είναι γνωστοί, μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, με όνομα και διεύθυνση.
Πραγματικά, κύριε Πρόεδρε, πρέπει ένα στοιχείο να δώσουμε, για να δείτε μέσω του φορολογικού συστήματος τι ταξική αναδιανομή του πλούτου γίνεται σε αυτή τη χώρα. Αρκεί να αναφέρω ότι στον πρόσφατο Προϋπολογισμό στα φυσικά πρόσωπα αυξάνεται ο φόρος κατά 4,4%, στα νομικά πρόσωπα, δηλαδή, στις ανώνυμες εταιρείες μειώνεται κατά 7,2%. Από το 2000 μέχρι το 2010, στα φυσικά πρόσωπα αυξήθηκε ο φόρος από 51,81%, στο 76,38%. Τι έγινε με τα νομικά πρόσωπα, δηλαδή, τις ανώνυμες εταιρείες; Από το 48,19%, έπεσε το 2010 στο 23,62%. Αυτό τι αποδεικνύει; Αποδεικνύει πραγματικά ότι και το φορολογικό σύστημα είναι έτσι δομημένο στο ταξικό πλαίσιο το πολιτικό για να ευνοήσει πραγματικά τους τραπεζίτες, βιομήχανους, μεγαλέμπορους, εφοπλιστές.
Άρα, δηλαδή, την απώλεια των δεκάδων δισεκατομμυρίων δραχμών τα αρπάζει από τον αυτοαπασχολούμενο, τον μικρό επαγγελματία, τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Ένα πρόσθετο στοιχείο, κύριε Πρόεδρε, για να αποδειχθεί αυτό το ταξικό άδικο φορολογικό σύστημα είναι το εξής. Εμείς δεν πέφτουμε στην παγίδα που θέλει να στήσει η Κυβέρνηση, ότι θα φέρει φορολογικό σύστημα δήθεν δίκαιο. Θα είναι ακόμη πιο άδικο ακόμη πιο ταξικό.
Είναι γνωστό, κύριε Πρόεδρε, ότι 31,5 δισεκατομμύρια είναι τα βεβαιωμένα ανείσπρακτα χρέη και ιδίως των ανωνύμων εταιρειών προς το δημόσιο, δηλαδή, είναι και παραπάνω από το δημόσιο έλλειμμα. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κατ' επανάληψη ζήτησε από όλες τις κυβερνήσεις να κατατεθούν τα ονόματα και τα ποσά που οφείλει ο καθένας. Αυτό δεν έγινε μέχρι σήμερα και βέβαια, επικαλούνται οι κυβερνήσεις διαχρονικά το φορολογικό απόρρητο.
Ποιον προστατεύουν, κύριε Πρόεδρε; Τα συμφέροντα των γνωστών μεγάλων επιχειρήσεων. Και έρχεται η σημερινή Κυβέρνηση να επιβάλει ακόμη χειρότερους φόρους στους αυτοαπασχολούμενους μικροεπαγγελματίες. Γιατί; Διότι καταργεί, όπως έχει γραφτεί κατ' επανάληψη και δεν έχει διαψευστεί, το αφορολόγητο των 10.500 ευρώ, που για χρόνια ήταν μη τιμαριθμοποιημένο, με μεγαλύτερες απώλειες για τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρούς επαγγελματίες. Έρχεται να επιβάλει τα αντικειμενικά κριτήρια ως πρόσθετο χαράτσι, χωρίς, βέβαια, να συνδέεται αυτό με το πραγματικό έσοδο, με το τζίρο, δηλαδή, του μικρομεσαίου.
Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα για μας, ότι θα πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν όλοι και οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροί-μεσαίοι επαγγελματίες, ότι τα μέτρα που προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, δηλαδή, το αφορολόγητο στα 20.000 ευρώ, στα 40.000 ευρώ στην οικογένεια συν 5% για κάθε παιδί, να σταματήσει η περαίωση, τα αντικειμενικά κριτήρια και όλα αυτά που προκαλούν φορολογική ασφυξία, είναι μέτρα προσωρινής ανακούφισης, μια ανάσα που μπορεί να πάρει η μικρομεσαία επιχείρηση, οι ΕΒΕ, ο αυτοαπασχολούμενος. Διότι η φιλομονοπωλιακή πολιτική που ακολουθεί η σημερινή Κυβέρνηση είναι, μπορώ να πω, πολιτικό ανέκδοτο, όταν ακολουθείς φιλομονοπωλιακή πολιτική, να λες, όπως ειπώθηκε και μέσα στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού που συζητήσαμε, ότι θα συστήσει η σημερινή Κυβέρνηση αντιμονοπωλιακή επιτροπή.
Εμείς απευθυνόμαστε στους αυτοαπασχολούμενους, στους μικρούς επαγγελματίες και τους λέμε ότι μαζί με τους εργαζόμενους, μαζί με τη μικρομεσαία αγροτιά που είναι στο δρόμο και αγωνίζεται, παρά τις απειλές εισαγγελέων, αλλά ακόμα και διευθύνσεων, ΜΑΤ κ.λπ., να δημιουργήσουν το δικό τους κοινωνικό μέτωπο, να αντισταθούν, να διεκδικήσουν και ιδίως, να ανατρέψουν αυτό το πολιτικό πλαίσιο που τους οδηγεί στην ασφυξία.
Μπορεί, όπως είπε και ο Εισηγητής μας, στα πλαίσια συγκεκριμένης πολιτικής φιλολαϊκής κατεύθυνσης, πραγματικά να υπάρξει καλύτερο μέλλον για αυτούς.
Εμείς για μια ακόμα φορά καλούμε όλους αυτούς σε ενιαίο μέτωπο, απέναντι στο μαύρο μέτωπο των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των εμποροβιομηχάνων και των πολιτικών εκφραστών τους, όπως είναι η σημερινή Κυβέρνηση, οι προηγούμενες και άλλα Κόμματα που το έχουν αποδείξει στην πράξη.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Φίλιππο Πετσάλνικο, η Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κυρία Έλενα Παναρίτη ζητεί άδεια απουσίας από τις εργασίες της Βουλής για το διάστημα από 10 έως 20 Φεβρουαρίου.
Η Βουλή εγκρίνει;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια.
Το λόγο έχει τώρα ο Υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Μάρκος Μπόλαρης.
Κύριε Υφυπουργέ, έχετε στη διάθεσή σας είκοσι λεπτά.
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ ότι είναι πολύ σωστή η πρωτοβουλία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, να φέρει με επερώτηση στη Βουλή τα θέματα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χώρα. Βέβαια, η επερώτηση που απευθύνεται στα συγκεκριμένα Υπουργεία, θέτει και ζητήματα που αφορούν και Υπουργεία, πλην των ερωτωμένων. Όμως, στα πλαίσια του χρόνου που διαχειριζόμαστε, θα απαντήσουμε και θα συζητήσουμε σε όσα ζητήματα είναι δυνατόν να τεθούν.
Είναι γνωστό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η ελληνική οικονομία έχει σαν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, το μεγάλο τομέα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, σε αντίθεση με άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου το μεγάλο όγκο τον έχουν οι μεγάλες ή πολύ μεγάλες επιχειρήσεις. Συνεπώς, όταν συζητούμε για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, είναι απολύτως σαφές πως συζητούμε -όπως σωστά λέχθηκε από τους συναδέλφους του Κ.Κ.Ε. που ανέπτυξαν την επερώτηση- για εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, επομένως για ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού.
Συνεπώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν συζητούμε για το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, είναι απολύτως σαφές ότι αν θέλουμε να υπάρξει η ανάταξη της οικονομίας, αν θέλουμε να υπάρξει η αναθέρμανση της αγοράς, μας ενδιαφέρει πάρα πολύ το τι γίνεται με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Εμείς, λοιπόν, από πλευράς Κυβέρνησης, θεωρούμε ότι είναι ευτυχής συγκυρία το γεγονός ότι έχουμε τη δυνατότητα σήμερα να απαντήσουμε στην επερώτηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, διότι μας δίνεται η δυνατότητα από το Βήμα της Βουλής να απαντήσουμε στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα, τι έχει κάνει η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιατί δεν μας βρίσκετε σύμφωνους μαζί σας στο γεγονός ότι δήθεν υπάρχει κλιμάκωση αντιλαϊκής επίθεσης και ότι με την κυβερνητική πολιτική -όπως ξεδιπλώθηκε μέχρι σήμερα και όπως θα προκύψει από τη συζήτηση, η οποία γίνεται σήμερα στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου- πλήττονται οι μικρομεσαίοι.
Απεναντίας, λέχθηκε -να πω έτσι δυο-τρία σημεία, τα οποία θεωρώ ότι αξίζουν τον κόπο να συζητηθούν, όχι μόνο αυτή τη στιγμή αλλά και περισσότερο- ότι σωστά υπάρχει φοροδιαφυγή. Λέχθηκε ότι απ' αυτή τη φοροδιαφυγή πλήττονται κι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πλήττεται το σύνολο του ελληνικού λαού. Λέχθηκε σωστά ότι υπάρχει εισφοροδιαφυγή. Είναι απολύτως σαφές, είναι γνωστό. Όμως, αρκεί η διαπίστωση της φοροδιαφυγής, αρκεί η διαπίστωση της εισφοροδιαφυγής ή θα πρέπει να θέσουμε τα πράγματα, ενώ ξεκινούμε τη συζήτηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για να δούμε πώς περιγράφεται το πρόβλημα;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απολύτως σαφές αυτό, το οποίο ο Πρωθυπουργός από την πρώτη μέρα κατέστησε δόγμα για την πολιτική της Κυβέρνησης. Τι είπε; Είπε ότι η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν βάζει «κάτω από το χαλί» κανένα πρόβλημα. Είπε ότι για να μπορέσει η χώρα να αντιμετωπίσει τα οξυμένα προβλήματα της σημερινής πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής συγκυρίας και της διεθνούς συγκυρίας, πρέπει οι Έλληνες πολίτες να ξέρουν τα προβλήματα και το μέγεθος των προβλημάτων. Γιατί, μόνο όταν κανείς ξέρει το μέγεθος του προβλήματος, την ένταση του προβλήματος, την έκταση του προβλήματος, μόνο τότε μπορεί να δώσει τη σωστή συνταγή, να κάνει το σωστό σχέδιο για να αντιμετωπιστεί η κρίση, τα πολλαπλά προβλήματα, τα οποία συνιστούν στο τέλος την κρίση.
Είναι γνωστό ότι η κρίση, η οποία πέρασε στον ελληνικό λαό, εστιάστηκε στο δημοσιονομικό της κομμάτι. Αυτό, βέβαια, δεν είναι ακριβές, δεν συνιστά το όλο πρόβλημα. Σαφέστατα, υπάρχει το τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα, το τεράστιο έλλειμμα, το πολύ μεγάλο δημόσιο χρέος.
Όμως, όταν θέλει κανείς να σχεδιάσει για να απαντήσει σε αυτά τα ζητήματα, θα πρέπει να λάβει υπ' όψιν ότι βεβαίως και υπάρχει ζήτημα της αναδιάρθρωσης, της παραγωγικής βάσης αυτού του τόπου. Τι παράγει αυτός ο τόπος, τι πουλάμε; Άρα, τι εισάγουμε και επομένως τι φορολογούμε; Κι αυτό είναι η παραγωγική πολιτική, αυτό είναι η πρόκληση που έχει η ελληνική Κυβέρνηση, σε αυτό πρέπει να απαντήσει ο ελληνικός λαός, σε αυτήν την προσπάθεια συμμετέχουν και πρέπει να συμμετέχουν και έχουν αγωνία οι μικρομεσαίοι. Και αυτό δεν βγαίνει από την επερώτηση, από τον προβληματισμό τον οποίο αναπτύξατε.
Όπως, επίσης, το τρίτο κομμάτι του προβλήματος είναι πως το κράτος, αν είναι αναποτελεσματικό, αν είναι αναδιαφανές, αν, επομένως, επιτρέπει φαινόμενα φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής και εκτεταμένης διαφθοράς, αυτό οφείλεται στην προβληματική, θεσμική του λειτουργία. Άρα, για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά και αποτελεσματικά ο δημόσιος τομέας, χρειαζόμαστε σοβαρή, αποτελεσματική, διάφανη λειτουργία του δημόσιου τομέα.
Έτσι, λοιπόν, προσεγγίζοντας τα ζητήματα, μπορούμε να απαντήσουμε και στα θέματα, τα οποία υπάρχουν σε σχέση με τους μικρομεσαίους. Γιατί, όταν ξεκινάμε να κάνουμε πολιτικές, λέει ο Πρωθυπουργός κάθε μέρα ότι πρέπει να τις κάνουμε γιατί στο τέλος, ο τελικός δικαιούχος των πολιτικών, ο τελικός κερδισμένος από αυτές τις πολιτικές, είναι ο Έλληνας πολίτης και αυτές οι πολιτικές πρέπει να γίνουν με σεβασμό στο δημόσιο χρήμα και βέβαια με δικαιοσύνη. Οι Έλληνες πολίτες είναι διατεθειμένοι να συμμετάσχουν στην προσπάθεια που χρειάζεται για να απαντήσουμε στα προβλήματα και στην κρίση, αν ξέρουν ότι τα μέτρα τα οποία παίρνονται, είναι μέτρα δίκαια και επιμερίζουν το βάρος στον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητες του και όχι μονόπλευρα υπέρ κάποιων και σε βάρος κάποιων.
Η αγωνία συνεπώς και ο προβληματισμός, ο οποίος υπάρχει στην επερώτηση, μας βρίσκει σύμφωνους. Είναι απολύτως σαφές ότι τα μέτρα, τα οποία λαμβάνονται και θα ληφθούν στη συνέχεια για να υπάρξει η οικονομική ανάταξη, πρέπει να χαρακτηρίζονται από δικαιοσύνη.
Θα πρέπει, λοιπόν, να σας θυμίσω σύντομα κάποια σημεία, στα οποία παρενέβη η Κυβέρνηση εξαρχής και τα οποία είχαν τελικούς δικαιούχους και τις εκατοντάδες χιλιάδες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Θεωρώ πως το πρώτο είναι το νομοσχέδιο για τους επαγγελματίες, για τους επιχειρηματίες, για τους αγρότες, για τους μικρομεσαίους. Νομίζω ότι ελέγχεται για την ακρίβειά του, ο ισχυρισμός που λέχθηκε πριν από λίγο πως ο νόμος αυτός αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ο νόμος αυτός, ο οποίος αφορά ληξιπρόθεσμες οφειλές των επιχειρήσεων, των επιχειρήσεων που βρέθηκαν στη δίνη της κρίσης και οι οποίες έμειναν γιατί δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις πραγματικά 2 δισεκατομμύρια ακάλυπτες επιταγές -στις οποίες αναφερθήκατε προηγουμένως- είναι ένας νόμος, ο οποίος αφορά όλες τις ληξιπρόθεσμες οφειλές για κάθε δάνειο ή πίστωση, εφόσον αυτό το δάνειο ή η πίστωση δεν υπερβαίνει το ποσό του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ.
Επομένως, είναι σαφές ότι ο νόμος, ο οποίος ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες στη Βουλή, «κόβει» τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και αναφέρεται σε όλες τις άλλες, στις μικρές, στις πολύ μικρές, στις μεσαίες. Επίσης, είναι απολύτως σαφές ότι αυτός ο νόμος, παρεμβαίνοντας για να βοηθήσει τις επιχειρήσεις που βρέθηκαν στη δίνη μίας οικονομικής κρίσης, έχει ειδική πρόβλεψη, ώστε να μην υπάρχουν τόκοι υπερημερίας ή ανατοκισμοί, μερική διάταξη.
Όπως, επίσης, είναι απολύτως σαφές, ότι ο νόμος αυτός στο δεύτερο του σκέλος, αναφέρεται στην προστασία των επιχειρήσεων από την επεξεργασία δεδομένων από τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ. Δηλαδή, θέτει περιορισμούς, οι οποίοι τίθενται υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες βρέθηκαν στη δίνη. Υπήρχε μια οικονομική κρίση για την οποία δεν φταίνε οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ο νόμος, λοιπόν, αυτή η ειδική διάταξη που αφορά τον Τειρεσία, θέτει περιορισμούς στην επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων και γίνεται για να προστατευτούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Θα πρέπει, επίσης, εδώ να πω -γιατί είναι κάτι, το οποίο το ξεπερνούμε χωρίς να αναδείξουμε τη σημασία του- ότι αυτή η Κυβέρνηση θέτει σε δημόσια διαβούλευση όλα τα νομοσχέδια, τα οποία εισήγαγε και τα οποία θα εισαγάγει, με ρητή κατευθυντήρια εντολή του Πρωθυπουργού, του Γεώργιου Παπανδρέου.
