Κυρίες και κύριοι,

Οι εναλλαγές των κυβερνήσεων όλα αυτά τα χρόνια και οι νόμοι για το ασφαλιστικό, που διαδέχονταν ο ένας τον άλλον, δυνάμωσαν την επίθεση στα ασφαλιστικά, στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, την πλήρη αλλαγή του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης είχε απομείνει.
Έφεραν και ενίσχυσαν την κατεύθυνση για επαγγελματικά ταμεία και ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Ξεχωριστή αναφορά έχουν κάνει όλοι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και οι ελληνικές εργοδοτικές οργανώσεις, όπως ο ΣΕΒ, για την τεράστια συμβολή που έχει ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ, ο νόμος του Κατρούγκαλου, στην ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, στην υλοποίηση των αλλαγών που θέλουν να προωθήσουν από τις αρχές τις δεκαετίας του ‘90 για την κατάργηση αυτής της μεγάλης κατάκτησης των εργαζόμενων.
Ο σημερινός στόχος της ΝΔ είναι να εφαρμόσει το νόμο Κατρούγκαλου και όχι να τον καταργήσει.
Θέλει να τον βελτιώσει ακόμα και από νομικά κενά και να τον βάλει στη ζωή για να παραδοθούν τα αποθεματικά των ταμείων στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και των περίφημων “επενδυτών της κεφαλαιαγοράς”.
Στόχος είναι να απαλλάξουν τη μεγάλη εργοδοσία από την υποχρέωση, που με νόμο της είχε καθοριστεί, να επιστρέφει ένα μέρος της κλεμμένης υπεραξίας, μέσω των εισφορών για το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα.
Οι εισφορές και των εργαζομένων και των εργοδοτών είναι εργατικός μισθός.
Οι εργοδότες από την εργασία των εργαζομένων που απασχολούσαν έβγαζαν αυτά που έδιναν.
Από αυτό θέλουν να απαλλαγούν, μειώνοντας αποφασιστικά το “μη μισθολογικό κόστος”, όπως το λένε.
Η εξέλιξη αυτή ανοίγει το δρόμο για το τελειωτικό χτύπημα και τη διαμόρφωση ενός ασφαλιστικού, στο οποίο πρόσβαση θα υπάρχει αν έχεις να πληρώσεις.
Σε αυτή την κατεύθυνση, έχοντας μυριστεί ισχυρό πεδίο κερδοφορίας, έχουν πυκνώσει το τελευταίο διάστημα οι δραστηριότητες και οι παρεμβάσεις των μεγάλων ασφαλιστικών εταιρειών, των πάσης φύσεως εμπόρων της υγείας.

Κυρίες και κύριοι,

Είναι σε όλους μας γνωστό, ότι οι ανατροπές στο σύνολο των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια.
Η πρώτη φορά που η λέξη «ανταποδοτικότητα» έκανε την εμφάνισή της ήταν το 1992 με το νόμο Σιούφα.
Έπειτα ακολούθησαν το νομοσχέδιο Γιαννίτση, ο νόμος Ρέππα, ο νόμος Πετραλιά, οι αλλαγές του Κουτρουμάνη, του Βρούτση. Η ανατροπή με τον νόμο Κατρούγκαλου.
Ο κατάλογος είναι μακρύς και οι πληγές μεγάλες.
Το ασφαλιστικό που φέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ δεν είναι νέα πρόταση, όπως παρουσιάζεται.
Έχει συζητηθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, έχει αποτελέσει αντικείμενο και κείμενο προηγουμένων “επιτροπών σοφών” και συμπυκνώνεται στο εξής:
Οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε όλη τη ζωή τους να πληρώνουν ατέλειωτες εισφορές από το μισθό τους και φόρους, όπως δηλαδή κάνουν και έκαναν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά στο τέλος δε θα γνωρίζουν τι θα πάρουν και αν θα πάρουν…
Διότι οι παράμετροι που μπαίνουν, σχετίζονται με την επένδυση αυτών των εισφορών και τις αποδόσεις που αυτή θα δίνει…
Μια σειρά από Μέσα Ενημέρωσης, προλειαίνοντας το έδαφος της νέας αυτής επίθεσης, εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να κάνουν λόγο για αποφάσεις του ΣτΕ που «γκρεμίζουν» δήθεν τον νόμο Κατρούγκαλου, ισχυρισμοί τους οποίους προβάλλουν και στελέχη της ΝΔ.
Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική.
