Παρέμβαση στη συζήτηση της «έκθεσης της Κομισιόν για την Τουρκία» στο πλαίσιο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (AFET) του Ευρωκοινοβουλίου πραγματοποίησε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Στην ομιλία του ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Κώστας Παπαδάκης, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Η «έκθεση της Κομισιόν για την Τουρκία» τηρεί την τακτική των ίσων αποστάσεων σχετικά με τις προκλητικές αξιώσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, θεωρώντας την ως μια «ανεπίλυτη διένεξη σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες».
Υποβαθμίζει τις αμφισβητήσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας στο Αιγαίο, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και των «γκρίζων ζωνών» και τις συνέπειες στην κυριαρχία της χώρας και τα κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών, με απειλή, μάλιστα, casus belli.
Η έκθεση κινείται στο γνωστό πλαίσιο της ενίσχυσης της στρατηγικής σχέσης ΕΕ - Τουρκίας με «κυρίως πιάτο» τις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων που προωθούνται και με την τελευταία συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν.
Είχαν προηγηθεί οι συμφωνίες για την προμήθεια 44 Εurofighter από το τουρκικό κράτος με την υπογραφή Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Βρετανίας και η έκθεση «λαγός» του Ευρωκοινοβουλίου περί στρατηγικών εταιρικών σχέσεων, που στρώνει το έδαφος για απαράδεκτη ένταξη στο πρόγραμμα SAFE.
Οι όποιες επικριτικές αναφορές στην έκθεση λειτουργούν ως άλλοθι των εντεινόμενων παζαριών ανάμεσα στην ΕΕ και το τουρκικό κράτος.
Από την έκθεση απουσιάζει προκλητικά οποιαδήποτε καταδίκη της τουρκικής εισβολής και κατοχής στην Κύπρο. Αντίθετα, το «προϊόν» αυτής ακριβώς της εισβολής και κατοχής, το ψευδοκράτος, αναφέρεται ως «λεγόμενη, διεθνώς μη αναγνωρισμένη ‘’Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου’’», και τα κατεχόμενα εδάφη αναφέρονται ως «περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας που δεν ελέγχονται από την κυβέρνηση»!
Καταδικάζουμε την επιχείρηση εφησυχασμού του λαού από την ΕΕ και από την κυβέρνηση της ΝΔ, την ώρα που η χώρα εμπλέκεται βαθιά στα αμερικανικά ενεργειακά σχέδια, ενώ ανάλογα σχέδια δρομολογούν οι ΗΠΑ και με την αστική τάξη της Τουρκίας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.
Ο λαός χρειάζεται να επαγρυπνεί και να οργανώσει την πάλη του ενάντια τόσο στην πολεμική εμπλοκή και προετοιμασία, όσο και στην «ειρήνη» των καπιταλιστών με πανάκριβες για τον λαό ενεργειακές συμφωνίες, θυσιάζοντας τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα.»