Αυτό το νομοσχέδιο το οποίο αναφέρεται στη ρύθμιση των δανείων επιχειρηματιών, επαγγελματιών και αγροτών, στη δημόσια διαβούλευση του δέχθηκε παρεμβάσεις και συνδιαμορφώθηκε στο τέλος, αφού παρενέβησαν μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, εμπορικοί σύλλογοι, ομοσπονδίες επαγγελματιών, επιμελητήρια -πάνω από χίλιοι, περίπου χίλιοι διακόσιοι- για να αναδείξουμε και τον τομέα της διαδραστικότητας η οποία υπάρχει ανάμεσα στη δουλειά την οποία πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση, στο νόμο που ψηφίζει το Κοινοβούλιο και στο μικρομεσαίο, τον πολίτη, ο οποίος είναι και ο δικαιούχος.
Θέλω να σας πω ότι εμείς είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι διότι το νομοσχέδιο σε σχέση με την αρχική του μορφή βελτιώθηκε πάρα πολύ από τις σοφές και αναγκαίες παρεμβάσεις, τις οποίες έκαναν οι μικρομεσαίοι, για να υπάρξει το τελικό θετικό αποτέλεσμα.
Θα μου επιτρέψετε, επίσης, να σας πω ότι το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης το οποίο δόθηκε και το οποίο ήταν μια πολιτική αναδιανομής που έκανε αυτή η Κυβέρνηση, διότι ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι για το ποσό το οποίο διατίθεται για το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης φορολογήθηκαν μόνο οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας, αυτοί οι οποίοι είχαν δυνατότητα με τη μεγάλη ακίνητη περιουσία. Είναι ένα προϊόν το οποίο κατευθύνθηκε στο τέλος μέσω της κατανάλωσης πάλι στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις σ' ένα πολύ μεγάλο βαθμό.
Είναι ένα ποσό το οποίο πήρε η Κυβέρνηση με πρακτικές αναδιανομής από τους ισχυρούς και το «έριξε» μέσα στην αγορά μέσω των μικρομεσαίων, μέσω των νοικοκυριών, μέσω των αδύναμων κοινωνικά τάξεων, των συνταξιούχων. Είναι ένα ποσό το οποίο «γύρισε» και στήριξε την αγορά, τη μικρομεσαία επιχείρηση.
Ξέρετε, επίσης, πάρα πολύ καλά ότι τις επόμενες ημέρες έρχεται στη Βουλή για ψήφιση ένα άλλο νομοσχέδιο το οποίο αφορά τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Είναι μια διαδικασία η οποία σαφέστατα με τη ρύθμιση την οποία εισάγει -μια ρύθμιση που ισχύει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες- βοηθά νοικοκυριά, πολίτες οι οποίοι έχουν έρθει σε οικονομικό αδιέξοδο λόγω των σχέσεων που είχαν με το χρηματοπιστωτικό σύστημα, να ρυθμίσουν την εκκρεμότητα την οποία έχουν. Και αν δεν μπορούν να το ρυθμίσουν με τη διαδικασία του συμβιβασμού, θα υπάρξει και μια εμπλοκή από πλευράς δικαιοσύνης, όπως -επαναλαμβάνω- προβλέπεται σε ευρωπαϊκές χώρες, για να διευθετηθεί και να σωθούν σπίτια. Είναι δεκάδες χιλιάδες τα σπίτια τα οποία είναι σε διαδικασίες πλειστηριασμών και αυτά στοχεύει να σώσει η Κυβέρνηση, για να μπορέσει να στηρίξει πάλι τους αδύναμους στην αγορά.
Μας δόθηκε η δυνατότητα σε μια επίκαιρη ερώτηση που έγινε πριν από λίγες μέρες να συζητήσουμε τα θέματα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, γιατί η Κυβέρνηση, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., και πέρυσι και φέτος -πέρυσι σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση και φέτος σαν Κυβέρνηση- επισημαίνει τις δυσλειτουργίες οι οποίες υπάρχουν στην ελληνική οικονομία από τις πρακτικές των καρτέλ, την ελλιπή λειτουργία της Επιτροπής Ανταγωνισμού, την ελλιπή θεσμική της συγκρότηση.
Είναι γνωστό ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει συσταθεί με νόμο πριν από τριάντα χρόνια. Είναι απολύτως σαφές ότι από τότε και μέχρι σήμερα οι διαδικασίες συνεννόησης των μεγάλων εταιρειών διεθνώς και στην Ελλάδα έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ. Είναι επίσης γνωστό ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έχει το προσωπικό το οποίο χρειάζεται και το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας με την Υπουργό κυρία Λούκα Κατσέλη έχει επανειλημμένα διακηρύξει ότι τον επόμενο καιρό θα έρθει νομοσχέδιο για τη βελτίωση της νομοθεσίας η οποία αφορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού και την ανασυγκρότησή της.
Είναι γνωστό ότι χρειάζεται και εξειδικευμένο προσωπικό και άλλο προσωπικό, αλλά και ισχυρές δυνατότητες θεσμικής παρέμβασης, αφού είναι γνωστό πως στη χώρα σήμερα αυτές οι παρεμβάσεις οι οποίες γίνονται από τις εταιρείες που έχουν τη δυνατότητα να συνεννοηθούν όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με πρακτικές ενδοομιλικών συναλλαγών, στρεβλώνουν τις λειτουργίες της αγοράς, διογκώνουν την ακρίβεια και φυσικά το τελικό αποτέλεσμα είναι η ζημία του καταναλωτή, η ζημία του μικρομεσαίου για τον οποίο συζητούμε.
Επίσης, έχει δρομολογηθεί και θα έρθει στη Βουλή τις επόμενες εβδομάδες το νομοσχέδιο το οποίο αφορά πάλι τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δηλαδή αφορά το σύνολο των επιχειρήσεων, αλλά αφού οι μικρομεσαίες είναι περισσότερες, οι περισσότερο ωφελημένοι είναι αυτοί. Είναι το νομοσχέδιο το οποίο αναφέρεται στην απλούστευση των διαδικασιών ίδρυσης, αδειοδότησης και λειτουργίας των επιχειρήσεων. Είναι μια προσπάθεια η οποία έχει εξαγγελθεί επανειλημμένα. Είναι μια προσπάθεια η οποία έχει σταματήσει επανειλημμένα. Είναι μια διαδικασία η οποία πρέπει να τελειώσει. Υπάρχει μια συνεννόηση με τα Επιμελητήρια. Πρέπει να υπάρξει το Γενικό Εμπορικό Μητρώο, για να μπορεί να υπάρξει και ασφάλεια στην αγορά μεταξύ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μεταξύ των συναλλασσομένων και μεταξύ των καταναλωτών οι οποίοι προσέρχονται για τις εμπορικές τους συναλλαγές.
Υπάρχει άλλη μέριμνα της Κυβέρνησης στην κατεύθυνση της στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων; Υπάρχουν χρηματοδοτικά εργαλεία για τα οποία νομίζω ότι αδίκως κατηγορείται η Κυβέρνηση ότι θα τα κατευθύνει εκεί που κατευθύνθηκαν και από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Υπάρχουν τα χρηματοδοτικά εργαλεία για τα οποία η Κυβέρνηση έχει εξαγγείλει αναδιάρθρωση. Είναι το ΕΣΠΑ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ο αναπτυξιακός νόμος, το ΤΕΜΠΜΕ. Πώς θα κατευθυνθούν αυτά τα χρήματα και πώς θα γίνει η κατανομή των χρημάτων; Πού θα στοχευθούν;
Νομίζω πως σ' αυτό το σημείο θα πρέπει να θυμίσω αυτό το οποίο είπα εισαγωγικά, ότι δηλαδή η χώρα πρέπει να ξεκαθαρίσει ποιο είναι το παραγωγικό της μοντέλο, ποιο είναι το αναπτυξιακό της μοντέλο. Είμαστε ευχαριστημένοι από τον τρόπο με τον οποίο σήμερα λειτουργούμε στον αναπτυξιακό τομέα, στον παραγωγικό τομέα; Είμαστε ευχαριστημένοι από τον τρόπο με τον οποίο σκορπίστηκαν τα χρήματα από το ΤΕΜΠΜΕ τον προηγούμενο χρόνο; Αυτά τα χρήματα του ΤΕΜΠΜΕ κατευθύνθηκαν στοχευμένα σε ανθρώπους που δεν τα είχαν ανάγκη ή χρησιμοποιήθηκαν από τις τράπεζες προκειμένου να καλυφθούν οι επίφοβες απαιτήσεις τους, είτε στο τέλος κατευθύνθηκαν σε ανθρώπους οι οποίοι τα χρησιμοποίησαν για να τα επανεπενδύσουν και ιδίως από τα επιτόκια. Πραγματικά, ήταν αυτή η λειτουργία η οποία έφερε χρήματα στην αγορά ή βοήθησε ημετέρους;
Αυτός ο προβληματισμός, λοιπόν, ο οποίος θα διατυπωθεί τις επόμενες ημέρες σαν πολιτική πράξη πλέον, είναι το στοίχημα το οποίο λέει ότι αυτά τα χρήματα, τα χρήματα του ταμείου για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, θα πρέπει να φτάσουν στην πραγματική αγορά, στο μικρομεσαίο, ο οποίος τα έχει ανάγκη σήμερα την ώρα της κρίσης.
Γι' αυτό το λόγο, η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός επανειλημμένα θέτουν τις προτεραιότητες των «πράσινων» πολιτικών. Είναι σαφές για τη χώρα μας ότι η γιγάντωση στον τουριστικό τομέα, στο βιομηχανικό τομέα, όπως και στον αγροτικό τομέα, είναι ξένη με τις πραγματικές ανάγκες που έχει η χώρα. Μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί όταν υιοθετήσουμε «πράσινα» μοντέλα, μοντέλα αειφόρας ανάπτυξης, μοντέλα βιώσιμης ανάπτυξης, μοντέλα τα οποία έχουν σχέση με το μικρομεσαίο στη χώρα.
Αυτή, λοιπόν, η αναδιάταξη και η αναδιάρθρωση τόσο του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς των χρημάτων που προκύπτουν απ' αυτό, όσο και του αναπτυξιακού νόμου και του ΤΕΜΠΜΕ, στοχεύει στη στήριξη πολιτικών «πράσινης» ανάπτυξης, μια άλλη προσέγγιση για την ανάπτυξη της χώρας, ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο, το οποίο έχει σχέση με τα πραγματικά συγκριτικά πλεονεκτήματα αυτής της χώρας.
Μπορεί κάποιοι να καταριούνται την ανταγωνιστικότητα, αλλά κανένα αγροτικό προϊόν της χώρας μας δεν μπορεί να συνεχίσει να επιδοτείται εάν δεν έχει την ποιότητα. Και γιατί να επιδοτείται εάν αυτό το προϊόν λόγω της ποιότητάς του μπορεί να εκτοπίσει από την εγχώρια αγορά προϊόντα τα οποία τα φέρνουν οι μεγάλοι των διεθνών ομίλων, των επιχειρήσεων οι οποίες προσπαθούν με τις μεθόδους των καρτέλ να εκτοπίσουν τον Έλληνα μικροπαραγωγό από τη χώρα; Γιατί να μην απαντήσουμε με προϊόντα ποιότητας τόσο στο βιοτεχνικό, όσο και στον αγροτοδιατροφικό τομέα;
Αυτή είναι η πρόκληση για τη χώρα. Στήριξη της μεσαίας και της μικρής ελληνικής επιχείρησης σημαίνει ότι τη στηρίζω με τα χρηματοδοτικά εργαλεία τα οποία έχει η χώρα, για να διαθέτει ποιοτικό προϊόν το οποίο μπορεί ανταγωνιστικά να σταθεί στην ελληνική αγορά, να εκτοπίσει τα ξένα προϊόντα από την αγορά και όχι μόνο αυτό, αλλά να μπορεί να εξαχθεί στις μεγάλες αγορές όπου θα πάρει καλές τιμές.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού)
Κύριε Πρόεδρε, τελείωσα δευτερόλεπτα θέλω.
Αυτές λοιπόν, είναι οι προκλήσεις με βάση τις οποίες κινείται η Κυβέρνηση, αυτό είναι το μοντέλο το οποίο πρέπει να υπηρετήσουμε, αυτές είναι οι προτεραιότητες της Κυβέρνησης, σε αυτή την κατεύθυνση κινούμαστε με τις εντολές τις οποίες έχει δώσει ο Πρωθυπουργός.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε Υφυπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού πρώτα ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τρείς εκπαιδευτικοί συνοδοί τους του 2ου Τμήματος από το 2ο Γυμνάσιο Καισαριανής.
Η Βουλή τους καλωσορίζει.
(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής)
Το λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κουμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σπύρος Χαλβατζής, για δώδεκα λεπτά.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ήθελα να ξεκινήσω με μερικά σχόλια. Πρώτον αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός στο επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Αυτό ήταν μία φιλανθρωπική κίνηση και με τη φιλανθρωπία δεν λύνεται κανένα απολύτως πρόβλημα. Είναι ασπιρίνη στον καρκίνο.
Δεύτερον, μίλησε ότι προσανατολίζονται για κάποια μέτρα. Εγώ θα σας υπενθυμίσω τα εξής: Πριν από έντεκα μήνες ακριβώς έγινε μια παρόμοια συζήτηση για τους επαγγελματοβιοτέχνες, σε μία επερώτηση του Κουμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ τότε και σημερινός Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος σχολιάζοντας την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, τόνισε ότι: «Σας υπενθυμίζω λοιπόν, ότι οι πρώτες μεταρρυθμίσεις που έσπευσε να κάνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2004 ήταν η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων». Ένας νόμος για τον οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεσμευθήκανε ότι θα καταργηθεί την επόμενη των εκλογών. Δεύτερον, ήταν η απελευθέρωση της ίδρυσης των μεγάλων πολυκαταστημάτων και τρίτον, η δημιουργία του ελαστικού εργασιακού πλαισίου.
Δεν λέμε ότι έπρεπε την επόμενη των εκλογών να καταργηθούν αυτά, αλλά να ξεκινήσει μια διαδικασία. Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση για το πρώτο, ούτε για το δεύτερο, και βεβαίως για το τρίτο αυτό που έχουμε- σε ότι αφορά τις εργασιακές σχέσεις, το εργασιακό πλαίσιο- είναι το πόρισμα του κυρίου Κουκλιάδη με το οποίο διαφαίνεται ότι θα χειροτερέψουν οι εργασιακές σχέσεις για τους ΕΒΕ.
Το τρίτο σχόλιο που ήθελα να κάνω, κύριε Πρόεδρε, αφορά τη σημερινή πραγματικότητα που υπάρχει με τη φτωχομεσαία αγροτιά η οποία βρίσκεται στους δρόμους. Βρίσκεται στους δρόμους όπως έχουμε τονίσει και οι ίδιοι έχουν τονίσει γιατί θέλουν εξασφαλισμένες τιμές στα προϊόντα τους, θέλουν μείωση των καλλιεργητών μέσων, λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων και μηχανημάτων. Θέλουν να μπορούν να ζουν στα χωράφια τους, να ζουν στη γη τους, να ζουν στον τόπο τους με το βιός τους.