Οι αποφάσεις του ΣτΕ αποδέχονται και νομιμοποιούν όλο τον πυρήνα του νόμου και την αρχιτεκτονική του.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το περιεχόμενο της αναλογιστικής μελέτης που συνοδεύει το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Πέρα από τη νομιμοποίηση όλων των ανατροπών σε βάρος συνταξιούχων και ασφαλισμένων την προηγούμενη δεκαετία, δηλαδή τις ανατροπές που οδήγησαν στις τεράστιες περικοπές σε κύριες, επικουρικές συντάξεις, στην αφαίρεση της 13ης και 14ης σύνταξης, στην αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 έτη, στην αύξηση από τα 35 στα 40 και στα 42 χρόνια εργασίας για το δικαίωμα στην πλήρη σύνταξη, η αναλογιστική μελέτη που τάχα επιστημονικά θεμελιώνει το νέο νόμο Κατρούγκαλου - Βρούτση φέρνει και αναδεικνύει νέες επιθετικές πλευρές:
1. Συνέχιση της μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης, μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο, γεγονός δηλαδή που εύκολα μπορεί να μας κάνει να πούμε πως το κράτος, «με ελαφρά πηδηματάκια», ας το πούμε έτσι, εγκαταλείπει τη στήριξη της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης.
2. Προκειμένου το ασφαλιστικό σύστημα να υπηρετεί τη «βιωσιμότητα» για το κεφάλαιο, προβλέπεται «προσαρμογή» του στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Πιο συγκεκριμένα, από το 2024, με σημείο αναφοράς την ηλικία των 65 ετών, επιβάλλεται σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας κατά ένα ακέραιο έτος. Με αποτέλεσμα μετά το 2030 προβλέπεται αύξηση των ορίων ηλικίας πέραν του 67ου έτους, που ισχύει σήμερα, έτσι ώστε μετά αυτά να διαμορφώνονται στο 69ο έτος και το 2066 αισίως στο 70ό έτος!
3. Η ίδια η μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής ακυρώνει τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς και όλη την κυβερνητική προπαγάνδα που προηγήθηκε περί αυξήσεων στις συντάξεις. Η συνολική δαπάνη για τις κύριες συντάξεις το 2020 μειώνεται κατά 1,037 δισ. ευρώ σε σύγκριση με πέρυσι με τη συνολική απώλεια, που μόνο για φέτος ανέρχεται στα 676 εκατομμύρια ευρώ.

Κυρίες και κύριοι,

Ο νόμος Κατρούγκαλου που αποτελεί τη βάση της νέας πρότασης της κυβέρνησης, καθόρισε όχι μόνο το παρόν των σημερινών συνταξιούχων, αλλά και τους όρους της Ασφάλισης για τα επόμενα 50 χρόνια.
Όλοι μπορούν να καταλάβουν την μεγάλη μείωση των συντάξεων από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού.
Την προηγούμενη δεκαετία, η σύνταξη υπολογίζονταν με ποσοστό αναπλήρωσης στο 80% του συντάξιμου μισθού, που ήταν συνήθως ο τελευταίος μισθός.
Η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων, οδήγησε σε ποσοστά "αναπλήρωσης" κάτω του 40% του συντάξιμου μισθού, ο οποίος υπολογίζεται πλέον στο μέσο όρο όλου του εργάσιμου βίου.
Εμείς, επικεντρώνουμε καθαρά και ντόμπρα, στο μεγάλο έγκλημα που συντελείται, για τις σημερινές και κυρίως τις μελλοντικές γενιές: Τους νέους και τις νέες που εργάζονται με άθλιους όρους.
Σε όλους τους πίνακες στοιχείων που διαβάσαμε και είδαμε τις τελευταίες μέρες, οι αναφορές εστίαζαν σε εργαζόμενους που έχουν πάνω από 30 και κοντά στα 40 χρόνια ασφαλισμένης εργασίας.
Οι εργαζόμενοι που σήμερα είναι κοντά στην ηλικία των 40 ετών, αλλά κυρίως οι πιο νέοι, αυτοί που σήμερα κάνουν τα πρώτα μεροκάματα, που βγαίνουν στην παραγωγή, συναντούν και θα συναντήσουν τα μεγαλύτερα αδιέξοδα, όσον αφορά τα ασφαλιστικά, τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα.
