Τη διαχρονικά άθλια και επικίνδυνη κατάσταση των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων και συνολικά των μέσων σταθερής τροχιάς αναδεικνύει για ακόμη μια φορά η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης.
Μέσα σε διάστημα λίγων μόνο μηνών, ολοένα και πιο συχνά είναι τα ατυχήματα στους ευρωπαϊκούς σιδηροδρόμους, με συγκρούσεις τρένων όπως αυτές στην Τσεχία, τη Σλοβακία, την πολύνεκρη σύγκρουση στην Ισπανία στις αρχές του 2026 με 46 θύματα και την πλέον πρόσφατη μετωπική σύγκρουση δύο τρένων στη Δανία, με 17 τραυματίες. Επίσης, πριν λίγες ημέρες σημειώθηκε στο Ντύσελντορφ της Γερμανίας σοβαρή μετωπική σύγκρουση δύο τραμ, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό περισσότερων από πενήντα ατόμων, στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας αυτόνομο λεωφορείο συγκρούστηκε με τραμ και μόλις εχθές υπήρξε σύγκρουση τρένου με σχολικό λεωφορείο στο Βέλγιο με 4 νεκρούς, δύο εκ των οποίων μικρά παιδιά.
Και ενώ, λοιπόν, τα παραπάνω στοιχεία είναι αποκαλυπτικά, με κορυφή του παγόβουνου το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών που συγκαλύπτει η κυβέρνηση της ΝΔ, σε απάντησή της σε προηγούμενη ερώτηση των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ, η Κομισιόν ισχυρίζεται ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους και η απελευθέρωση των σιδηροδρομικών υπηρεσιών είχαν οποιοδήποτε αρνητικό αντίκτυπο στην ασφάλεια».
Τα παραπάνω περιστατικά επιβεβαιώνουν με τον πλέον τραγικό τρόπο την πολύ επικίνδυνη κατάσταση των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων και συνολικά των μέσων σταθερής τροχιάς, η οποία είναι η αναπόφευκτη κατάληξη της στρατηγικής της «απελευθέρωσης» και της ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων της ΕΕ, που θεωρεί την ασφάλεια «μη επιλέξιμο κόστος» στο βωμό της κερδοφορίας των ομίλων και του στόχου για τη μέγιστη χωρητικότητα, με βάση το νέο κανονισμό που μόλις εγκρίθηκε.
Αυτός, μάλιστα, προβλέπει αύξηση της συχνότητας δρομολογίων – θέσης σε κίνηση περισσότερων συρμών στις ίδιες ράγες, κάτι που δεδομένης της κατάστασης των σιδηροδρόμων σημαίνει αυτόματα γεωμετρική αύξηση του κινδύνου νέων θανατηφόρων σιδηροδρομικών εγκλημάτων, αν λάβουμε υπόψη και τη διπλή στρατιωτική χρήση των σιδηροδρόμων για μεταφορά εξοπλισμών και άλλου πολεμικού υλικού, με βάση την επικίνδυνη στρατηγική της στρατιωτικής κινητικότητας.
Είναι δε αποκαλυπτικό ότι σε πρόσφατη έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφορών της Κομισιόν (DG Move), ομολογείται απροκάλυπτα ότι ως το τέλος του 2024 το σύστημα ασφαλείας με εγκατεστημένη τηλεδιοίκηση «Ευρωπαϊκό Σύστημα Διαχείρισης Σιδηροδρομικής Κυκλοφορίας (ΕRTMS)» βρίσκεται σε λειτουργία μόλις στο 15% του βασικού ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού δικτύου, και «μόλις το 10% του συνολικού Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών ΔΕΔ-Μ και μόνο το 19% του σιδηροδρομικού στόλου της ΕΕ (8.730 αμαξοστοιχίες) είναι εξοπλισμένα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ελέγχου Τρένων (ETCS)».Το ίδιο σύστημα ελέγχου αμαξοστοιχιών, διαθέτει μόλις το 17% του βασικού δικτύου στην ΕΕ.
Επίσης, σύμφωνα με προβλέψεις της ίδιας έκθεσης, «περίπου το 43% του δικτύου ΔΕΔ-Μ και το 62% του κεντρικού δικτύου εντός της ΕΕ θα είναι εξοπλισμένα με ERTMS έως το 2035», ενώ τα επίπεδα εγκατάστασης έως το 2040 θα φτάσουν το 54% και 67% και το 66% και 76% έως το 2050.
Ασφαλώς, όλες αυτές οι καθυστερήσεις, όπως ομολογεί και η έκθεση, οφείλονται στο κόστος εγκατάστασης των συστημάτων, το οποίο «αποτελεί σημαντική απειλή για το χρονοδιάγραμμα εγκατάστασης και τη χρηματοοικονομική βιωσιμότητα της μετάβασης στο ERTMS». Για αυτό και ευρωενωσιακοί όμιλοι, ΕΕ και κυβερνήσεις «δεν βιάζονται» να εγκατασταθούν συστήματα ασφαλείας στους σιδηροδρόμους, γιατί κοστίζουν και δεν τους αποφέρουν κέρδη, έτσι συστήνουν προκλητικά να αναζητηθούν «λύσεις χαμηλότερου κόστους», όπως δήλωσαν ευθαρσώς στο πρόσφατο συνέδριο του ERTMS 2026 στη Βαλενσιέν της Γαλλίας.
Με βάση όλα τα παραπάνω ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
-Στο γεγονός ότι όλο και συχνότερα λαμβάνουν χώρα σοβαρά ατυχήματα στους ευρωπαϊκούς σιδηροδρόμους με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, λόγω της διαχρονικά απαράδεκτης και επικίνδυνης κατάστασης των σιδηροδρομικών υποδομών και της σοβαρής υποστελέχωσης του σιδηροδρομικού προσωπικού, αποτέλεσμα της συνολικής ευρωενωσιακής στρατηγικής «απελευθέρωσης» και ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων, που θυσιάζει την ασφάλεια στο βωμό της κερδοφορίας των ομίλων και των αναγκών του κεφαλαίου για την πολεμική συμμετοχή και προετοιμασία;
-Στο γεγονός ότι σημειώνεται μεγάλη καθυστέρηση στην εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων ασφαλείας σε σιδηροδρομικές υποδομές και οχήματα, ενώ τα συστήματα αυτά είναι διαθέσιμα, με μόνο κριτήριο «το μεγάλο κόστος της εγκατάστασης», το οποίο δεν αποφέρει τα αναμενόμενα κέρδη, παίζοντας καθημερινά με τον τρόπο αυτό «κορώνα-γράμματα» την ασφάλεια και τη ζωή επιβατών και εργαζομένων;».