Η πολιτική σας όμως τους εξοστρακίζει. Και έχουμε κάποιες κινήσεις. Ήδη ο εισαγγελέας της Θεσσαλονίκης, ο οποίος είχε αναλάβει και πριν από δεκαπέντε μέρες κάποιες πρωτοβουλίες εναντίον των κινητοποιήσεων, κάλεσε την τροχαία να την επιπλήξει γιατί δεν προχωρεί σε μέτρα και σε συλλήψεις και στο Αίγιο πήγε ο εισαγγελέας και κάλεσε τους αγρότες να υποχωρήσουν, να σταματήσουν την διαμαρτυρία τους, γιατί διαφορετικά θα τους συλλάβει. Ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καταδικάζουμε αυτές τις κινήσεις, αυτές τις πολιτικές.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όταν πριν από τις εκλογές το Κουμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας υποστήριζε ότι έρχεται θύελλα αντιλαϊκών μέτρων, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι στη διακυβέρνηση της χώρας, είτε η Νέα Δημοκρατία, είτε το ΠΑ.ΣΟ.Κ μας λέγατε ότι κινδυνολογούμε, ότι τσουβαλιάζουμε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Μας λέγατε ακόμα ότι τρομοκρατούμε τους εργαζόμενους, το λαό.
Μακριά από εμάς αυτές οι συκοφαντικές αναφορές. Δεν τσουβαλιάσαμε ποτέ και κανέναν. Μόνοι σας μπαίνετε στο ίδιο τσουβάλι, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ και μπαίνετε και οι δύο γιατί έχετε και εφαρμόζετε την ίδια σκληρή ταξική πολιτική. Την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία βεβαίως έχετε ψηφίσει και οι δύο και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ Άλλωστε τίποτα δεν είναι ουρανόπεμπτο. Όλα τα συναποφασίσατε στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε προχθές ο κ. Πρωθυπουργός δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν προαποφασισμένο. Προηγήθηκε μήνες τώρα, ένας βομβαρδισμός του πυροβολικού, ένα μπαράζ επιθέσεων ιδεολογικού τρομοκρατικού χαρακτήρα.
Εκμεταλλευθήκατε στο έπακρο την κινδυνολογία την οποία και εσείς οι ίδιοι αναπτύξατε. Αξιοποιήσατε και μεγεθύνατε αναπαράγοντάς τα, όλα τα δημοσιεύματα του αστικού τύπου διαφόρων χωρών. Με ένα στόχο, να φοβηθεί ο κόσμος ότι έρχονται σεισμοί, λοιμοί και καταποντισμοί. Να τρομοκρατήσετε τον κόσμο, ότι χρεοκοπεί η χώρα και να υποτάξετε τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία.
Προσπαθήσατε βεβαίως ταυτόχρονα αυτή την περίοδο να εμφανιστείτε και αντιστασιακοί. Να είστε σίγουροι όμως ότι δεν θα το καταφέρετε. Μια πρώτη απάντηση θα πάρετε στις 10 Φεβρουαρίου, στη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση. Την απάντηση θα την πάρετε όχι μόνο εσείς, ως κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ, αλλά θα είναι απάντηση και στη Νέα Δημοκρατία της οποίας ο Πρόεδρος δήλωσε προχθές εδώ στη Βουλή, ότι θα στηρίξει όλα τα αντιλαϊκά σας μέτρα.
Θα είναι απάντηση και στο ΛΑ.Ο.Σ, του οποίου ο Πρόεδρος πρωτοστατεί και παροτρύνει συνεχώς την Κυβέρνηση να πάρει αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα αλλά και να προχωρήσει και σε κατασταλτικά μέτρα γιατί λέει το έθνος κινδυνεύει.
Αυτοί που σήμερα κινδυνεύουν και αυτοί που πλήττονται βάναυσα από αυτή την σκληρή ταξική πολιτική που εφαρμόζετε, είναι η εργατική τάξη, συνολικά οι μισθωτοί, τα μικρομεσαία στρώματα της πόλης, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι φτωχομεσαίοι αγρότες.
Αυτοί είναι που σήκωσαν και σηκώνουν το κύριο βάρος της καπιταλιστικής κρίσης και όλα τα δεινά. Αντίθετα με όλους αυτούς και μέσα στο 2009 μεσούσης της κρίσης, τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου συνεχώς τραβάνε την ανηφόρα. Οι ίδιοι οι ισολογισμοί τους το αποδεικνύουν. Οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι εισαγωγικές και εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι βιομηχανίες τροφίμων είδαν τα κέρδη να μην αγκομαχούν καθόλου ανεβαίνοντας την ανηφόρα.
Ας μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα. Η επερώτηση μας αναδεικνύει τα σημαντικά και οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροί επαγγελματίες και έμποροι.
Ο εισηγητής μας, οι Βουλευτές μας οι σύντροφοί μου, ανάδειξαν αυτά τα προβλήματα. Έχουν επιδεινωθεί όλοι οι τομείς της δραστηριότητάς τους. Η μονοπώληση της αγοράς εντείνεται, τα πολυκαταστήματα τσακίζουν καθημερινά και κλείνουν τα μικροκαταστήματα. Τρόφιμα, ποτά -αναφέρθηκαν συγκεκριμένα- γαλακτοκομικά προϊόντα, ηλεκτρικές συσκευές κυριαρχούνται πράγματι από μια χούφτα μονοπωλητών.Αυτή η μονοπώληση της αγοράς, οδηγεί στη συρρίκνωση και στην εξαφάνιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Να μιλήσουμε για πέντε αλυσίδες που κατέχουν περίπου το 50% της αγοράς στις ηλεκτρικές συσκευές, στα ηλεκτρικά είδη, για έξι επιχειρήσεις που κατέχουν το 78% των λιανικών πωλήσεων στα τρόφιμα, στα ποτά; Είναι συγκεκριμένα.
Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της σκληρής ταξικής πολιτικής που εφαρμόζεται όλα τα χρόνια και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Η καπιταλιστική κρίση πρωτίστως πλήττει την εργατική τάξη, τους μισθοσυντήρητους, αλλά δεν αφήνει κανέναν αλώβητο. Χτυπά τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς ΕΒΕ.
Η λεγόμενη απελευθέρωση της αγοράς, που απελευθέρωση είναι μόνο για τους μεγάλους και όχι για τους μικρούς, ωφελεί τις μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις και καταδικάζει τους μικρούς και τους καταδικάζει εμπράκτως, όταν τους εξουδετερώνει.
Οι προηγούμενοι ομιλητές-σύντροφοί μου αναφέρθηκαν στο ασφαλιστικό. Δηλαδή, μπορεί να διανοηθεί κανένας ότι ένας στους τρεις από τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες δεν πληρώνει τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις γιατί δεν έχει; Γιατί αν αρρωστήσει αυτός ή ένας μέλος της οικογένειάς του δεν θα μπορέσει να δεχθεί τις υπηρεσίες υγείας που θα έχει ανάγκη; Εκεί οδήγησαν τα πράγματα αυτές οι συγκεκριμένες πολιτικές.
Όταν μιλάμε για επιδείνωση και όξυνση όλων των προβλημάτων, μιλάμε για μια σκληρή πραγματικότητα την οποία βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι.
Υπάρχει το θέμα της επαγγελματικής στέγης. Υπάρχει το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων και βεβαίως, όλη αυτή η διαδικασία της σταδιακής κατάργησης της κυριακάτικης αργίας.
Λείπουν οι υποδομές για τους ΕΒΕ. Πώς θα τους βοηθήσετε και πώς θα τους στηρίξετε, όταν σήμερα τα βιοτεχνικά πάρκα τα οποία αναπτύσσονται σε κάποιες περιοχές δημιουργούνται κυρίως για τις μεσαίες και πάνω επιχειρήσεις;
Είναι χαρακτηριστικό ότι συνεχώς αυξάνεται η τιμή της γης στις περιοχές που ξεκινούν τα βιοτεχνικά πάρκα. Τα βιοτεχνικά πάρκα που σήμερα έχουν δημιουργηθεί δεν είναι για μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, αλλά για μεγάλες επιχειρήσεις.
Κατά την άποψή μας, η δημιουργία τους πρέπει να αντιμετωπίζει σωστά και με προοπτική τις εργασιακές και παραγωγικές πλευρές. Επίσης, δεν πρέπει να θιγούν βασικοί παραγωγικοί κλάδοι, αλλά πρέπει να επιβιώσουν και να εκσυγχρονιστούν με τις ανάγκες του σήμερα, ενώ χρειάζεται και να παρθούν συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα, γιατί μέχρι σήμερα έχουν αγνοηθεί αυτές οι ανάγκες.
«Χτυπήσατε» και «χτυπάτε» τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και γενικότερα των μισθωτών. Προχωρήσατε στο «χτύπημα» των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολουμένων. Συρρικνώνετε καθημερινά τη δυνατότητά τους να επιβιώσουν. Σήμερα καταδικάζετε τη φτωχομεσαία αγροτιά. Αυτή η πολιτική δεν είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης, γιατί η καπιταλιστική κρίση οξύνει και παροξύνει μεν όλα αυτά τα προβλήματα, αλλά αυτή η διαδικασία είναι μακρόχρονη. Είναι αποτέλεσμα της φιλομονοπωλιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολιτικής που -επαναλαμβάνουμε- την έχετε ψηφίσει. Είναι πολιτική αντεργατική, αντιλαϊκή, αντικοινωνική.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Από την πλευρά μας, ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, αντιπαλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις όλες αυτές τις πολιτικές μέσα από τους μαζικούς φορείς και βεβαίως, καλούμε και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους αυτοαπασχολούμενους να κατανοήσουν και να πιστέψουν και στη δύναμή τους ότι δεν είναι μονόδρομος αυτή η πολιτική που ακολουθείται. Υπάρχει και άλλος δρόμος, υπάρχει μία πορεία και για τους μικρούς επαγγελματίες βιοτέχνες και εμπόρους, καθώς και για τους αυτοαπασχολουμένους.
Εμείς τους καλούμε να περπατήσουν μαζί με την εργατική τάξη, με τους μισθωτούς, μαζί με τη φτωχομεσαία αγροτιά για μια άλλη πορεία της χώρας, για μια πορεία που θα οδηγήσει κάτω από όρους και προϋποθέσεις σε μια άλλη εξουσία. Εκεί μπορούν να βρουν το δίκιο τους και οι επαγγελματοβιοτέχνες, οι μικρέμποροι και οι αυτοαπασχολύμενοι.
Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Το λόγο έχει για έξι λεπτά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Χρήστος Παπουτσής.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι μικρές επιχειρήσεις βιώνουν μία κρίση άνευ προηγουμένου. Βιώνουν μία κρίση που είναι αποκλειστικά απόρροια των συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας τα τελευταία πεντέμισι χρόνια. Πρόκειται για πολιτικές επιλογές που είχαν σαν αποτέλεσμα να αφήσουν τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες ανοχύρωτους απέναντι στις συνθήκες που δημιούργησε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση και η επεκτατική πολιτική των τραπεζών σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.
Και για του λόγου το αληθές, επιτρέψτε μου εδώ να αναφερθώ σε ορισμένα στοιχεία. Οι ακάλυπτες επιταγές από 847 εκατομμύρια ευρώ που ήταν τον Ιούλιο του 2005, εκτινάχθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο στα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Και σύμφωνα με τα στοιχεία της Έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου στον Απολογισμό του 2007, οι ανείσπρακτες οφειλές από 11,5 δισεκατομμύρια ευρώ που ήταν το 2003, εκτινάχθηκαν στα 31 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή μέσα σε τέσσερα χρόνια τριπλασιάστηκαν και ποιος ξέρει πού ακριβώς βρίσκονται σήμερα. Αυτό πρακτικά σημαίνει διαρκή έξαρση της φοροδιαφυγής, η οποία βεβαίως λειτουργεί εις βάρος των «μικρών», των συνταξιούχων, των εργαζομένων και φυσικά των αυτοαπασχολουμένων.
Την ίδια στιγμή, οι έχοντες και κατέχοντες ήταν αυτοί που ευνοήθηκαν, αφού η Νέα Δημοκρατία χάρισε 1 δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως στους μετόχους των διακοσίων μεγαλύτερων επιχειρήσεων με τη μείωση των συντελεστών στα διανεμόμενα κέρδη.
Γι' αυτό, όπως καταλαβαίνετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με όποια μέτρα κι αν λάβουμε, δεν μπορούμε να μείνουμε μόνο στην εξασφάλιση της εμπιστοσύνης των διεθνών αγορών -βεβαίως είναι απαραίτητο να ενισχύσουμε την αξιοπιστία της χώρας μας- αλλά δεν πρέπει ούτε για μία στιγμή να ξεχνάμε ότι υπάρχει η ελληνική αγορά η οποία βρίσκεται σε τρομακτικά αδιέξοδα, υπάρχουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες ασφυκτιούν, υπάρχει η ελληνική κοινωνία, υπάρχει ο εργαζόμενος στην Ελλάδα, υπάρχει ο καταναλωτής που όλοι αυτοί αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα στην καθημερινότητα.
Και βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε -και δεν το ξεχνάμε- ότι εμείς βρισκόμαστε στην Κυβέρνηση ακριβώς για να δώσουμε τη μάχη παντού, εδώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να φέρουμε μία νέα ελπίδα και έναν καινούργιο δρόμο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας. Γι' αυτό, εξάλλου, από την πρώτη στιγμή ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση έθεσαν ως πρώτη προτεραιότητα όχι μόνο την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αλλά και την επαναφορά της αναπτυξιακής διαδικασίας σε μια ανοδική τροχιά.
Ο στόχος μας είναι να βγει η χώρα από την κρίση και ταυτόχρονα να θέσουμε τις βάσεις για τις μεγάλες τομές που επαναφέρουν την Ελλάδα στην τροχιά της σταθερότητας, της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής δημιουργώντας νέες δυνατότητες, νέες θέσεις εργασίας και νέα επαγγέλματα.
Όσον αφορά την επερώτηση των συναδέλφων Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, νομίζω ότι η συνολική οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης βρίσκεται ήδη σε μια κατεύθυνση που δίνει απαντήσεις. Ήδη τα πρώτα μέτρα έχουν ληφθεί. Ο Υπουργός κ. Μπόλαρης αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε όλες τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες.
Εγώ απλώς θέλω να σχολιάσω ότι η συγκεκριμένη επερώτηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κατατέθηκε μετά την ψήφιση του ν. 3816/2010 για τη διοχέτευση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία μέσα από την αναδιάρθρωση των εμπορικών χρεών και των οφειλών προς τις τράπεζες. Άρα, το δείγμα γραφής μας, το δείγμα γραφής της Κυβέρνησης που καταγράφεται στο συγκεκριμένο νόμο, ήταν γνωστό. Και σας θυμίζω ότι αυτός ο νόμος ορίζει τα θέματα του ΤΕΙΡΕΣΙΑ και τα θέματα των οφειλών, ληξιπρόθεσμων και μη.
Ακόμη, ο τομέας των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών εμπόρων, των βιοτεχνών και των επαγγελματιών θα βοηθηθεί και από το ΕΣΠΑ, καθώς στόχος του Υπουργείου είναι η αύξηση της απορροφητικότητας του ΕΣΠΑ από το 3,5% που είναι σήμερα, σε πάνω από 15% μέσα σε ένα χρόνο.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΑΪΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ)
Και επειδή πολλές φορές ακούμε και την κριτική «καλά, και η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. γιατί δεν έδωσε αυτή τη δυνατότητα και γιατί δεν χρησιμοποίησε τα κοινοτικά κονδύλια για τους μικρούς εμπόρους, τους βιοτέχνες και τους αυτοαπασχολούμενους», θέλω να υπενθυμίσω ότι στην προηγούμενη φάση της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αυτό δεν το επέτρεπε η κοινοτική νομοθεσία, διότι ο αγώνας για την ενίσχυση για την ένταξη του εμπορίου και των μικρών επιχειρήσεων στην κοινοτική χρηματοδότηση ήταν αγώνας που διήρκησε πολλά χρόνια. Όμως, ήταν αγώνας με τον οποίο τελικώς και με την τελευταία Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατορθώθηκε να υπάρξει μία προσέγγιση στο Συμβούλιο Υπουργών, η οποία όμως στη συνέχεια ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο των κρατών-μελών πολύ αργότερα επί κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.
Τα λέω αυτά, για να μην ξεχνιόμαστε. Γιατί ο αγώνας για την υποστήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι αγώνας διαρκής και μας χαρακτηρίζει.