Και επειδή οι εργαζόμενοι δεν σας βρίσκουν στους χώρους δουλειάς, αλλά και επειδή στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ και στα αφιερώματα στον Τύπο, αποφεύγετε αυτή τη συζήτηση, όπως ο διάολος το λιβάνι, σας ρωτάμε:
- Ποιος νέος εργαζόμενος, που βγήκε στην παραγωγή στα χρόνια της κρίσης, που είναι σήμερα 20-35 ετών, θα καταφέρει να έχει 40 έτη εργασίας;
- Ποιος εργαζόμενος θα έχει 35 χρόνια δουλειάς, όταν η καταγεγραμμένη ανεργία όλα αυτά τα χρόνια είναι σταθερά πάνω από 1 εκατομμύριο;
- Ποιος νέος εργαζόμενος, που έχει φάει τις απολύσεις με το κουτάλι όλα αυτά τα χρόνια, που έχει δουλέψει όλες τις μορφές της ευέλικτης εργασίας και που περιπλανιέται από δουλειά σε δουλειά, θα έχει τα 12.000 ένσημα;
Το ποσό της σύνταξης βασίζεται κυρίως σε δύο βασικές παραμέτρους: Στα ποσοστά αναπλήρωσης που διαμορφώνει η κάθε κυβέρνηση πάνω στα χρόνια της ασφάλισης και στο συντάξιμο μισθό.
-Τι σύνταξη λοιπόν και τι παροχές θα έχουν οι εργαζόμενοι που είδαν σε μια νύχτα, το 2012, τον κατώτερο μισθό στα 586 ευρώ και στα 511 οι πιο νέοι;
-Τι σύνταξη θα έχουν οι εργαζόμενοι που όλα αυτά τα χρόνια αμείβονται με μισθό από 250 ως 400 ευρώ, με 4ωρη και 6ωρη εργασία;
Τα ποσοστά αναπλήρωσης για αυτό το πολύ μεγάλο τμήμα των εργαζομένων, που αποτελεί και το μέλλον της εργατικής τάξης της χώρας μας, τα αφήσατε ανέγγιχτα.
Είναι ακριβώς ίδια με το ν. Κατρούγκαλου.
Σε όλα αυτά τα παιδιά, που σήμερα μπορεί να μαζέψουν με το ζόρι 15, 20 άντε και 25 χρόνια δουλειάς και με μισθούς από 500 ως 700 ευρώ, γνωρίζετε τι ανταποδοτική σύνταξη τους δίνετε με τους νόμους που φτιάχνετε;
Φυσικά και γνωρίζετε, αλλά το κρύβετε!
60 ως 100 ευρώ θα πάρουν.
Δηλαδή, το τελικό ποσό σύνταξης θα προσεγγίζει το άθλιο ποσό της Εθνικής Σύνταξης, που τάχα εγγυάστε, δηλαδή τα 345 ως 384 ευρώ που είναι σήμερα.
Κάνετε τα πάντα, για να στρέψετε τους νέους εργαζόμενους προς τις ασφαλιστικές εταιρείες που, σαν τα κοράκια, καραδοκούν από πάνω τους.
Θα πούμε και παρακάτω…

Κυρίες και κύριοι,

Μπροστά μας έχουμε να αντιπαλέψουμε το σχέδιο συνολικής ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης.
Το συγκεκριμένο ασφαλιστικό σύστημα, με τους 3 πυλώνες, δεν αποτελεί καινοτομία της σημερινής κυβέρνησης.
Έρχεται από πολύ μακριά και έχει μακρά διαδρομή.
Το ασφαλιστικό σχέδιο των “τριών στυλοβατών”, χαρακτηρίστηκε ως η «Mercedes» των ασφαλιστικών συστημάτων, από τον Χοσέ Πινέρα, γραμματέα Ασφάλισης της αιματοσταγούς χιλιανής χούντας.
Είναι το ίδιο μοντέλο που στηρίχτηκε το νομοσχέδιο Γιαννίτση που έμεινε στα χαρτιά τότε, κάτω από τις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων.
Όλοι μαζί, ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ, πήραν “το σύστημα Πινοσέτ” όπως το είπαν προεκλογικά οι του ΣΥΡΙΖΑ, άλλαξαν τη λέξη “στυλοβατών” και την έκαναν “πυλώνων”…
Και αυτό προωθούν διαδοχικά ο ένας μετά τον άλλο.
Όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε αλλάξει τις λέξεις “μνημόνιο και τρόικα” σε “συμφωνία» και «θεσμούς», έτσι κι αυτοί τώρα.
