Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταψήφισε την έκθεση,-που συνεισηγήτρια είναι η ευρωβουλευτής της ΝΔ Ε. Μελέτη- η οποία στέκεται απέναντι από τις σύγχρονες ανάγκες κοινωνικής προστασίας και φροντίδας των λαϊκών οικογενειών.
Αντίθετα, ενισχύει παραπέρα την αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ περί «συμφιλίωσης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής», που προωθεί τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, δηλαδή δουλειά και ζωή – λάστιχο, χωρίς εργασιακά δικαιώματα κι από την άλλη 13ωρη εργασία και εντατικοποίηση, ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου. Πίσω από τα κούφια μεγάλα λόγια, το δήθεν «όραμα» που επικαλείται η έκθεση για μια «κοινωνία φροντίδας» είναι βγαλμένο μέσα από τα πιο σκοτεινά όνειρα του κεφαλαίου.
Αυτό που απασχολεί το ευρωκοινοβούλιο και την ΕΕ είναι η ένταξη ακόμη περισσότερων γυναικών στην αγορά εργασίας και στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και όχι η φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων. Αυτή την αναθέτει στην ατομική-οικογενειακή ευθύνη, ενώ στο όνομα της «ισότητας των φύλων», προσανατολίζει σ’ έναν πιο «ισότιμο καταμερισμό» των βαρών ανάμεσα στο ζευγάρι, για αυτό και δεν εξασφαλίζει δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες που είναι αναγκαίες γι’ αυτή την φροντίδα. Καθόλου τυχαία, άλλωστε, οι λεγόμενοι «άτυποι φροντιστές», μόνο με τα επίσημα στοιχεία, ξεπερνούν τα 53 εκατομμύρια άτομα και διαρκώς αυξάνονται.
Όλες οι αντιλαϊκές «λύσεις» που προβάλλει συνοδεύονται από την επαναλαμβανόμενη κατεύθυνση για «οικονομικά προσιτές δομές φροντίδας», δηλαδή υπηρεσίες για τις οποίες τα λαϊκά νοικοκυριά δεδομένα πρέπει να βάζουν βαθιά το χέρι στη τσέπη. Τα αναγκαία μέτρα για τη φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμεΑ, εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται από την ΕΕ και τις αστικές κυβερνήσεις με το κριτήριο του κόστους για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους, οι οποίοι προσβλέπουν σε αύξηση της κερδοφορίας από την εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση ακόμα και αυτών των ευαίσθητων τομέων φροντίδας, με φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Την ίδια στιγμή, οι δομές κοινωνικής φροντίδας των Δήμων, τα ΚΔΑΠ, τα Κέντρα Ημέρας, η «βοήθεια στο σπίτι» λειτουργούν με προγράμματα μέσω ΕΣΠΑ που λήγουν, αφήνοντας στην αβεβαιότητα όσους τα έχουν ανάγκη και τους εργαζόμενους σε ομηρία.
Παρά τα αντίθετα ευχολόγια, η έκθεση «κάνει πλάτες» στην αδήλωτη – «μαύρη» εργασία στον τομέα, τις άθλιες συνθήκες δουλειάς, ιδιαίτερα για τους μετανάστες/τριες, τους χαμηλούς μισθούς, χωρίς κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Το ΚΚΕ διεκδικεί το πραγματικά σύγχρονο και αναγκαίο: κοινωνική προστασία της μητρότητας και της οικογένειας, με δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες και δομές φροντίδας για όλους όσοι τις έχουν ανάγκη, με αποκλειστική κρατική ευθύνη, χωρίς καμία επιχειρηματική δράση, εμπλοκή ιδιωτών ή ΜΚΟ.