Και βέβαια, όπως ο ίδιος ο Υπουργός ανακοίνωσε μόλις προηγουμένως, θα ακολουθήσουν και άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες για να ενισχύσουν τον τομέα και ιδιαίτερα τους εργαζόμενους στον τομέα αυτόν. Μάλιστα, ο Υπουργός Εργασίας έχει ήδη δώσει από τις 26 Ιανουαρίου σε διαβούλευση το σχέδιο νόμου για τις εργασιακές σχέσεις, στο οποίο μεταξύ άλλων προβλέπεται για όσους δουλεύουν με μπλοκάκι ότι, εφόσον απασχολούνται στον ίδιο εργοδότη για τρεις συνεχείς μήνες και μετά την πάροδο του τριμήνου, η σύμβασή τους μετατρέπεται αυτομάτως σε σύμβαση εξαρτημένης εργασίας.
Με την ολοκλήρωση της εικόνας, με την ολοκλήρωση όλων των κυβερνητικών μέτρων, όπως προβλέπονται στο πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης και αυτών που θα ανακοινωθούν τις επόμενες εβδομάδες στα πλαίσια της φορολογικής πολιτικής και της εισοδηματικής πολιτικής της Κυβέρνησης, θα διαπιστώσουμε ότι οι πολιτικές μας πρωτοβουλίες βασίζονται πάνω στην κεντρική μας δέσμευση: στην κοινωνική δικαιοσύνη. Ωστόσο όμως, πρέπει να είναι σαφές -και πιστεύω ότι ολοένα και περισσότεροι αποδέχονται αυτή τη διαπίστωση- ότι εάν περιοριστούμε μόνο σε δημοσιονομικά μέτρα, θα οδηγηθούμε σύντομα σε νέα σκληρότερα μέτρα και η χώρα θα εγκλωβιστεί στον κλοιό της ύφεσης. Γι' αυτό επιμένουμε πως είναι αδήριτη ανάγκη να επιταχυνθούν με κάθε τρόπο όλες οι δέσμες των μέτρων που θα τονώσουν τη διαδικασία της ανάπτυξης και θα ενισχύσουν την αγορά.
Είμαι βέβαιος, κύριε Υπουργέ, ότι και εσείς συμμερίζεστε ακριβώς αυτή την ανάγκη. Περιμένουμε λοιπόν στη Βουλή το ταχύτερο δυνατό τις νέες προτάσεις σας, όσον αφορά τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, γιατί -επαναλαμβάνω- μπήκαμε στη φάση όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αυτή την πρωτόγνωρη διαδικασία επιτήρησης, στην οποία βρίσκεται η χώρα με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας, δεν αναμένει πλέον μηνύματα επικοινωνιακού χαρακτήρα, αλλά αναμένει συγκεκριμένες απαντήσεις για το τι πράξαμε. Και στις 15 Μαρτίου αυτό ακριβώς θα κριθεί, το τι έχουμε κάνει. Δεν θα κρίνει μόνο τα επιτεύγματά μας στο δημοσιονομικό τομέα, αλλά θα κρίνει το τι έχουμε κάνει και στον αναπτυξιακό τομέα. Γι' αυτό είναι ανάγκη να επιταχύνουμε τις διαδικασίες. Επιπλέον, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι θεσμικές αλλαγές, οι οποίες προχωρούν, με τις δύο εξισορροπητικές κινήσεις που ακολουθεί η Κυβέρνηση θα συμβάλουν, έτσι ώστε τα βάρη να κατανεμηθούν με δίκαιο τρόπο. Για να μπορέσουμε έτσι με κάθε τρόπο να προστατεύσουμε τους μικρομεσαίους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους εργαζόμενους, πάνω απ' όλα όμως να θέσουμε την πορεία της χώρας σε στέρεες βάσεις, την πορεία της χώρας όσον αφορά το μέλλον με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κ. Παπουτσή, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Ακολουθεί ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κ. Αστέριος Ροντούλης.
Έχετε το λόγο για έξι λεπτά, κύριε Ροντούλη.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Εν πρώτοις, θα ήθελα να δώσω μίαν απάντηση στον αξιότιμο Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, διότι κατηγόρησε τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού ότι εισηγείται στην Κυβέρνηση μέτρα αντεργατικά, μέτρα αντιλαϊκά και μέτρα κατασταλτικά. Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού εισηγείται μέτρα ρεαλιστικά, μέτρα λογικά, μέτρα ευθύνης. Διότι όλοι συνομολογούμε -τουλάχιστον όσοι μπορούμε να αντιληφθούμε την πραγματικότητα με ρεαλισμό- ότι η χώρα βρίσκεται σε μία κρίσιμη οικονομική συγκυρία και όλες οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να δράσουν με υπευθυνότητα. Εάν λοιπόν τώρα κάποιοι συγχέουν την υπευθυνότητα ενός πολιτικού ηγέτη με προτάσεις αντεργατικών ή οποιωνδήποτε άλλων μέτρων αναφέρθηκαν, κάνουν σφάλμα τουλάχιστον λογικής προσέγγισης των πραγμάτων.
Είναι πολύ λίγα τα λεπτά που έχουμε στη διάθεσή μας, κύριε Υφυπουργέ, γι' αυτό εμείς θα κάνουμε συγκεκριμένα δύο προτάσεις, τις οποίες θέλουμε να ακούσετε με πάρα πολύ μεγάλη σοβαρότητα, διότι θα ανακουφίσουν τους ΕΒΕ.
Έρχομαι στην πρώτη πρόταση.
Ένα μεγάλο ζήτημα που απασχολεί τους εμπόρους, τους βιοτέχνες, τους επαγγελματίες, είναι η κατάσταση που υπάρχει στον Ο.Α.Ε.Ε., στον Οργανισμό Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών. Η οικονομική κατάσταση του Ταμείου είναι τραγική.
Διακόσιες σαράντα χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν οφειλές αυτή τη στιγμή που μιλάμε, κύριε Υπουργέ, στον Ο.Α.Ε.Ε., οι οποίες ανέρχονται στο συνολικό ύψος των 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Τουτέστιν, εάν δεν δοθούν στον Ο.Α.Ε.Ε. χρήματα από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, δεν θα έχει να πληρώσει ούτε το δώρο του Πάσχα, ούτε τις συντάξεις από τον Ιούνιο και μετά. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, την αβεβαιότητα που επικρατεί στους ΕΒΕ σε σχέση με το ζήτημα που σας αναφέρω.
Τι μπορεί να γίνει; Εμείς προτείνουμε, όπως προτάθηκε και από θεσμικούς εκπροσώπους των ΕΒΕ, να υπάρξει ένα ειδικό πρόγραμμα μέσω ΤΕΜΠΜΕ, ένα ειδικό πρόγραμμα δανειοδότησης -από τον τραπεζικό τομέα βεβαίως μέσω όμως των ευνοϊκών διατάξεων του ΤΕΜΠΜΕ- που θα δίνει τη δυνατότητα λήψης δανείου από κάποιον έμπορο, από κάποιον επαγγελματία, προκειμένου στοχευμένα το δάνειο αυτό να πάει για την αποπληρωμή οφειλών στον Ο.Α.Ε.Ε.. Κατ' αυτό τον τρόπο, θα έχουμε δύο θετικά αποτελέσματα: Πρώτον, θα ενισχύσουμε την κεφαλαιακή βάση του Ταμείου και δεύτερον, θα μπορέσουν οι ΕΒΕ να πάρουν ασφαλιστική ενημερότητα και να ανασάνουν.
Πολύ σωστά είπατε ότι πέρασε η Κυβέρνηση ένα νομοσχέδιο της κ. Κατσέλη -έγινε νόμος του κράτους- για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών επιχειρηματιών. Ναι, αλλά για να μπορέσει κάποιος να ενταχθεί στο μέτρο, κύριε Υφυπουργέ, γνωρίζετε πολύ καλά ότι χρειάζεται ασφαλιστική ενημερότητα. Εμείς, λοιπόν, προτείνουμε ένα στοχευμένο μέτρο που θα έχει πολλαπλασιαστικά θετικές επιπτώσεις. Και θέλω να ακούσω κατά τη δευτερολογία σας την τοποθέτηση πάνω σε αυτή την ξεκάθαρη πρόταση που σας κάνουμε.
Δεύτερον, πρέπει επιτέλους -για να αφήσουμε τις υποκρισίες μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και για να λέμε πράγματα που απεικονίζουν την πραγματικότητα- να αναφερθούμε και στο μεγάλο ζήτημα του παραεμπορίου από πλανόδιους αλλοδαπούς, λαθρομετανάστες, όπως θέλετε πείτε τους.
Ξέρετε για τι τζίρο μιλάμε, κύριε Υφυπουργέ; Μιλάμε για έναν ετήσιο τζίρο από αυτή τη μορφή του παραεμπορίου, της παραοικονομίας, της τάξεως των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να μου δώσετε δύο λεπτά. Σας ευχαριστώ.
Ξέρετε ποια είναι η απώλεια, αγαπητοί συνάδελφοι, για τα κρατικά ταμεία; Είναι 4 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Δύο δισεκατομμύρια ευρώ είναι ο φόρος εισοδήματος και δύο δισεκατομμύρια ευρώ είναι ο Φ.Π.Α.. Αυτό λοιπόν το μεγάλο πρόβλημα θα το δούμε επιτέλους; Θα πούμε μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, για να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό, ότι σχηματίζονται ομάδες, «γκέτο» πλανοδίων λαθρομεταναστών που διακινούν όλο αυτό το εμπόρευμα του παραεμπορίου -dvd, cd, κ.λπ.- μπροστά από τα καταστήματα, τα οποία φορολογούνται, μπροστά από τον επιχειρηματία φορολογούμενο, μπροστά από τις προθήκες του καταστήματός του;
Πρέπει, λοιπόν, να δούμε την πραγματικότητα. Σας ενημερώνω μάλιστα ότι αυτά τα «γκέτο» έχουν και αρχηγούς, έχουν και leaders, έχουν και ηγέτες. Και δεν λειτουργούν αυτοτελώς. Συνεργάζονται και μεταξύ τους, φτιάχνουν δίκτυα.
Πρώτο ερώτημα: Ποιοι κρύβονται πίσω απ' αυτά τα γκέτο, κύριε Υφυπουργέ; Ελέγχει η Πολιτεία;
Δεύτερο ερώτημα: Μπορείτε να μου πείτε πώς περνάνε από τα τελωνεία τα χιλιάδες κοντέινερ που μεταφέρουν τα εμπορεύματα αυτά που μετά βρίσκονται στο παραεμπόριο;
Τρίτο ερώτημα: Αφού η πολιτεία το γνωρίζει το θέμα, ποιες διασυνδέσεις υπάρχουν μεταξύ αυτών των κυκλωμάτων και του επισήμου κράτους; Έγινε ποτέ κάποια έρευνα, κάποιος έλεγχος; Όμως, τι έλεγχος να γίνει, αγαπητοί συνάδελφοι, όταν η αυστηρότητα των ελληνικών ελεγκτικών μηχανισμών -και ακούστε το αυτό, κύριε Παπουτσή, λόγω της θεσσαλικής σας καταγωγής- πέφτει στους ώμους μιας γυναίκας -εκεί εξηντλήθη η αυστηρότητα του ελεγκτικού μηχανισμού- που πουλούσε κάστανα στην αγορά του Βόλου; Πήγε ο ελεγκτικός μηχανισμός της Νομαρχίας και του Δήμου Βόλου και επέβαλε στη γυναίκα αυτή, την Ελληνίδα που τόσα χρόνια -πάνω από δώδεκα χρόνια, αφού την ξέρουν όλοι οι Θεσσαλοί- πουλούσε κάστανα...
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Τους φάνηκε ότι ήταν Αλβανίδα. Γι' αυτό!
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: ...πρόστιμο χιλίων ευρώ. Της κατέσχεσαν 150 πλαστικά ποτήρια. Πήραν και 2-3 σακιά κάστανα, με 15 κιλά το καθένα. Έτσι ο ελληνικός ελεγκτικός μηχανισμός έκανε τη δουλειά του! Έχουμε πλέον τη συνείδησή μας καθαρή, ως πολιτεία. Κάνουμε το καθήκον μας.
Τι θέλω, λοιπόν, να πω, κύριε Υφυπουργέ; Εμείς σας απευθύνουμε μια πρόσκληση-πρόκληση. Έχετε ξεκαθαρίσει το τοπίο σε σχέση με αυτή τη μορφή παραεμπορίου, με αυτή τη μορφή παραοικονομίας;
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Θέλω να ακούσω ποια είναι, τέλος πάντων, η θέση σας και για την ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών και για τα συγκεκριμένα ερωτήματα που σας απηύθυνα.
Τελειώνοντας, λοιπόν, θέλω να πω ότι η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Οι Ε.Β.Ε., για να επιβιώσουν σε αυτό το δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, δεν χρειάζονται «θα» και αοριστολογίες. Χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία θα κάνουν τη ζωή τους καλύτερη και θα αυξήσουν την επιβιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κύριο Αστέριο Ροντούλη από το ΛΑ.Ο.Σ..
Ο κ. Μιχάλης Κριτσωτάκης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχει το λόγο για έξι λεπτά.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι η σημερινή επερώτηση είναι πολύ σημαντική ως θέμα και πράγματι ήταν αρκετά επίκαιρη, γιατί αφορά και σε πολλούς ανθρώπους, αλλά και στη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Ελπίζω η απουσία της Νέας Δημοκρατίας να είναι για άλλους λόγους και όχι για υποτίμηση αυτού του θέματος, γιατί δεν έλαβε καν το λόγο και δεν συμμετείχε σε τούτη τη συζήτηση.
Επίσης, θέλω να πω -και μπαίνω στον πειρασμό αυτό, γιατί επαναλαμβάνεται από τον Συναγερμό αυτό το περιστατικό με τα κάστανα- ότι κάποιοι δεν χαρίζουν κάστανα στους μικρούς, αλλά χαρίζουν δισεκατομμύρια στους μεγάλους. Η αλήθεια είναι ότι βλέπετε μόνο τα κάστανα στη Λάρισα και δεν βλέπετε εκείνα τα δισεκατομμύρια που πετούν πάνω από τα κεφάλια μας.
Να σας πω ακόμη ότι η άρνηση αλλαγής πολιτικής κατεύθυνσης, αυτή που διαπιστώθηκε σήμερα από την Κυβέρνηση ότι δεν θα γίνει δηλαδή, νομίζω ότι είναι σημαντική.
Σημαντικό, επίσης, είναι ότι ούτε ο Υπουργός ούτε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είπαν αυτό που χρειάζεται και νομίζω ότι αν δει κανείς τι λέμε εμείς εδώ σήμερα, τουλάχιστον από την πλευρά της Κυβέρνησης και από τους συνεπικουρούντες της, θα βλέπαμε ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση ανάμεσα σε αυτό που συμβαίνει στον κόσμο των μικρομεσαίων και σε αυτό που κουβεντιάζουμε εμείς εδώ.
Και μια παρατήρηση για τα μπλοκάκια: Έχω την εντύπωση ότι αυτό που έρχεται, αν έρθει, όπως το έδωσαν στη «διαβούλευση» -εντός ή εκτός εισαγωγικών- δεν αλλάζει την επισφάλεια και τον «εργασιακό μεσαίωνα» που έλεγε ο Πρωθυπουργός προεκλογικά, αλλά αντίθετα νομίζω ότι την παγιώνει και δεν τη βελτιώνει καν.
Προχθές νομίζω ότι με τη διαγγελματικού τύπου τοποθέτηση του Πρωθυπουργού έχει αλλάξει το κοινωνικό περιβάλλον στη χώρα μας. Ουσιαστικά έχει αλλάξει το σκηνικό. Θέλω να πω ότι επειδή εμείς επιμένουμε ότι δεν είναι μονόδρομος η περιοριστική για τα χαμηλά εισοδήματα πολιτική της Κυβέρνησης και του Συμφώνου Σταθερότητας, το τρίο που έχει πια διαμορφωθεί, δηλαδή Κυβέρνηση-Νέα Δημοκρατία-Συναγερμός, είναι ένα μέτωπο που δεν αντιστοιχείται απέναντι στα πραγματικά προβλήματα, αλλά αντιστοιχείται απέναντι στα προβλήματα. Δεν υπάρχει πολιτική για τους μικρομεσαίους, που να πηγαίνει σε αυτόν το δρόμο, σε αυτόν το μονόδρομο.