Είναι γνωστό βέβαια, ότι το μοντέλο της Χιλής, είναι το αγαπημένο παράδειγμα της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και όλων αυτών των μηχανισμών, που ασχολούνται με τις ιδιωτικοποιήσεις και την κατεδάφιση δικαιωμάτων που είχαν κατακτηθεί κάτω από άλλο διεθνή συσχετισμό τότε, από την πάλη βεβαίως των λαών αλλά και την τεράστια προσφορά του σοσιαλισμού τότε.
Κι ας τον λοιδορούσαν και τον λοιδορούν διάφοροι ανεγκέφαλοι, έτσι τους θεωρούμε εμείς, που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα…
Η μεγάλη ανησυχία για το μέλλον των εργαζομένων, βρίσκεται στα εξής:
-Στην καταβολή και την εγγύηση των συντάξεων.
-Στις ανατροπές που αυξάνουν συνεχώς τα όρια ηλικίας.
-Στη μείωση κύριων επικουρικών συντάξεων και εφάπαξ.
-Στις υποβαθμισμένες υπηρεσίες, αλλά και στην ανταποδοτικότητα στην υγεία και την πρόνοια που μεταβιβάζει το κόστος στη λαϊκή οικογένεια.
-Στην έκθεση στον επαγγελματικό κίνδυνο, στις νέες επαγγελματικές ασθένειες.
-Στη μελλοντική εξασφάλιση και προστασία των νέων ανθρώπων που σήμερα η συντριπτική τους πλειοψηφία βρίσκεται μαζικά εκτός παραγωγής ή εργάζεται με τους χειρότερους όρους.
-Στην αφαίμαξη των αποθεματικών και των ταμειακών διαθέσιμων των ασφαλιστικών ταμείων.
-Στην απαράδεκτα μεγάλη καθυστέρηση στην απονομή των συντάξεων.
Δηλαδή, όλα αυτά τα ζητήματα, που είναι η καρδιά του ασφαλιστικού συστήματος και τα οποία επιδιώκουμε να αποτελέσουν τη βάση προς συζήτηση και σήμερα και κάθε μέρα από δω και πέρα, άσχετααππό τη σημερινή ψηφοφορία, αναπτύσσοντας παράλληλα δρόμους δράσης και διεκδίκησης συνολικά για την εργατική τάξη, τα σύμμαχα λαϊκά στρώματα των πόλεων και της υπαίθρου.
Νέοι και παλιοί κυβερνώντες, επικαλούνται τα ελλείμματα των ταμείων, ως δικαιολογία για να φέρνουν σε κάθε περίοδο μέτρα, που πλήττουν τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
Κανείς τους δε λέει, πως για τα ελλείμματα δεν φταίνε οι εργαζόμενοι, ούτε οι σημερινοί, ούτε οι αυριανοί συνταξιούχοι.
Η μεγάλη ανεργία, οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, τα τσακισμένα μεροκάματα, η ανασφάλιστη εργασία επιδείνωσαν την κατάσταση, αλλά δεν αποτελούν την πηγή των προβλημάτων.
Αποσιωπούν, ότι η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, επηρεάζει άμεσα και την Κοινωνική Ασφάλιση, διότι οι συγκροτημένες εργασιακές σχέσεις, η πλήρης, η σταθερή εργασία, δεν παρέχει μόνο διασφαλίσεις για τη μισθωτή εργασία, αλλά στηρίζει και την Κοινωνική Ασφάλιση.

Κυρίες και κύριοι

Στο στόχαστρο έχει μπει ήδη η Επικουρική Ασφάλιση. Μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση του κάθε ασφαλισμένου, ο οποίος θα έχει τον ατομικό του λογαριασμό στο ΕΤΕΑΕΠ, το οποίο θα αποτελεί πλέον ταυτόχρονα “διαχειριστή των λογαριασμών”, αλλά και “επενδυτή”.
Δηλαδή, το ΕΤΕΑΕΠ θα λειτουργεί πλέον τοποθετώντας τις εισφορές των ασφαλισμένων του σε αμοιβαία κεφάλαια και μετοχές ή άλλα παράγωγα.
Οι ασφαλισμένοι θα μπορούν να επιλέξουν όποιον επενδυτικό φορέα επιθυμούν και ταυτόχρονα σε ποια κατηγορία χρηματιστηριακών προϊόντων θα θέλουν να τζογάρουν τις εισφορές τους, σε χαμηλού, μεσαίου ή υψηλού ρίσκου.
