Ενώ ήδη το σύνολο των εργαζομένων της Ελλάδας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω της μείωσης του εισοδήματός του σαν αποτέλεσμα των “’έκτακτων μέτρων” που πάρθηκαν στο όνομα της αντιμετώπισης της πανδημίας η κυβέρνηση της ΝΔ με ένα νομοθετικό τερατούργημα δίνει χαριστική βολή ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα των ναυτεργατών. Στην ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για το ζήτημα που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος σημειώνονται τα παρακάτω:

«Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τις τροπολογίες που ψήφισε δίνει το ελεύθερο στους πλοιοκτήτες να καταργούν τις ελληνικές κλαδικές ΣΣΕ των ναυτεργατών, εφαρμόζοντας για τα πληρώματα, μέχρι και το βαθμό του ανθυποπλοιάρχου, τις συμβάσεις πείνας της ITF, με βάση τις οποίες για να φτάσει ο ναύτης να πάρει λίγο πάνω από 1000 δολάρια το μήνα χρειάζεται να συμπληρώσει πάνω από 100 ώρες υπερωριακής απασχόλησης. Πρόκειται για τροπολογίες κατ’ απαίτηση των Ελλήνων εφοπλιστών οι οποίοι από το 2010 αρνούνται να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, και με συμπληρωματική τροπολογία η κυβέρνηση τους “προικίζει” με νέες φοροαπαλλαγές, εξαιρώντας τους από τους Φόρους Κατανάλωσης για σχεδόν όλες τις κατηγορίες εμπορευμάτων.

Τα εν λόγω αντεργατικά νομοθετήματα συνοδεύονται από την εισαγωγή με νόμο νέων περιορισμών για τη λειτουργία των ναυτεργατικών σωματείων, για την παρεμπόδιση της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης των ναυτεργατών μέσα στα καράβια. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί από το εφοπλιστικό κεφάλαιο σιωπή νεκροταφείου την ώρα που δέχονται καίριο χτύπημα κλαδικές συμβάσεις και δικαιώματα.

Οι παραπάνω τροπολογίες ευθυγραμμίζονται με την πολιτική και τη νομοθεσία της ΕΕ για τη στήριξη του εφοπλιστικού κεφαλαίου σε βάρος των δικαιωμάτων των ναυτεργατών. Αυτό τον στόχο υπηρετεί και η ενσωμάτωση στη νομοθεσία της ΕΕ, της οδηγίας «για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα, της Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας (MLC)»του 2006 που οριοθετεί στο κατώτατο όριο τα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα με εκατοντάδες χιλιάδες ναυτεργάτες να δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, με κατώτερο μισθό ναύτη 565 δολάρια, χωρίς δημόσια ασφαλιστικά - συνταξιοδοτικά δικαιώματα, με εξοντωτικά ωράρια εργασίας που υπερβαίνουν τις 72 ώρες τη βδομάδα, δραστικές μειώσεις των οργανικών συνθέσεων των πλοίων, εντατικοποίηση της δουλειάς, αυξημένους κινδύνους για τη ζωή και την υγεία τους.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τόσο στην ελληνική νομοθεσία όσο και σ’ αυτήν της ΕΕ οι ναυτεργάτες εξαιρούνται και από τις πιο υποτυπώδεις διατάξεις ελάχιστης προστασίας των εργαζομένων, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το απεργιακό δικαίωμα.

Τη στιγμή που ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος βρίσκεται σταθερά στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως, με καθαρά κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων ετησίως, με δεκάδες προκλητικές, συνταγματικά μάλιστα, κατοχυρωμένες φοροαπαλλαγές η κυβερνητική πρακτική κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων και διάλυσης των άλλων δικαιωμάτων στα ποντοπόρα πλοία σήμερα είναι χαρακτηριστική των επιδιώξεών της να επιβάλλει τέτοια μέτρα σε όλες τις κατηγορίες των πλοίων.

Αποκαλύπτεται ότι πίσω από την επιχειρηματολογία περί “τόνωσης της ναυτοσύνης” και “απολύτως απαραίτητης ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού νηολογίου” κρύβεται η συμπίεση μισθών και δικαιωμάτων των ναυτεργατών, για χάρη της αύξησης των υπερκερδών του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Με βάση τα παραπάνω πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά:

-με την ανάγκη εφαρμογής συλλογικών συμβάσεων εργασίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, που θα θωρακίζουν τα σύγχρονα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των ναυτεργατών;

-με την ανάγκη των εργαζομένων για κατοχύρωση της απρόσκοπτης συνδικαλιστικής-πολιτικής δραστηριότητας τους σε όλους τους χώρους δουλειάς, συμπεριλαμβανομένων των πλοίων;».