Κάτι πρέπει να αλλάξει. Θα έλεγα ότι είναι απαραίτητη η οικοδόμηση ενός εναλλακτικού σχεδίου για την ανάπτυξη της χώρας και ότι πρέπει να ξεκινήσει ένα άλλο μοντέλο λειτουργίας στην οικονομία και μια άλλη αρχιτεκτονική στο χρηματοπιστωτικό σύστημα με μια ισχυρή παρουσία του δημόσιου και με αυξημένο τον κοινωνικό του ρόλο.
Πρέπει να ξεκινήσουν όλα αυτά από διεθνείς πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρουμε στην Ευρώπη και που θα φέρουν τα πάνω κάτω στα προγράμματα αποσταθεροποίησης, για να υπάρχει ελπίδα και για τον ελληνικό λαό και για τους μικρομεσαίους που σήμερα κουβεντιάζουμε.
Το ερώτημα είναι: Υπάρχει τέτοια βούληση από την πλευρά της Κυβέρνησης. Ολοένα και περισσότερο διαφαίνεται πως όχι. Φαίνεται πως πιο πολύ ψάχνει συμμαχίες, για να ισχυροποιηθεί η Κυβέρνηση από την πλευρά την δεξιά της και γι' αυτό δίνει ανταλλάγματα. Ότι δηλαδή η Νέα Δημοκρατία και μερικώς ο ΛΑ.Ο.Σ. δίνει συναίνεση, αλλά από την άλλη πλευρά παίρνει ανταλλάγματα για τους μετανάστες και το βλέπουμε αυτό στο νομοσχέδιο.
Νομίζουμε ότι όλη αυτή η κατάσταση είναι ένα κακό αλισβερίσι. Εμείς νομίζω ότι ζούμε τις συνθήκες ενός μεγάλου πολιτικού συνασπισμού που διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, ακόμη και από την Κυβέρνηση, όπου δεν χωρούν οι μισθωτοί, δεν χωρούν οι συνταξιούχοι-άνεργοι ούτε οι μικρομεσαίοι.
Η απάντηση είναι ότι χρειάζεται ένας άλλος ενωτικός κοινωνικός συνασπισμός που θα μπλοκάρει αυτά τα σχέδια. Σε αυτό το κοινωνικό μέτωπο έχουν εκ των πραγμάτων θέση οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροέμποροι, οι βιοτέχνες, οι επαγγελματίες, αλλά και οι συνταξιούχοι του Ο.Α.Ε.Ε. Και στις κινητοποιήσεις, επίσης, έχουν θέση και σε όλον αυτό τον αγώνα που πρέπει να γίνει.
Όλοι συμφωνούμε -σε αυτό δεν διαφωνεί κανείς- ότι είναι 900 χιλιάδες οι επιχειρήσεις, 2.340.000 οι εργαζόμενοι στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, ότι το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα είναι η ρευστότητα και πιο συγκεκριμένα η δραματική μείωση των χορηγούμενων από τις Τράπεζες δανείων. Οι τραπεζίτες, αντί να χρησιμοποιήσουν το κρατικό πακέτο των 28 δισεκατομμυρίων, για να χορηγήσουν δάνεια στα νοικοκυριά και να αυξήσουν τη ρευστότητα στην αγορά, το αξιοποίησαν, για να αυξήσουν τη δική τους κερδοφορία, αγοράζοντας φθηνό χρήμα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το οποίο διοχέτευαν για αγορές κρατικών ομολόγων με υψηλότερο επιτόκιο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, ο ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης μειώθηκε απότομα στο 4% το 2009, παρά την πρόβλεψη της Τράπεζας της Ελλάδος, που μιλούσε για επέκταση στο 2010. Οι Τράπεζες επαναχρηματοδοτήθηκαν μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και αύξησαν τα κέρδη τους και θα έλεγα ότι ο κύριος Υπουργός θα πρέπει ανάμεσα σε αυτά που είπε και σε αυτά που θα πω εγώ τώρα να δει πόση είναι η απόσταση. Έλλειψη ρευστότητας στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις σε συνδυασμό με την κρίση της αγοραστικής δύναμης, που έχει καταστροφικές συνέπειες, καθώς 70 έως 80 χιλιάδες εργαζόμενοι εκτιμάται ότι θα χάσουν φέτος τη δουλειά τους μόνο στο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Με κλείσιμο απειλείται η μία στις οκτώ μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Το οκτάμηνο Ιανουαρίου-Αυγούστου έβαλαν λουκέτο 8.807 μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Είχαμε μείωση 15,5% στις νέες επιχειρήσεις, συγκριτικά με το 2008. Πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ είναι οι ακάλυπτες επιταγές. Πάνω από 350 χιλιάδες είναι οι νέες εγγραφές στη μαύρη λίστα του ΤΕΙΡΕΣΙΑ και, δυστυχώς, δεν διαφαίνεται τίποτα που να πηγαίνει στο καλύτερο.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Θα ζητήσω και εγώ τα 2-3 λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Όχι, δεν θα ζητήσετε τα 2-3 λεπτά. Θα έχετε έως 2 λεπτά και δεν θα γίνουν 3. Συνεχίστε.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ: Νόμιζα ότι τα 8 λεπτά που είχε ο κ. Ροντούλης και έγιναν 9 θα τα είχα και εγώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Είστε άδικος αυτήν την ώρα και δεν σημειώσατε καλά. Μπορείτε να πάρετε τα Πρακτικά και θα το δείτε. Αυτό ίσχυσε και για τον κύριο Παπουτσή.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ: Απολύτως καλά σημείωσα, κύριε Πρόεδρε, και συνεχίζω.
Να πούμε για το νέο προσανατολισμό του Ταμείου Εγγυοδοσίας και τη στήριξη πρώτα απ' όλα και κυρίως με ευνοϊκούς όρους της δανειοδότησης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων για τα άτοκα δάνεια.
Να ζητήσουμε την ίδρυση δημόσιας Τράπεζας ειδικού σκοπού και να πούμε ότι αυτή η Τράπεζα θέλουμε να είναι ένας ενδιάμεσος φορέας διαχείρισης των εθνικών και κοινοτικών προγραμμάτων, που να έχουν προσανατολισμό κυρίως στις πολύ μικρές επιχειρήσεις και στους επαγγελματίες.
Να ζητήσουμε άμεση αναμόρφωση του ΕΣΠΑ και του Προγράμματος των Δημοσίων Επενδύσεων, με προσανατολισμό τη στήριξη και την ενίσχυση των πολύ μικρών επιχειρήσεων.
Να εξασφαλίσουμε συγκεκριμένα μέτρα -δεν θα πω πολλά- όπως την εξασφάλιση θέσης, δηλαδή, στο ράφι του σούπερ-μάρκετ στους μικρούς παραγωγούς και την εξασφάλιση της δυνατότητας προβολής των προϊόντων μικρών παραγωγών στα μέσα ενημέρωσης.
Ειδικότερα ανά κλάδο -και να μου επιτρέψετε να μιλήσω για τον τουρισμό και λόγω καταγωγής, από την Κρήτη δηλαδή- να πω ότι χρειάζεται υποστήριξη σχεδίων συνεργασιών μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, να πω ότι σ' αυτό θα πρέπει να υπάρξει και κατεύθυνση, όχι μια βοήθεια απλά, αλλά να δούμε ότι ο τουρισμός σκοτώνει το συγκριτικό του πλεονέκτημα και στην Κρήτη και σε όλη την Ελλάδα και ότι με τους μικρομεσαίους υπάρχουν συνέπειες και για την κοινωνία και για την οικονομία και για τον εργαζόμενο. Εκεί θα πρέπει να υπάρξουν πολύ συγκεκριμένα μέτρα, όπως και στη φορολογία, την αύξηση του αφορολογήτου ορίου για τις ατομικές επιχειρήσεις και τις πολύ μικρές, για την επαναφορά του αφορολόγητου αποθεματικού για τις πολύ μικρές, για τη μείωση του φορολογικού συντελεστή και τη μεταβίβαση των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων κατά την πώληση ή μέρους ή του συνόλου της επιχείρησης υπαλλήλους. Επίσης, τον περιορισμό -και αυτό είναι πολύ σημαντικό- σε εμπορικά κέντρα και πολυκαταστήματα, όχι μόνο στο Λεκανοπέδιο της Αττικής και στο Νομό της Θεσσαλονίκης ως κορεσμένες περιοχές που είναι, αλλά και στις τουριστικές πόλεις όπου εκεί έχουν γίνει πια βορρά.
Και τελειώνω με το θέμα της δυνατότητας καθορισμού μικρότερου ωραρίου σε σχέση με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, σε νομαρχιακό επίπεδο, έπειτα από σύμφωνη γνώμη των ενδιαφερομένων φορέων.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αποστολάτος Βαϊτσης): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Κριτσωτάκη. Άλλη φορά όμως, μαζί με τον κ. Ροντούλη μην ασχολείστε με τα κάστανα και τη φωτιά, αλλά με το θέμα που έχετε. Ο Κανονισμός αυτό λέει.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ: Ευχαριστώ, θα το προσέχω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αποστολάτος Βαϊτσης): Ευχαριστώ και εγώ.
Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος, για έξι λεπτά. Μπορείτε και εσείς να φθάσετε τα οκτώ λεπτά, αλλά όχι τα εννέα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ενδιαφέρουσα η επερώτηση των Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος, γιατί μας δίνει το δικαίωμα και την υποχρέωση να μιλήσουμε για τον κορμό της ελληνικής οικονομίας.
Είναι δεδομένο ότι η ελληνική οικονομία έχει, σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, κάποια δικά της χαρακτηριστικά. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό που έχει σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, για το οποίο συζητούμε σήμερα, είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των επενδύσεων και των επενδυτικών -αν το θέλετε- προθέσεων των Ελλήνων πολιτών αφορούν τις μικρές, πολύ μικρές ατομικές επιχειρήσεις, τους αυτοαπασχολούμενους. Αυτό διαφοροποιεί την ελληνική οικονομία από τις άλλες ευρωπαϊκές στην ποσόστωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και δεύτερον τη διαφοροποιεί πολύ περισσότερο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή άλλα μεγάλα κράτη, όπου εκεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, αλλά και στις μεγάλες και ισχυρές χώρες της Ευρώπης, οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες είναι ο μεγάλος κορμός των επενδύσεων, που δίνουν πολλές θέσεις εργασίας και που κυρίως αντλούν το χρήμα, το οποίο χρειάζεται για να επενδύσουν και να δημιουργήσουν αυτά που δημιουργούν, από το Χρηματιστήριο ή από τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, με βάση τις εγγυοδοσίες και τα κέρδη που έχουν δυνατότητα να δίνουν.
Εδώ, όμως, οι αυτοαπασχολούμενοι μικροεπαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κυρίως αντλούν το χρήμα που χρειάζονται για να επιβιώσουν και να προχωρήσουν και να ζήσουν τις οικογένειές τους και δύο ανθρώπους που μπορεί να απασχολούν, από το τζίρο της αγοράς, από τη δύναμη δηλαδή της ελληνικής οικονομίας. Επομένως, δεν είναι λάθος να ασχολούμαστε με τα επιμέρους ιδιαίτερα προβλήματα των κλάδων. Κάθε άλλο. Όμως, αν δεν λύσουμε το πρωτεύον, το πρωτόλειο, το γενεσιουργό δηλαδή, αυτό το οποίο παράγει πλούτο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τον τζίρο και την κατανάλωση, δεν μπορούν οι επιχειρήσεις αυτές να επιβιώσουν. Μπορούμε να λύσουμε όλα τα άλλα, τα αφορολόγητα πολλά από τα οποία μπορεί να είναι και σωστά, τα ασφαλιστικά τους θέματα, τα εξωγενή βάρη στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αφορούν τα τέλη και αυτά τα οποία πληρώνουν σε δήμους, σε νομαρχίες, σε οποιοδήποτε άλλο παράγοντα ή εν πάση περιπτώσει μπορούμε να προσπαθήσουμε να τα λύσουμε. Αν δεν λύσουμε, όμως, το άλλο δηλαδή το να κινείται η αγορά, όλα τα υπόλοιπα δεν αποτελούν φάρμακο ούτε γιατρειά για τη νόσο η οποία υπάρχει σήμερα και η οποία εκδηλώνεται με διαφόρους τρόπους. Πρώτα από όλα εκδηλώνεται με επιταγές οι οποίες δεν μπορούν να ικανοποιηθούν και σιγά-σιγά αρχίζει και εκδηλώνεται και με κλείσιμο ή εγκατάλειψη επαγγελματικής εστίας.
Ποια είναι τα όπλα τα οποία έχουμε σαν πολιτεία; Έχουμε δύο πράγματα. Τη διατήρηση ενός στοιχειώδους επιπέδου ζωής των Ελλήνων, για να μπορούν να βάζουν χρήματα σ' αυτήν την ιστορία και δεύτερον τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βεβαίως τη δυνατότητα την οποία έχουμε μέσα από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα από διαδικασίες εκσυγχρονισμού -που έτσι και αλλιώς είναι απαραίτητες γι' αυτές τις επιχειρήσεις- να λύσουμε προβλήματα και μαζί όλα τα άλλα.
Σήμερα που μιλάμε ζούμε την πιο σκληρή περίοδο για όλους αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους απασχολούμαστε, στον πυρήνα μιας μεγάλης, σκληρής οικονομικής κρίσης και βεβαίως την εμφάνιση, σε πολύ υψηλό βαθμό, όλων των διαρθωτικών προβλημάτων, τα οποία έχει η ελληνική κοινωνία και τα οποία εκδηλώνονται και σαν μεγάλο έλλειμμα και σαν μεγάλο χρέος της χώρας προς το εξωτερικό.
Η Κυβέρνηση έχει αποφασίσει να πάρει κάποια μέτρα -δεν τα ξέρουμε όλα, τα μαθαίνουμε από τις διαρροές- εδώ και τρεις μήνες από τους τέσσερις τους οποίους κυβερνάει το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Τρεις μήνες, λοιπόν, βιώνουμε τη διαδικασία των διαρροών για το μέτρημα των αντιδράσεων, γιατί περί αυτού πρόκειται, κύριε Υπουργέ, των πολιτών γι' αυτά τα οποία θα αποφασίσετε. Κάποια στιγμή, τις επόμενες 15 μέρες απ' ό,τι μαθαίνουμε, επιτέλους θα έχουμε σχέδια νόμων τα οποία θα συζητήσουμε.
Προσοχή όμως! Διότι στην προσπάθειά μας να θεραπεύσουμε τους αριθμούς, δηλαδή, τα ελλείμματα, το χρέος, να βελτιώσουμε την αξιοπιστία της χώρας μας δεν θεραπεύουμε τα προβλήματα της τεράστιας ομάδας αυτών των επαγγελματιών, για τους οποίους συζητάμε σήμερα. Διότι πρώτον, εκ των πραγμάτων, αυτό το οποίο έχει αποφασιστεί από την Κυβέρνηση, δηλαδή το Ιρλανδικό μοντέλο με τη μείωση των μισθών δια της μεθόδου του τεμαχισμού των επιδομάτων και δεύτερον, η αύξηση των εμμέσων φόρων -κάποιοι από τους οποίους είναι δίκαιοι ή αναγκαία δίκαιοι, όπως είναι τα τσιγάρα και τα ποτά, αλλά υπάρχουν άλλοι που είναι άδικοι, όπως είναι η αύξηση των φόρων στη βενζίνη και στο πετρέλαιο- σημαίνει ντόμινο σε ολόκληρη την αγορά, σε κάθε δραστηριότητα, σε κάθε τιμή, σε κάθε χαρτάκι, το οποίο πουλιέται, κολλιέται σε οποιοδήποτε σούπερ-μάρκετ, μικρομεσαία επιχείρηση, μεγάλη επιχείρηση, μικρή επιχείρηση, που θα έρθει να προστεθεί ή μάλλον να αφαιρέσει και άλλο εισόδημα, μαζί και η φορολογία, μαζί και όλα τα άλλα.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κ. Βουλευτή)
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω τα δύο λεπτά που μου έχετε υποσχεθεί.