Οι δήθεν υψηλές αποδόσεις προϋποθέτουν υψηλές εισφορές των εργαζομένων, αλλά και τζογάρισµα σε προϊόντα μεγάλου ρίσκου, σε χρηματιστηριακές φούσκες δηλαδή που όταν σκάνε, οδηγούν σε κοινωνική εξαθλίωση και ασφαλισμένους και συνταξιούχους.
Ταυτόχρονα, μεγαλώνει ο κίνδυνος για την ίδια τη βιωσιμότητα, αφού θα στερηθεί το ΕΤΕΑΕΠ εισφορές νέων εργαζόμενων, με τις οποίες θα κατέβαλλε τις επικουρικές συντάξεις των νυν συνταξιούχων.
Άρα, κινδυνεύουν οι επικουρικές και των σημερινών συνταξιούχων.
Το μοντέλο αυτό στην Επικουρική, «αν ευνοήσουν οι περιστάσεις» όπως λέγεται, προορίζεται να εφαρμοστεί εν τέλει και στην κύρια ασφάλιση για το κομμάτι της ανταποδοτικής σύνταξης.
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι της ιδιωτικής ασφάλισης δεν θα δίνουν σύνταξη, καθώς αυτό που παρέχουν είναι «χρηματοοικονομικό προϊόν».
Το «ασφάλιστρο», που με θυσίες θα καταβάλλουν οι λαϊκές οικογένειες στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, θα εξαρτάται από την «αγορά», με ορατό τον κίνδυνο, αν όχι την βεβαιότητα για μας, να μην πάρουν στο τέλος ούτε καν τα χρήματα που έδωσαν, όπως συμβαίνει με το εφάπαξ, ακόμα και να τα χάσουν όλα.
Όπως έγινε με την «ΑΣΠΙΣ - ΠΡΟΝΟΙΑ» για παράδειγμα, με δεκάδες άλλες περιπτώσεις «κανονιών» σε χώρες της ΕΕ, με το ταμείο των εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Τα επαγγελματικά ταμεία που αποθεώνετε αποτελούν μια μορφή τζόγου, την οποία στηρίζει και η σημερινή απαξιωμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Σε καταστατικό επαγγελματικού ταμείου που συγκροτήθηκε, των υπαλλήλων εμπορίου-τροφίμων, αναφέρεται επί λέξη: «Περιθώριο Φερεγγυότητας. Δεν απαιτείται περιθώριο φερεγγυότητας, δεδομένου ότι οι παροχές δεν είναι εγγυημένες από το Ταμείο».
Με λίγα λόγια και μέσα από τα κείμενα, από τα καταστατικά τους, τα επαγγελματικά ταμεία και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που αναλαμβάνουν να διαχειριστούν τις εισφορές, δεν δεσμεύονται ούτε δίνουν εγγύηση για το ύψος των συντάξεων, που θα πρέπει στο μέλλον να αποδοθούν στους ασφαλισμένους!
Αυτή είναι και η μεγάλη ανατροπή που επιχειρείται στην Ασφάλιση, μέσα από την προώθηση των σχημάτων αυτών.
Η ιδιωτική ασφάλιση είναι καθαρά κερδοσκοπική επιχείρηση, στηρίζεται στις διακυμάνσεις της αγοράς και υπόκειται στο νόμο του καπιταλιστικού κέρδους των χρηματιστηριακών ομίλων. Έτσι απλά! Στηρίζεται στην "προσφορά-ζήτηση", στη λογική κόστους-κέρδους, στην "ανταποδοτικότητα", σε ατομικά συμβόλαια για ορισμένο πλαίσιο παροχών, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, με επώδυνους όρους αφαίμαξης του λαϊκού εισοδήματος.
Πέρα από τα γνωστά κραχ των ENRON, Maxwell κ.λπ. στο εξωτερικό, έχουμε και στη χώρα μας πικρή εμπειρία.
Σας θυμίζουμε ότι την άνοιξη του 2009 οι οικονομικές στήλες έγραφαν:
«Οι φίλοι του ασφαλιστικού ομίλου της Ασπίς Πρόνοια θεωρούν ότι πρόκειται για τον πλέον δυναμικό όμιλο, κατέχοντας τη 2η θέση στην ασφαλιστική αγορά».
Μετά από 3 μήνες το κραχ λόγω του λουκέτου της ασφαλιστικής Ασπίς Πρόνοια, έκανε κρότο σε όλη τη χώρα, μέχρι και σήμερα εκκρεμούν χιλιάδες αποζημιώσεις όσοι πλήγηκαν από το λουκέτο.