Υπάρχει ένα ερώτημα μεγάλο. Να συζητήσουμε γι' αυτές τις επιχειρήσεις και να βοηθήσουμε γι' αυτές τις επιχειρήσεις. Αλλά αν το πρώτο, το πρωτογενές που εξασφαλίζει τον τζίρο, την επιβίωση των οικογενειών των ανθρώπων αυτών και των δύο-τριών υπαλλήλων που έχουν δεν λυθεί, τότε ό,τι και να συζητήσουμε σ' αυτή την Αίθουσα, νομίζω ότι είναι ένα αλατοπίπερο σε ένα ήδη καμένο φαγητό. Και είναι γνωστό ότι σε καμία ελληνική οικογένεια δεν βάζουν αλατοπίπερο όταν το φαγητό έχει καεί.
Κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση έχει αναλάβει το φορτίο να διαχειριστεί σ' αυτή τη φάση της πολιτικής ιστορίας την κρίση, αλλά συγχρόνως έχει επιφορτισθεί για την επιβίωση τουλάχιστον των Ελλήνων πολιτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Δεν μπορείτε από τη μία πλευρά να αφαιρείτε τζίρο και δυνατότητα οικονομικής επιβίωσης και από την άλλη πλευρά να συζητάμε εδώ για αύξηση του αφορολόγητου, για μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, κατ' εξαίρεση από όλους τους άλλους Έλληνες.
Το σημαντικότερο σ' αυτό τον τόπο είναι η μικρή ανάσα και χαραμάδα της ανάπτυξης. Δεν την δίνετε μέχρι τώρα, επιμένουμε ότι πρέπει να τη δώσετε και σας πιέζουμε να κάνετε αυτό το οποίο σας ζητάει όλη η ελληνική πολιτεία.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αποστολάτος Βαϊτσης): Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κωνσταντίνο Μαρκόπουλο από τη Νέα Δημοκρατία.
Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού πρώτα ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής, 35 μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο του Αγίου Κωνσταντίνου Αιτωλοακαρνανίας.
Η Βουλή σας καλωσορίζει.
(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής)
Στο σημείο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα έρθουμε στις δευτερολογίες των ομιλητών της επερώτησης, με πρώτο τον πρώτον επερωτώντα Βουλευτή, τον κ. Νικόλαο Καραθανασόπουλο. Σας έχουν μείνει 2,5 λεπτά. Κάντε τα όσο θέλετε μέσα στα χρονικά περιθώρια που έχουμε.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Τα λογικά χρονικά περιθώρια που έχουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Το βασικό ερώτημα είναι τι χρειάζεται. Εμείς το απαντάμε μία και έξω. Η αντιμονοπωλιακή δράση χρειάζεται και τους αυτοαπασχολούμενους και τους επαγγελματίες και τους εμπόρους. Και το λέμε αυτό γιατί; Γιατί προσπάθησε απολογητικά ο κύριος Υφυπουργός -οφείλω να ομολογήσω- να υπερασπιστεί την πολιτική της Κυβέρνησης. Όμως και οι ίδιοι στυλοβάτες της κυβερνητικής πολιτικής σε κοινωνικό επίπεδο, όπως η ΓΕΣΕΒΕ για παράδειγμα, που έδωσε άλλοθι στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, φθάνει στο σημείο να καταγγείλει την Κυβέρνηση για προσχηματικότητα στο διάλογο, τόσο στο φορολογικό, όσο και στο ασφαλιστικό με χθεσινά δελτία Τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα.
Φαίνεται η ίδια η αντίφαση που πηγάζει από όλες τις πλευρές της πολιτικής και της σημερινής Κυβέρνησης. Το αναφέρατε και εσείς, κύριε Υφυπουργέ, το ανέφερε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλές χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει αυτό σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κατεύθυνση την οποία θέλετε, είναι να οδηγηθούμε σε μια τέτοια κατάσταση, δηλαδή ελάχιστες, μεγάλες επιχειρήσεις. Όμως, η ύπαρξη και στην Ελλάδα πολλών και μικρών επιχειρήσεων δεν σημαίνει ότι έχουν περιθώρια δράσης, όταν η αγορά μονοπωλείται με συγκεκριμένα στοιχεία, όπως αποδείξαμε, από μια χούφτα πολυεθνικών, από μια χούφτα μονοπωλιακών ομίλων.
Το 1,5% των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο ελέγχει το 50% των πωλήσεων συνολικά. Απ' αυτή την άποψη αυτή η αντίφαση πηγάζει και από τα υπόλοιπα δεδομένα της πολιτικής σας, γιατί δεν θέλετε τη βίαιη χρεοκοπία αυτών των επιχειρήσεων. Αντίθετα αξιοποιείτε την ύπαρξη των εκατοντάδων χιλιάδων για να συγκαλύψετε την ανεργία, η οποία κλιμακώνεται με τα διάφορα προγράμματα επιχειρηματικότητας, νεανικής επιχειρηματικότητας, τα οποία είναι εκ των προτέρων καταδικασμένα σε χρεοκοπία και οδηγούν αυτούς οι οποίοι συμμετέχουν, στο να έχουν χρέη υπερβολικά, γιατί αναγκάζονται να δανειστούν.
Η ίδια αντίφαση προκύπτει και από τη λογική την οποία βάλατε ως κεντρικό ζήτημα, κύριε Υφυπουργέ, το παραγωγικό μοντέλο. Μάλιστα η αντίφαση είναι η εξής: Γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι μικρές επιχειρήσεις δεν μπορούν να είναι παραγωγικές, δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους μονοπωλιακούς ομίλους. Και δεν μπορούν να τους ανταγωνιστούν γιατί οι άλλοι έχουν οικονομία κλίμακας και άρα επιβάλλουν τους κανόνες και τους νόμους τους. Πως θα λύσετε αυτό το ζήτημα; Το λύνετε με συγχωνεύσεις, εξαγορές.
Αντίθετα, η πρόταση η δική μας είναι ο παραγωγικός συνεταιρισμός, που θα λειτουργήσει σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον κοινωνικοοικονομικό.
Επίσης, ξέρετε πολύ καλά εσείς, κύριε Υφυπουργέ, ότι η διαδικασία αυτή του ανταγωνισμού οδηγεί στη μονοπώληση της αγοράς και στον έλεγχό της. Βεβαίως, κανένα παραγωγικό μοντέλο δεν μπορεί να διαφυλαχτεί για τη χώρα μας όταν υπάρχει η λογική της απελευθέρωσης της αγοράς ως ευρωενωσιακή πολιτική. Γι' αυτό ακριβώς και βλέπουμε μια ραγδαία υποχώρηση από την εποχή της συμμετοχής της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της παραγωγικής βάσης της χώρας μας και στον αγροτικό τομέα, όπου τα εισαγόμενα ομοειδή προϊόντα καταλαμβάνουν την αγορά μας. Και όχι ότι είναι καλύτερης ποιότητας, όπως θέλετε να πείτε. Γιατί γνωρίζετε πολύ καλά ότι σε πάρα πολλές απ' αυτές τις τρίτες χώρες, οι μεγάλες βιομηχανίες φυτοφαρμάκων έχουν μεταφέρει εκεί τα ληγμένα φυτοφάρμακα, όλα αυτά τα οποία απαγόρευσαν υποκριτικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και έρχονται αγροτικά προϊόντα με τέτοια χαρακτηριστικά παραγωγής.
Δεν είναι, λοιπόν, ζήτημα ποιότητας το τι έχει κατακλυστεί η ελληνική αγορά από εισαγωγές ομοειδών προϊόντων. Και η εκτόπιση της παραγωγικής βάσης της χώρας μας είναι ζήτημα επιλογών των μονοπωλιακών ομίλων του διεθνούς εμπορίου, αλλά και της χώρας μας, που δραστηριοποιούνται εδώ.
Και πώς θα το ανταγωνιστείς αυτό το πράγμα; Εμείς λέμε πολύ καθαρά στο επίπεδο της αγροτικής οικονομίας, να απαγορευτεί η εισαγωγή ομοειδών προϊόντων που η χώρα μας είναι πλεονασματική, για να καλυφθούν οι διατροφικές ανάγκες του λαού. Γι' αυτό πρέπει να πάμε σε κόντρα, σε ρήξη με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αντίστοιχη εικόνα της αντιφατικότητάς σας παρουσιάζετε και στα υπόλοιπα ζητήματα. Όσον αφορά τη φοροδιαφυγή, υπάρχει επίσημη φοροαποφυγή, την οποία ευλογούν οι κυβερνήσεις. Ποια είναι αυτή; Του μεγάλου κεφαλαίου. Το εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν πληρώνει δεκάρα τσακιστή.
Φορολογικά έσοδα. Θα βάλετε τέτοιο ζήτημα;
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Με τους νόμους τους δικούς σας, της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2002, αλλά και της Νέας Δημοκρατίας το 2004, μειώθηκαν οι φορολογικοί συντελεστές στις μεγάλες επιχειρήσεις. Αυτό τι σημαίνει; Τουλάχιστον από 5 δισεκατομμύρια έως 6,5 δισεκατομμύρια απώλεια σε ετήσια βάση φορολογικών εσόδων, που στην επταετία που διανύσαμε μέχρι τώρα σημαίνει πάνω από 35 δισεκατομμύρια ευρώ.
Θα είχε καλυφθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα μόνο από αυτή την πηγή, κύριε Υφυπουργέ. Και ξέρετε πολύ καλά ότι σε συνθήκες απελευθέρωσης των αγορών, της κυκλοφορίας του κεφαλαίου, δεν θα μπορέσετε να φορολογήσετε τη μεγάλη, την πολύ μεγάλη, κινητή και ακίνητη περιουσία.
Δεν είναι απάντηση τα όποια χρηματοδοτικά εργαλεία. Αποκλείονται οι μικρές επιχειρήσεις. Πείτε μου μία ατομική επιχείρηση, μια πολύ μικρή επιχείρηση που μπορεί να ενταχθεί σε τέτοιους νόμους.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Δεν έχουμε χρόνιο για να σας πει τίποτα, κύριε Καραθανασόπουλε.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Καμία. Είναι αποκλεισμένες από χέρι. Αντίστοιχη λογική υπάρχει και στις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Ποιους εξυπηρετεί; Τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ποιος μικρός επαγγελματίας έχει ληξιπρόθεσμα χρέη 1,5 εκατομμύριο ευρώ και μάλιστα ανά τράπεζα;
Εμείς είπαμε, μειώστε αυτό το όριο και δώστε περισσότερες γενναιόδωρες παροχές, όταν γνωρίζετε ότι το 35% των πολύ μικρών επιχειρήσεων δεν έχουν καμία συνδιαλλαγή με την τράπεζα γιατί δεν μπορούν να έχουν, είναι αποκλεισμένες από τον τραπεζικό λογαριασμό.
Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημα; Είναι μήπως η ρευστότητα στην αγορά, όπως είπε ο εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Κύριε Καραθανασόπουλε, ολοκληρώστε παρακαλώ.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ολοκληρώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Ο τζίρος είναι το ζήτημα. Είναι μήπως το παραεμπόριο; Όχι. Είναι η πτώση του τζίρου. Που η πτώση του τζίρου σημαίνει τι; Έρχεται από την ανεξέλεγκτη δράση του κεφαλαίου, από τις φιλομονοπωλιακές πολιτικές που εσείς βάζετε, υλοποιείτε με κάθε τρόπο.
Άρα, η διέξοδος είναι η αντιμονοπωλιακή δράση, η αντιμονοπωλιακή συμμαχία εργατών, επαγγελματοβιοτεχνών και φτωχών αγροτών.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Νικόλαος Παπακωνσταντίνου έχει το λόγο για λιγότερο από τα τρία λεπτά που δικαιούται.
Σας παρακαλώ τηρήστε τα τρία λεπτά. Και οι επόμενοι τρεις συνάδελφοι έχουν καλύψει το χρόνο τους, με τον κατάλογο που έχω λάβει. Αν θέλουν να μιλήσουν, παράκληση λακωνικά όσο μπορούν.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Η επερώτηση του Κ.Κ.Ε. δεν είναι μόνο επίκαιρη και ενδιαφέρουσα, έχει κυρίως αντικειμενικό, εμπειρικά επαληθεύσιμο περιεχόμενο και στα κριτήρια στα οποία κριτικάρει την κυβερνητική πολιτική. Προπαντός, όμως, έχει σκοπιά κριτικής αλλά και προοπτικής τα συμφέροντα των εργαζομένων και βιοπαλαιστών αυτού του τόπου.
Ειπώθηκαν μια σειρά πραγμάτων εδώ που συσκοτίζουν την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, μέσα στην οποία ζούμε.
Οι αυτοαπασχολούμενοι και βιοτέχνες δεν είναι ο κορμός της ελληνικής οικονομίας. Κυριαρχούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Οι όποιες ασυμμετρίες, τσαπατσουλιές και ζαβολιές που συμβαίνουν στο χώρο της αγοράς, συμβαίνουν γιατί έχει προηγηθεί κάτι άλλο. Η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της παραγωγής των κερδών και των κεφαλαίων έχει πραγματοποιηθεί στην κοινωνική παραγωγή. Και με αυτή την έννοια αναφέραμε ότι δεν είναι τυχαίο ότι σαράντα δύο επιχειρηματικοί όμιλοι, επιχειρηματικά χταπόδια, να το πω έτσι, καρπώθηκαν το 65% των κερδών της τελευταίας 15ετίας.
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι κυριαρχούν στην αγορά ακριβώς γιατί έχουν κυριαρχήσει πριν στην κοινωνική παραγωγή.
Εμείς από αυτή την άποψη διευκρινίζουμε ότι μιλάμε για τους αυτοαπασχολούμενους βιοτέχνες, επαγγελματίες, μικροεμπόρους, που εργάζονται χωρίς να χρησιμοποιούν ξένη εργατική δύναμη. Μιλάμε για τις οικογενειακές μονάδες ένα έως τρία, που οι ίδιοι είναι απασχολούμενοι.
Τα προβλήματα δεν σχετίζονται με τη λειψή θεσμική συγκρότηση της αγοράς, ούτε με τις δυσλειτουργίες της, ούτε με την ασυδοσία της αγοράς. Γιατί τους κανόνες τις αγορές τους υπαγορεύουν οι οικονομικά ισχυροί. Κι από αυτή την άποψη οι τοποθετήσεις του κυρίου Υφυπουργού περί μεταρρυθμίσεων στην Επιτροπή Ανταγωνισμού των ενδοομιλικών συναλλαγών, που στρεβλώνουν την αγορά, στην καλύτερη των περιπτώσεων συσκοτίζουν την πραγματικότητα.
Για το παραεμπόριο μια κουβέντα. Αντιλαμβανόμαστε την αγωνιώδη προσπάθεια του κ. Ροντούλη να μιλήσει για τους Αγιάννηδες και τους μετανάστες, να το πούμε έτσι, ή να καταφύγει στη γιαγιά του Βόλου, ακριβώς γιατί δεν θέλει να μιλήσει για το γεγονός ότι η αιτία των προβλημάτων των επαγγελματοβιοτεχνών είναι οι ιππότες του κέρδους και οι μεγαλομέτοχοι των επιχειρηματικών ομίλων. Και από αυτή την άποψη άξιος ο μισθός για τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπεί.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Παπακωνσταντίνου.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, το λόγο επί προσωπικού.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ορίστε, έχετε το λόγο. Αλλά μείνετε στο προσωπικό και να μην ξεκινήσετε κύκλο αντιπαράθεσης για τίποτα. Θα απευθυνθείτε στο Προεδρείο.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Μάλιστα.
Εγώ κατανοώ την πολιτική τοποθέτηση, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τα περί μισθού. Θα παρακαλούσα, λοιπόν, τον εκλεκτό συνάδελφο, ό,τι λέει περί μισθού, να το ανακαλέσει. Μπορεί να πει την άποψή του, να μας κρίνει πολιτικά, αλλά μέχρι εδώ και μη παρέκει.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο συνάδελφος κ. Αντώνης Σκυλλάκος έχει το λόγο.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, είπα να ανακαλέσει. Τι εννοεί περί μισθού, «άξιος ο μισθός»;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Θα το εκλάβετε ως ρητορική αναφορά, σας παρακαλώ προσωπικά.
Κύριε Σκυλλάκο, σας παρακαλώ, κάνετε λακωνικό το ανύπαρκτο δίλεπτο που έχετε.
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ: Ελπίδες έδωσε ο κ. Υπουργός, λέγοντας ότι με το ΕΣΠΑ θα δοθούν χρήματα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Πρώτο ζήτημα: Θα παραμείνει το όριο; Όταν λέμε μικρομεσαία επιχείρηση για ευρωπαϊκά ή για εθνικά προγράμματα, συνήθως, το όριο φθάνει μέχρι επιχειρήσεις διακοσίων πενήντα ατόμων -που δεν είναι μικρές ούτε καν μεσαίες- διότι αυτοί τελικά παίρνουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από την όποια στήριξη. Θα παραμείνει σαν κριτήριο η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων; Διότι, μπαίνουν και όροι να μην ήταν αρνητικοί στα κέρδη την τελευταία χρονιά ή τα τελευταία δύο χρόνια. Μπαίνουν πάντα κριτήρια βιωσιμότητας, ενώ ανάγκη έχουν περισσότερο αυτοί που έχουν δυσκολίες, όχι, αυτοί οι οποίοι έχουν κέρδη και βιωσιμότητα.
Δεύτερο ζήτημα: ΤΕΜΠΜΕ. Καμαρώνετε για το ΤΕΜΠΜΕ ότι είναι πρόγραμμα μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όσοι παίρνουν από το ΤΕΜΠΜΕ και δεν μπορούν να πληρώσουν αυτό που δανείστηκαν ξέρετε ότι κινδυνεύουν να μπουν φυλακή, διότι θα χρωστάνε πλέον στο δημόσιο; Έχει εγγυηθεί το δημόσιο για τον επαγγελματία ή για τον μικρέμπορο. Άρα, λοιπόν, δεν είναι και τόσο θετικό γι' αυτούς που δεν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν. θα κινδυνεύουν και με φυλάκιση.
Τρίτο ζήτημα: Πράσινες πολιτικές. Γιατί ευνοούνται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις με τις πράσινες πολιτικές; Δεν το έχω καταλάβει. Οι μεγάλες θα ευνοηθούν, όπως ευνοούνται σε όλα τα ζητήματα προσφοράς και ζήτησης και σύμφωνα με το πώς κινείται η αγορά. Διότι έχουν δυνατότητες για χαμηλότερο κόστος, έχουν τις υποδομές. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο θα ευνοηθεί ο μικρός με τις πράσινες πολιτικές, που δεν ξέρουμε αν έχει και τα τεχνικά και τα οικονομικά μέσα να κάνει τέτοιους εκσυγχρονισμούς ώστε να υπηρετήσει τις λεγόμενες πράσινες πολιτικές.
Τελειώνω με το εξής: Μας φέρατε σαν επιχείρημα την πρόσφατη ρύθμιση των χρεών. Πέρα από το γεγονός ότι πολύ μικρό μέρος των μικρών επιχειρηματιών χρωστάνε ή έχουν πάρει δάνειο από τις τράπεζες, εγώ ρωτάω το εξής: Χρειάζεται κάθε φορά ρύθμιση και από σας και από τη Νέα Δημοκρατία για να μην πληρώνουμε πανωτόκια ή να μην πληρώνουμε το σύνολο των πανωτοκίων ή άλλων βαρών που επιβάλλουν οι τράπεζες; Γιατί δεν τα καταργείτε αυτά; Ελάτε εδώ και πέστε: «Καταργούμε και δίνουμε στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις επιτόκιο που είναι χαμηλότερο από τον πληθωρισμό». Αυτό προτείνει το ΚΚΕ. Έτσι θα ενισχύσουμε τους μικρούς και μεσαίους. Όχι, συσσωρεύονται χρέη και ερχόσαστε κάποια στιγμή και λέτε: «Δεν θα πληρώσουν κάτω από προϋποθέσεις τα πανωτόκια». Ρύθμιση οριστική και μόνιμη για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κύριο Αντώνιο Σκυλλάκο.
Έχω την τιμή να κάνω μία ανακοίνωση στο Σώμα, με ημερομηνία 5.2.2010.
Η Επιτροπή του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και Ελέγχου της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους καταθέτει την Έκθεση της στα σχέδια νόμων του Υπουργείου Οικονομικών:
Α) «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους Οικονομικού Έτους 2008»
Β) «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους Οικονομικού Έτους 2008»
Κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Απόστολος Νάνος έχει το λόγο για να δευτερολογήσει.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΑΝΟΣ: Δεν θέλω να δευτερολογήσω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστώ.
Ο κ. Άγγελος Τζέκης έχει το λόγο.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ακούσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον κύριο Υπουργό, αφού πρέπει να τονίσουμε ότι δεν απήντησε σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα που θέσαμε και αυτό δεν είναι τυχαίο. Γιατί όλοι γνωρίζουμε ποια είναι η πολιτική που ακολουθήθηκε διαχρονικά μέχρι τώρα και τι προετοιμάζεται για το αύριο.
Έτσι, λοιπόν, για όσα θέσαμε πάνω στα φορολογικά, δεν πήραμε καμία απάντηση. Και, μάλιστα, εδώ ακριβώς ξεδιπλώνεται η πολιτική βούληση της Κυβέρνησης για νέα φοροεπιδρομή και στους αυτοαπασχολούμενους, μικρούς επαγγελματίες, εργαζόμενους και άλλα κοινωνικά στρώματα. Και αν υπολογίσετε, κύριε Πρόεδρε, και τα αυξημένα δημοτικά τέλη, τα φοροχαράτσια, που πληρώνουν οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες στους ΟΤΑ, οι οποίοι έπρεπε να διεκδικήσουν τα δισεκατομμύρια που όφειλαν να δώσουν και παρακρατούσαν παράνομα και καταχρηστικά οι κυβερνήσεις, αντιλαμβανόμαστε όλοι τι φορολογικός περίγυρος τους οδηγεί στην ασφυξία.
Δεν έδωσε, λοιπόν, καμία απάντηση σε όλες αυτές τις ερωτήσεις που θέσαμε, εάν θα καταργηθεί ή όχι το αφορολόγητο, εάν μόνο τα βιβλία και τα στοιχεία τους είναι η βάση για τη φορολογία, εάν θα καταργηθεί η περαίωση, που σημαίνει, δηλαδή, ότι δεν δέχεται την πρόταση για 20.000 το αφορολόγητο, 40.000 για την οικογένεια, 5.000 κατά παιδί.
Επομένως, δεν δέχθηκε την πρόταση που κάνουμε επιτέλους να επανέλθει ο φορολογικός συντελεστής των ανωνύμων εταιρειών που βγάζουν πολύ μεγάλα κέρδη στο 45%.
Έτσι, λοιπόν, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σήμερα με την επερώτηση του, αλλά και με τις προτάσεις που έχει καταθέσει, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να υπερασπισθεί τις θέσεις εργασίας και το εισόδημα των αυτοαπασχολουμένων και των μικρών ΕΒΕ και όχι βέβαια την επιχειρηματική προοπτική τους, που σκόπιμα καλλιεργούν διαχρονικά οι Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, αλλά και άλλων κομμάτων, που για τους περισσότερους είναι μία αυταπάτη. Γιατί μέσα στα πλαίσια της φιλομονοπωλιακής πολιτικής που ακολουθήθηκε, δεν μπορεί πραγματικά να επιβιώσει ο μικρός, ο αυτοαπασχολούμενος επαγγελματίας.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας τους καλεί λοιπόν -και κλείνω με αυτό κύριε Πρόεδρε- στην απεργία, στις 10 Φεβρουαρίου, που πραγματοποιούν ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, σωματεία, που κινούνται σε μία ταξική κατεύθυνση, να κλείσουν τα μαγαζιά τους, να βρεθούν μαζί με τους εργαζόμενους για να στείλουν το μήνυμα ότι δεν θα υποταχθούν στα όσα σχεδιάζει η Κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι μεγάλοι πολυεθνικοί όμιλοι.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κύριο Άγγελο Τζέκη από το ΚΚΕ.
Το λόγο έχει ο κ. Υφυπουργός, ο κύριος Μάρκος Μπόλαρης για δέκα λεπτά.
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επερώτηση όπως εξελίχθηκε έχει ένα διαπιστωτικό χαρακτήρα σε σχέση με πολιτικές, οι οποίες ξεδιπλώθηκαν στη χώρα τα προηγούμενα χρόνια. Την κατανοούμε, την υπογραμμίζουμε. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι επερωτώντες αντιμετωπίζοντας τα μέτρα, τα οποία πήρε η Κυβέρνηση στους τρεις αυτούς μήνες που το ΠΑΣΟΚ έχει την ευθύνη της χώρας, νομίζω ότι ήταν αμήχανοι. Επιχείρησαν να μειώσουν το χαρακτήρα της παρέμβασης και αναφέρομαι στο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης, λέγοντας ότι ήταν μία ασπιρίνη, παραβλέποντας ότι ήταν ένα κατ' εξοχήν αναδιανεμητικό μέτρο.
Εγώ, δεν ισχυρίζομαι -ούτε η Κυβέρνηση το ισχυρίστηκε- ότι με το έκτακτο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης έλυσε τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας ή των ανθρώπων, οι οποίοι υποφέρουν. Αλλά ήταν, όντως, σε μία κρίσιμη στιγμή μέσα στην καρδιά της οικονομικής κρίσης, ένα δείγμα πολιτικής για το πώς θα πορευθεί η Κυβέρνηση τον επόμενο καιρό. Νομίζω πως ήταν ανακουφιστικό μέτρο, όπως και αν εσείς θέλετε να το χαρακτηρίσετε.
Θέλω, επίσης, να πω ότι με τον ίδιο αμήχανο τρόπο αντιμετωπίστηκε ένα νομοσχέδιο, το οποίο κατ' εξοχήν ευεργετεί γύρω στις 400.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ψηφίστηκε προχθές. Αυτό το νομοσχέδιο αφορά την ρύθμιση των οφειλών, την κατάργηση τόκων υπερημερίας και ανατοκισμού, τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων οι οποίες είχαν προβλήματα με τις επιταγές και τα οποία προβλήματα αυτά δημιουργήθηκαν λόγω της οικονομικής κρίσης.
Τώρα, καταλαβαίνω ότι όταν έχεις αδυναμία και αμηχανία να αντιμετωπίσεις τα μέτρα με τα οποία κινείται η Κυβέρνηση, κάνεις κριτική σε όσα θα έρθουν, για εκείνα που έχει ξεκινήσει μία διαδικασία διαβούλευσης. Αναφέρομαι στην κριτική την οποία κάνετε για το φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο θα έρθει τις επόμενες μέρες και το οποίο εσκεμμένα δεν απαντήθηκε από εμένα, διότι το ξέρετε πολύ καλά ότι γίνεται μία διαβούλευση, το ξέρετε πολύ καλά ότι τις επόμενες μέρες θα είναι εδώ. Δεν είναι αντικείμενο της επερώτησης σας το τι θα γίνει με το φορολογικό νομοσχέδιο, ούτε αντικείμενο της επερώτησης, που απευθύνεται στο Υπουργείο Οικονομίας, είναι το να απαντήσουμε τι γίνεται με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Έχετε την δυνατότητα να επανέλθετε με μία επερώτηση στα αντίστοιχα Υπουργεία και στο Υπουργείο Υγείας -γιατί υπήρχαν και ερωτήματα και προβληματισμός που αφορούν το Υπουργείο Υγείας- για να υπάρχει άνεση του χρόνου. Διαφορετικά θα μπορούσα τηλεγραφικά να δίνω τίτλους και να σας πω ότι, πράγματι, η Κυβέρνηση στα θέματα του Υπουργείου Υγείας, ήδη, έκανε παρέμβαση για την επαναφορά της λίστας φαρμάκων, γιατί έχει ασκηθεί καταστροφική πολιτική από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και έχουν διογκωθεί τα χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία και στα νοσοκομεία από αυτή την καταστροφική πολιτική που ασκήθηκε με την κατάργηση της λίστας φαρμάκων.
Θέλω να σας πω ότι από την συζήτηση προκύπτει ένα μεγάλο θέμα, το οποίο πρέπει να θέσουμε και να το βάλουμε σε συζήτηση με όλο το πολιτικό προσωπικό της χώρας, όλα τα κόμματα και τους φορείς. Το είπατε, το ανέφεραν και άλλα κόμματα: Είναι το ζήτημα του τί γίνεται με τους ελέγχους στην αγορά.
Εάν θέλουμε πράγματι η Πολιτεία να παρέμβει σωστά για την στήριξη και της μικρομεσαίας επιχείρησης, του καταναλωτή αλλά και του πολίτη, ο οποίος στο τέλος προσφεύγει στην αγορά για να προμηθευτεί, θα πρέπει να συζητήσουμε τί γίνεται με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Ανέφερα προηγουμένως στην πρωτομιλία μου, ότι έχουμε υποχώρηση της θεσμικής λειτουργίας του δημόσιου τομέα της χώρας. Ένας από αυτούς τους κατ' εξοχήν τομείς όπου υποχώρησε η θεσμική λειτουργία του δημόσιου τομέα της χώρας, είναι ο τομέας των ελεγκτικών μηχανισμών.
Ξέρετε πολύ καλά ότι υπάρχει μια πληθώρα μηχανισμών οι οποίοι μεταξύ τους δεν συνεργάζονται. Έλεγχοι από το Υπουργείο Οικονομίας -το πρώην Υπουργείο Εμπορίου- έλεγχοι από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, έλεγχοι από το Υπουργείο Οικονομικών, από τελωνεία, από ΣΔΟΕ, από ΔΟΥ, έλεγχοι από τον ΕΦΕΤ, έλεγχοι από το Υπουργείο Υγείας πάλι για τα τρόφιμα, έλεγχοι από τις νομαρχίες με τις πολλαπλές διευθύνσεις τις οποίες έχουν, έλεγχοι από τους δήμους. Στο τέλος μαζεύεται αυτό το πράγμα; Είναι αποτελεσματική η προστασία της αγοράς και η προστασία του πολίτη, του καταναλωτή από αυτούς τους θεσμούς; Να ένα σοβαρό ζήτημα για το οποίο η Κυβέρνηση προβληματίζεται και έχει ανοίξει συζήτηση, για το πώς μπορεί να είναι αποτελεσματικός ο έλεγχος της αγοράς.
Στο θέμα τις εισφοροδιαφυγής που θέσατε. Δεν είναι θέμα το πώς λειτουργεί η αγορά και το πώς αντιμετωπίζονται οι επιχειρήσεις, άλλες ευνοϊκά και άλλες εξοντωτικά; Δεν είναι ζητήματα τα οποία γνωρίζει η ελληνική κοινωνία; Δεν είναι γνωστό ότι οι ισχυροί καταφέρνουν να παρεμβαίνουν και να επηρεάζουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ακριβώς γιατί δεν λειτουργούν αποτελεσματικά, ακριβώς γιατί δεν λειτουργούν με διαφάνεια, ακριβώς γιατί δεν έχουν κοινωνικό έλεγχο και ο αδύναμος πολίτης, οι πολλοί δεν μπορούν να ξέρουν ότι δεν γίνεται σωστά ο ελεγκτικός μηχανισμός; Είναι ένα τεράστιο ζήτημα αυτό.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Γιατί δεν λέτε τα ονόματά τους; Δημοσιοποιήστε τα ονόματά τους.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Πώς περνάνε από τα τελωνεία;
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας): Εγώ, λοιπόν, σας βάζω αυτό το θέμα το οποίο είναι θεσμικό και καίριο. Η περιπτωσιολογία του καστανά ή των τελωνείων είναι τεράστια. Εάν λοιπόν, θέλετε να χαθούμε στην περιπτωσιολογία είναι εύκολο. Στο τέλος θα υπηρετήσουμε αυτούς που χρησιμοποιούν το διάτρητο δίχτυ των ελεγκτικών μηχανισμών.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Πώς; Πείτε μας, περιμένουμε να μας πείτε.