Πιο συγκεκριμένα, ο Σύλλογος Ζημιωθέντων από την Ασπίς Πρόνοια που έχει συσταθεί για να διεκδικήσει τις απώλειες που είχαν οι ασφαλισμένοι, αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Οι εκκρεμότητες είναι πάρα πολλές και ασφαλώς δεν τιμούν ένα πολιτισμένο κράτος δικαίου στο οποίο ηγείστε. Πιο συγκεκριμένα:
--Δεκάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι είναι εκτός πινάκων δικαιούχων παρά το γεγονός ότι κανείς δεν αμφισβητεί την ύπαρξη των συμβολαίων τους
--Χιλιάδες ασφαλιστήρια συμβόλαια έχουν αποκλειστεί ως μη ασφαλιστικά προϊόντα τη στιγμή που πάντα η αγορά διέθετε και διαθέτει ακριβώς ίδια προϊόντα
--Αγνοήθηκε σκανδαλωδώς η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και σήμερα δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας σύρονται στις δικαστικές αίθουσες, υποβαλλόμενοι σε αιματηρές οικονομικά και εξουθενωτικά ψυχοφθόρες διαδικασίες για την διεκδίκηση του αυτονόητου
--Οι τράπεζες απειλούν με κατασχέσεις πρώτης κατοικίας τους κατόχους δανειακών συμβάσεων με εγγύηση κεφαλαίου από τις ασφαλιστικές εταιρείες.»
Το παραπάνω, είναι ακριβώς τα λόγια που γράφουν, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Δε χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω. Οι εργαζόμενοι καταστράφηκαν.
Είναι παράδειγμα που δείχνει τους άναρχους νόμους στην αγορά που όλοι σας προσκυνάτε και υπηρετείτε με ευλάβεια.
Ενδεικτικός είναι και ο κλάδος της ασφάλισης με τις δεκάδες ασφαλιστικές εταιρείες που έκλεισαν στα χρόνια της κρίσης, αφήνοντας χιλιάδες αυτοκίνητα ανασφάλιστα.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα του ρίσκου που μας καλούν να "επενδύσουμε".
Όμως, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για την υγεία μας ή την ασφάλιση των παιδιών μας. Ρίσκο σε αυτά τα ζητήματα δεν μπορεί να υπάρχει.
Την ίδια στιγμή, η κατηγοριοποίηση με τα ατομικά βιολογικά χαρακτηριστικά, το ψάξιμο για το αν προϋπάρχουν ασθένειες, αποτελεί κριτήριο για το κόστος της ιδιωτικής ασφάλισης και παράλληλα πρόκληση, καθώς υποβιβάζει και την προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά των εργαζομένων.
Αυτό είναι στοιχείο αυτής εδώ της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Άλλωστε δεν το κρύβουν. Είναι κυνικοί και πάρα πολύ συγκεκριμένοι.
Λένε:
«Εάν αποφασίσετε πάντως, να κάνετε ιδιωτική ασφάλεια υγείας, να έχετε υπόψη ότι όσο πιο νωρίς και όσο πιο υγιής είστε όταν την κάνετε, τόσο το καλύτερο θα είναι για εσάς για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, στις νεαρές ηλικίες τα ασφάλιστρα είναι σαφώς χαμηλότερα, δεύτερον όσο μεγαλώνετε κάνουν την… εμφάνισή τους τα γνωστά χρόνια νοσήματα (καρδιά, διαβήτης κτλ.), τα οποία πέραν του ότι εκτοξεύουν το κόστος των ασφαλίστρων, μπορούν να «προκαλέσουν» ακόμα και απόρριψη της αίτησής σας για ασφάλιση».
Τι λένε οι εκπρόσωποι των Ασφαλιστικών Συμβούλων;
Λένε συγκεκριμένα και επώνυμα:
«Συνήθως ελέγχουμε το ιατρικό ιστορικό του ενδιαφερόμενου και αυτό γίνεται γιατί εμείς προσπαθούμε να παίρνουμε υγιείς ασφαλισμένους, σε αντίθεση με τον ΕΟΠΥΥ ή το ΙΚΑ. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις, κάποιος να ζητήσει να ασφαλιστεί και η εκάστοτε ασφαλιστική να τον απορρίψει. Όσο μάλιστα περνάνε τα χρόνια, αυτό γίνεται ακόμα πιο σύνηθες. Οι ασφαλιστικές δεν θέλουν κάποιον ο οποίος, για παράδειγμα, έχει ζάχαρο ή ιστορικό καρδιακών νοσημάτων».