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας): Σας είπα τί κάνουμε. Εσείς εδώ, αναφερθήκατε σε μια περίπτωση. Εγώ, όμως, σας λέω ότι η Κυβέρνηση έβαλε το θέμα της θεσμικής ανασυγκρότησης της λειτουργίας του κράτους και ένα από τα βασικά ζητήματα είναι το πώς μπορούν να είναι αποτελεσματικοί οι έλεγχοι στην αγορά, σε όλους τους τομείς.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Πότε;
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας): Θα έρθει νομοσχέδιο, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε. Τι θέλετε να σας πω τώρα στην επερώτηση;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Κύριε Ροντούλη, γιατί παίρνετε το λόγο χωρίς να το ζητήσετε;
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας): Υπάρχει ένα σοβαρό θέμα και ο χρόνος τρέχει. Υπάρχει ένα σοβαρό θέμα με τις ΒΕΠΕ, τις Βιομηχανικές Επαγγελματικές Περιοχές και τα βιοτεχνικά πάρκα τα οποία πρέπει να κάνουμε.
Έχετε δίκιο, υπάρχουν δυσλειτουργίες. Και σε αυτόν τον τομέα, η Κυβέρνηση έχει ανοίξει το διάλογο και γι' αυτό θα έρθει νομοσχέδιο. Η ΒΕΠΕ και τα ΒΙΟΠΑ υπάρχουν για να μπορεί να υπηρετηθεί ο μικρομεσαίος και ο μικρός επιχειρηματίας. Υπάρχει δυνατότητα και προβλέπεται. Υπάρχουν, όμως, δυσλειτουργίες.
Είναι σαφές ότι έχουν ανεβάσει τις τιμές οι φορείς εκεί και υπάρχει ζήτημα. Πρέπει να το δούμε. Θα τις επεκτείνουμε; Θα αλλάξουμε το θεσμικό πλαίσιο; Η συζήτηση είναι ανοιχτή προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ζήτημα. Το νομοθετικό πλαίσιο πρέπει να βελτιωθεί αλλά πρέπει να δούμε και τί γίνεται και στην πράξη με αυτά τα ζητήματα.
Θα μου επιτρέψετε επιπλέον, να σας πω ότι έγιναν αναφορές για τα θέματα των αγροτών. Αφού συζητάμε λοιπόν, για τους μικρομεσαίους θα πρέπει να πούμε ότι μέσα στους μικρομεσαίους είναι και οι αγρότες. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι μπορούμε να μείνουμε σε ένα επίπεδο κολακείας κάποιων αιτημάτων ή να μπούμε σε μια ουσιαστική συζήτηση.
Τί σημαίνει να μπούμε σε μια ουσιαστική συζήτηση; Σημαίνει να πούμε ότι υπάρχει στάρι ελληνικό απούλητο και η Ιταλία δίπλα εισάγει στάρι από τον Καναδά. Σημαίνει ότι στην Ελλάδα, η οποία είχε εθνικό προϊόν το φασόλι, εισάγουμε σήμερα φασόλια από τον Καναδά. Σημαίνει ότι στην Ελλάδα που έχουμε δυνατότητες για να έχουμε λαχανικά κάνουμε εισαγωγή από ευρωπαϊκές χώρες. Θα το συζητήσουμε αυτό το ζήτημα;
Είναι απολύτως σαφές και γνωστό και το έχει καταλάβει η ελληνική κοινωνία, ότι ο προηγούμενος τρόπος οργάνωσης των αγροτών έχει τεράστια προβλήματα. Δεν ανταποκρίνεται, δεν το στηρίζουν και δεν συμμετέχουν οι αγρότες, γι' αυτό και έχουμε αυτήν την πολυδιάσπαση.
Η Κυβέρνηση έχει εντοπίσει το πρόβλημα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είπε ότι πρέπει να έχουμε ένα καινούριο οργανωτικό και θεσμικό πλαίσιο των αγροτών, το οποίο να μπορεί να χρησιμοποιήσει την εμπειρία των προηγούμενων χρόνων - η οποία το οδήγησε σε κατάρρευση- για να μπορέσουν πράγματι, να υπάρχουν μορφές οργάνωσης των αγροτών, οι οποίες να έχουν το ποιοτικό προϊόν.
Είναι απολύτως σαφές, ότι δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε με κακής ποιότητας προϊόντα κανέναν. Μπορούμε να αξιοποιήσουν τις πράσινες πολιτικές οι μικρομεσαίοι; Σας λέω ότι είναι απολύτως σαφές, και στο χώρο των μικρομεσαίων και στο χώρο της βιοτεχνίας και στο χώρο της αγροδιατροφής, ότι οι πράσινες πολιτικές μπορούν και πρέπει να είναι επιλέξιμες, να χρηματοδοτηθούν για να πάρει ανάσα ο χώρος των μικρομεσαίων, ο χώρος της ελληνικής περιφέρειας και να μπορεί να ξαναπάρει μπρος η αγορά. Ειδάλλως, οι διαπιστώσεις είναι καλές. Δεν υπάρχει ρευστότητα στην αγορά. Το ξέρουμε.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ: Έδωσαν στις τράπεζες 1.500.000.000 ευρώ και αντί να τα ρίξουν στην αγορά, εξαγόρασαν το δημόσιο χρέος και εν γνώσει της Κυβέρνησης κερδοσκόπησαν.
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υφυπουργός Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας): Γι' αυτό είμαστε εδώ, γι' αυτό παλεύουμε και γι' αυτό παίρνουμε μέτρα. Οι καταγγελίες, οι διαπιστώσεις είναι καλές αλλά εδώ συζητούμε για πραγματικά μέτρα και πραγματικές πολιτικές.
Κύριε Ροντούλη, είπα εισαγωγικά ότι η Κυβέρνηση έχοντας θεσπίσει τις διαδικασίες της διαβούλευσης είναι εξαιρετικά κερδισμένη. Θα ήθελα λοιπόν, να διαβεβαιώσω το Σώμα, την Ολομέλεια ότι στην διαβούλευση που γίνεται για την καινούρια μορφή του ΤΕΜΠΜΕ έχει γίνει πρόταση. Έχουν έρθει πάρα πολλές προτάσεις από όλα τα σημεία της χώρας, από επιχειρηματίες και μικρομεσαίους οι οποίοι λένε: Εμείς θέλουμε τα χρήματα τα οποία θα μας δώσετε από το ΤΕΜΠΜΕ, να μην τα πάρουμε στην τσέπη μας, να μην πάρουμε ρευστό αλλά να τα δώσουμε στην εφορία που χρωστούμε ή να τα δώσουμε στο ασφαλιστικό μας ταμείο.
Έχει κατατεθεί και γίνεται από την Κυβέρνηση διάλογος αυτή τη στιγμή και είναι μέσα στην διαβούλευση, συζητείται, όπως το έχετε φέρει και αντίστοιχα σε σας το έχουν δώσει οι άνθρωποι της αγοράς, οι οποίοι προβληματίζονται προς αυτήν την κατεύθυνση.
Θα ήθελα, λοιπόν, κλείνοντας -κύριε Πρόεδρε ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας- να σας πω ότι η Κυβέρνηση υλοποιώντας την προεκλογική υπόσχεση του Πρωθυπουργού, ο οποίος μίλησε για την δημιουργία Ταμείου Αναχρηματοδότησης, κινείται στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός Ταμείου Αναχρηματοδότησης το οποίο στην ουσία είναι μια ελληνική τράπεζα επενδύσεων που μπορεί να στηρίξει τους Έλληνες επιχειρηματίες και επαγγελματίες στην κατεύθυνση της ίδρυσης, της επέκτασης, του εκσυγχρονισμού και της βελτίωσης των υποδομών των επιχειρήσεών τους.
Αυτή η εξαγγελία θα ψηφιστεί με νομοσχέδιο και θα έρθει για υλοποίηση μέσα στο 2010, όπως έχει πει επανειλημμένα η Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας η κυρία Λούκα Κατσέλη.
Νομίζω πως στα θέματα στα οποία έγινε κριτική για την ύπαρξη ή μη αντιμονοπωλιακής πολιτικής είναι απολύτως σαφές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία ιδρύθηκε το 1978, πριν από τριάντα χρόνια με τις δομές, τις πρακτικές και το προσωπικό που έχει δεν μπορεί να απαντήσει στις ανάγκες και τις μεθοδεύσεις που χρησιμοποιούν οι διεθνείς εταιρείες, σε συνεργασία με τα ελληνικά τους παραρτήματα. Για το λόγο αυτό, χρειάζεται σοβαρή παρέμβαση από το κράτος προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτή η παρέμβαση είχε εξαγγελθεί και θα υλοποιηθεί.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ )
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Και εμείς ευχαριστούμε πολύ τον υφυπουργό κ. Μάρκο Μπόλαρη.
Τυχερό το ΠΑ.ΣΟ.Κ., κύριε Υπουργέ, που σας έχει.
Ακολουθεί ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμμα Ελλάδος κ. Σπυρίδων Χαλβατζής.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ: Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κοινοβουλευτικός έλεγχος πάντα έχει διαπιστωτικό χαρακτήρα. Μέσα από τις διαπιστώσεις διαμορφώνονται οι συνθήκες συζητήσεις, ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης καθώς και η διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων όπως έχουν ήδη κατατεθεί.
Δεν έχουμε καμία αμηχανία. Αυτά τα οποία αφήσατε να διαρρεύσουν για το φορολογικό νομοσχέδιο, για να δείτε και προφανώς να αξιολογήσετε αντιδράσεις, δείχνουν τον προσανατολισμό που έχετε. Τα φορολογικά βάρη να πέσουν, κυρίως, στις πλάτες του λαού. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι δική σας ευθύνη. Έχετε τη δυνατότητα να συντονίσετε, να ενιαιοποιήσετε, να εκσυγχρονίσετε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Το κύριο είναι και σε ποια κατεύθυνση θα κινηθούν αυτοί οι μηχανισμοί. Θα κινηθούν για τον έλεγχο του μεγάλου κεφαλαίου ή θα αρχίσουν να κυνηγούν ξανά τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους αυτοαπασχολούμενους. Όλη η πρακτική μέχρι σήμερα δείχνει ότι κυνηγάμε το μικρό, το φτωχό επαγγελματία. Δεν κολακεύουμε κανέναν, καμία κατηγορία εργαζομένων. Όταν έχουμε αντίθεση τη λέμε πάντα ευθέως. Στηρίζουμε τους δίκαιους αγώνες όλων των εργαζομένων. Άλλωστε, τη μορφή οργάνωσης των εργατών και των αγροτών θα πρέπει να την αποφασίσουν αυτοί οι ίδιοι και όχι η Κυβέρνηση.
Μερικά σχόλια ακόμα. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μίλησε για μέτρα που πάρθηκαν και που εξασφαλίζουν την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των διεθνών αγορών προς την Ελλάδα. Η εμπιστοσύνη στους «πειρατές», σε αυτούς που πρωτοστατούν στην λεηλασία του παραγόμενου πλούτου από τους εργάτες, από τους μισθοσυντήρητους στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη, μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Γιατί, όχι μόνο δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη σε αυτούς τους μηχανισμούς και τις διακρατικές ενώσεις των ιμπεριαλιστών, δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι και αντιπαλεύουμε αυτούς τους μηχανισμούς.
Δεύτερον. Μέχρι σήμερα -επειδή μιλήσατε για κάποιες αποφάσεις που πήρατε- δεν έχει φτάσει τίποτα προς τους μικρομεσαίους από αυτά που δηλώσατε ότι έχουν ήδη αποφασιστεί. Στο μεγάλο κεφάλαιο κάθε απόφαση της Κυβέρνησης, και της σημερινής και της προηγούμενης, υλοποιείται άμεσα. Φτάνει άμεσα στους τελικούς αποδέκτες. Και τα 4 δισεκατομμύρια -πόσα ήταν- που ανακοίνωσε ο Υπουργός Εργασίας πριν από οχτώ μέρες, οδεύουν άμεσα προς τα εκεί.
Το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιείτε ορισμένους όρους και εσείς όπως προηγούμενα η Νέα Δημοκρατία και τσουβαλιάζετε ανόμοια πράγματα στο ίδιο τσουβάλι. Μιλάτε για την επιχειρηματικότητα, και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Στην επιχειρηματικότητα βάζουμε τον μικρομαγαζάτορα, που μπορεί να είναι και αυτοαπασχολούμενος και έναν επιχειρηματικό όμιλο, ο οποίος μπορεί να έχει καράβια, να έχει κατασκευαστικές εταιρείες, να έχει διάφορες άλλες δραστηριότητες. Αυτό είναι πραγματικά και επιστημονικά λαθεμένο και κοινωνικά άδικο.
Τρίτον. Έγινε λόγος για υπευθυνότητα. Η λεγόμενη υπευθυνότητα κάθε πολιτικής δύναμης, κατά τη γνώμη μας, σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να βλάπτει αυτούς που κάθε φορά σηκώνουν τα βάρη της κρίσης. Αυτοί είναι πρωτίστως οι εργάτες, οι μισθωτοί, οι μικρομεσαίοι ΕΒΕ, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι φτωχοί αγρότες. Υπεύθυνος είναι αυτός, που στηρίζει και υποστηρίζει όλους αυτούς που πλήττονται και εναντιώνεται σταθερά απέναντι στα συμφέροντα και στα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου.
Τέταρτον. Μίλησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας για τον κορμό της ελληνικής οικονομίας, που είναι οι επαγγελματοβιοτέχνες και οι μικρέμποροι. Ο κορμός της ελληνικής οικονομίας καθημερινά δέχεται τσεκουριές από την πολιτική χθες της Νέας Δημοκρατίας και σήμερα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Από την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι μία μονοπωλιακή πολιτική, σκληρά ταξική και καταστρέφει τους ΕΒΕ.
Πέμπτον. Τζίρος και κατανάλωση. Δεν είναι καμία ανακάλυψη. Το σύνθημα που ακούγεται στους δρόμους «εργατιά χωρίς λεφτά - μαγαζιά χωρίς δουλειά» εκφράζει μία σκληρή πραγματικότητα του σήμερα. Και όταν μιλάμε για μαγαζιά εννοούμε τα μικρομάγαζα, τα οποία φθίνουν.
Τέλος, εμείς και με την επερώτησή μας και με τη συζήτηση που κάνουμε καθημερινά στους δρόμους και στις περιοδείες και στις συγκεντρώσεις και καλούμε σε αγώνα και τους επαγγελματοβιοτέχνες, μικρέμπορους, αυτοαπασχολούμενους. Τους καλούμε σε πάλη, σε συμμαχία με τους εργάτες και τους φτωχούς αγρότες.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε έξι δευτερόλεπτα.
Τους καλούμε να παλέψουν, να συγκρουστούν με την εφαρμοζόμενη πολιτική. Έχουν μία ευκαιρία, μεθαύριο, στις 10 του Φλεβάρη, στη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση, να κλείσουν κι αυτοί τα μαγαζιά τους, να βγουν στους δρόμους πριν τους πετάξουν στο δρόμο. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος σε συμμαχία με όλους όσοι πλήττονται από την εφαρμοζόμενη πολιτική. Έτσι μπορεί να χαραχτεί μία άλλη προοπτική και αυτός να είναι μονόδρομος και για τους ΕΒΕ.
Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡEΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε πάρα πολύ, όπως πάντα, τον κ. Χαλβατζή. Θα μου επιτρέψετε, κύριε Κοινοβουλευτικέ του Κ.Κ.Ε., να σημειώσω μια επίκαιρη νότα που είδα σαν τίτλο, συνέχεια όλων αυτών και σκέψη.
Παλιά μιλούσαμε για ζωή χωρίς δουλειά. Είδα έναν τίτλο που μιλάει σήμερα για το τελείως αντίθετο, δηλαδή, δουλειά χωρίς ζωή. Και αυτός είναι ένας μεγάλος προβληματισμός των ημερών σε όλα αυτά τα τεκταινόμενα και επιφαινόμενα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της 15/21.1.2010 επερωτήσεως είκοσι ενός Βουλευτών του Κ.Κ.Ε. των κ.κ. Α. Παπαρήγα, Ι. Γκιόκα, Ι. Ζιώγα, Κ. Καζάκου, Σ. Καλαντίδου, Λ. Κανέλλη, Ν. Καραθανασόπουλου, Δ. Μανωλάκου, Γ. Μαρίνου, Γ. Μαυρίκου κ.α. προς τους Υπουργούς Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Οικονομικών σχετικά με τα προβλήματα των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ.

 
 
 
 
JSN ImageShow by JoomlaShine.com
 
Copyright © 2011 kke.gr