Συμπληρώνουν μάλιστα πως:
«Οι γυναίκες είναι πιο “ακριβές” από τους άντρες, λόγω του ότι έχουν μεγαλύτερο μέσο προσδόκιμο ζωής και επισκέπτονται πιο συχνά τους γιατρούς για στάνταρ εξετάσεις, όπως μαστογραφίες και τεστ ΠΑΠ».
Τα παραπάνω θεωρούνται απολύτως φυσιολογικά, για ένα σύστημα όμως που αντιμετωπίζει τον εργαζόμενο και την υγεία του ως κόστος, αλλά παράλληλα και ως πεδίο νέας κερδοφορίας.

Κυρίες και κύριοι,

Το ΚΚΕ αντιμετωπίζει την Κοινωνική Ασφάλιση ως μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις των εργαζομένων.
Η κοινωνική ασφάλιση δε χαρίστηκε σε κανέναν, δεν δόθηκε απλόχερα στον ελληνικό λαό.
Ήταν προϊόν πολύχρονων, αιματηρών συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο και με τις κυβερνήσεις και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους κάθε χώρας.
Με την εμφάνιση της εργατικής τάξης και με την οργάνωση στα σωματεία, μπήκε ως βασικό αίτημα να δημιουργηθεί ένα ισχυρό πλέγμα προστασίας γύρω από την εργατική οικογένεια που θα αφορούσε τις απολαβές μετά τον εργάσιμο βίο, την προστασία από την απώλεια εργασίας, την προστασία της μητρότητας, προστασία από ασθένειες, κοκ.
Τα παραπάνω τα κάλυψε σε βάθος χρόνων η κοινωνική ασφάλιση ως ένας ισχυρός μηχανισμός στήριξης των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Για τα μονοπώλια, για την κυβέρνηση, για τα άλλα κόμματα, το πρόβλημα στην κοινωνική ασφάλιση χαρακτηρίζεται κάπως οικονομοτεχνικό.
Δεν έχουν ως αφετηρία τις λαϊκές ανάγκες, αλλά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Για αυτό και η επιχειρηματολογία τους στέκεται προκλητικά σε δευτερεύοντες δείκτες, όπως την κακοδιαχείριση, τη σχέση μεταξύ ασφαλισμένων και συνταξιούχων, κά.
Για όλα αυτά ρίχνουν τις ευθύνες στον εργαζόμενο λαό, τον καθιστούν υπεύθυνο και για την ανεργία του, για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, για τη μείωση του εργατικού πληθυσμού, για τα ελλείμματα.
Για το ΚΚΕ, το πρόβλημα της ασφάλισης είναι ταξικό, είναι πολιτικό, καθώς φανερώνονται ακόμα πιο καθαρά τα όρια αυτού του συστήματος που σαπίζει, που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Η βάση του ζητήματος της κοινωνικής ασφάλισης όπως και των μισθών, του χρόνου εργασίας, των εργασιακών σχέσεων, δεν είναι τεχνική, άλλα είναι κοινωνική-οικονομική, για αυτό και δεν μπορούν να λυθούν μέσα σ’ αυτό το σύστημα.
Δεν εξαρτάται δηλαδή από μια σοσιαλδημοκρατική ή νεοφιλελεύθερη διαχείριση και συνταγή ή έναν συνδυασμό τους, αλλά απαιτεί κεντρικό σχεδιασμό, δηλαδή μια οικονομία που απέναντι από τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, θα βάζει μόνο τις σύγχρονες διευρυμένες λαϊκές ανάγκες.
Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι τοποθετούμε τη λύση τους σε κάποιο αόριστο μέλλον.
Το εργατικό κίνημα, οι συνταξιουχικές οργανώσεις παλεύουν σήμερα, το ΚΚΕ παλεύει σήμερα, για την κατάργηση όλων αυτών των αντιασφαλιστικών νόμων που αναφέραμε καθόλη τη διάρκεια της συζήτηση και σας ανέφερα κι εγώ σήμερα εδώ.
Αυτή η σημερινή πάλη και οι καθημερινοί αγώνες εντάσσονται στη συνολική πρόταση του ΚΚΕ για ένα διαφορετικό δρόμο εξέλιξης και ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, που στηρίζεται στην αντίληψη ότι πρωταγωνιστής και παραγωγός του πλούτου είναι ο εργαζόμενος λαός.
Η Κοινωνική Ασφάλιση, θεωρούμε ότι πρέπει να εξασφαλίζει στους εργαζόμενους αξιοπρεπείς συντάξεις και ανθρώπινη περίθαλψη και παροχές, να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες του συνταξιούχου και εργαζόμενου, του συνταξιούχου, είτε στον ιδιωτικό τομέα, είτε στο δημόσιο, είτε στην αυτοαπασχόληση στις πόλεις και στηναγροτιά στην ύπαιθρο.
Όλοι οι εργαζόμενοι και άνεργοι θα πρέπει να είναι ασφαλισμένοι.
Γιατί, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να ζήσουν περισσότερα χρόνια εκτός παραγωγής, να ζήσουν ελεύθεροι χωρίς το βραχνά της εργοδοτικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης, να ξεκουραστούν και να διαθέσουν το χρόνο τους όπως αυτοί επιθυμούν, να απασχολούνται όπως αυτοί θέλουν, και όχι όπως επιτάσσει η κερδοφορία διαφόρων ομίλων και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι που προσπαθούν να επιβάλουν την υποχρεωτική απασχόληση μέχρι τα βαθιά γηρατειά, με το βάρβαρο επιχείρημα της «ενεργούς γήρανσης» που επανέρχεται πλέον με άλλο τίτλο.
Το ΚΚΕ αγωνίζεται για δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση, για την οικοδόμηση ενιαίου συστήματος, που περιλαμβάνει και τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας.
Προτείνουμε, λοιπόν, στον ελληνικό λαό την υιοθέτηση του δικού μας προγράμματος το οποίο περιλαμβάνει τα εξής εν συντομία:
--Το σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης καλύπτει πλήρως και εφ' όρου ζωής όλο τον πληθυσμό, στη βάση των σύγχρονων αναγκών, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της επιστήμης και της νέας τεχνολογίας και επιστήμης. Ο καθένας που το χρειάζεται θα μπορεί να κάνει χρήση δωρεάν, όλων των ιατρικών και κοινωνικών υπηρεσιών.
--Συνδέονται οργανικά όλες οι βαθμίδες της Υγείας (πρόληψη, πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια). Το σύστημα Υγείας είναι προσανατολισμένο στην πρόληψη, με υπηρεσίες στους χώρους στους χώρους εργασίας, κατοικίας, εκπαίδευσης,  μέσα στο στρατό.
--Κατοχυρώνεται αυστηρό πλαίσιο υγιεινής και ασφάλειας στους τόπους δουλειάς με τη συμμετοχή και τον έλεγχο των εργαζομένων για την αντιμετώπιση των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών.
--Παρέχονται ιδιαίτερες κρατικές υπηρεσίες και παροχές για την προστασία της μητρότητας, τη φροντίδα και αγωγή της βρεφικής - παιδικής ηλικίας.
--Επιδεικνύεται ιδιαίτερη φροντίδα για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑΜΕΑ),τις οικογένειές τους, τους ηλικιωμένους και τους χρόνιους πάσχοντες, τις πολύτεκνες, τρίτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες.
--Διατίθενται ειδικά κονδύλια στην έρευνα για την αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών όπως ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, το AIDS, οι νέοι κορονοϊοί ή άλλες παθήσεις που έχουν αυξηθεί και θερίζουν τον πληθυσμό.
--Λειτουργεί Κρατικός Οργανισμός Φαρμάκου για την παραγωγή ή εισαγωγή, τον έλεγχο και τη διακίνηση όλων των σύγχρονων φαρμακευτικών σκευασμάτων, που κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά.
Ειδικά για τις συντάξεις και όσον αφορά τα όρια ηλικία και τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης σας έχουμε καταθέσει και εδώ μέσα και έξω, στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους συγκεκριμένη πρόταση και δεν θα τις επαναλάβω για να κερδίζουμε χρόνο.
Έχουμε εμπιστοσύνη στη δύναμη της ταξικής πάλης.
Είμαστε σίγουροι ότι οι εργαζόμενοι, ο λαός θα πάρουν τις τύχες στα δικά τους χέρια. Δίπλα τους θα έχουν το Κόμμα μας, με νέες επεξεργασίες συνεχώς, στηριγμένες πλέον πολύ γερά στην μελέτη της πείρας του παρελθόντος, με πρόγραμμα που απαντά στα σύγχρονα προβλήματα της εποχής.

Δείτε εδώ το βίντεο με την ομιλία