Το τελευταίο διάστημα έχουν δει το φως της δημοσιότητας στον τύπο και τα κοινωνικά δίκτυα τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούνται από τις υλοτομικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στις Ζώνες Ασφάλειας Προκάλυψης κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών – και όχι μόνο – συνόρων, υπό την ευθύνη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και ήδη αποτελεί αντικείμενο εισαγγελικής διερεύνησης.
Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν προέκυψε αιφνιδίως. Εδώ και χρόνια, εργαζόμενοι στις αρμόδιες Δασικές Υπηρεσίες είχαν επανειλημμένα ενημερώσει την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ και την κεντρική διοίκηση, για τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργεί η εφαρμογή του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου στα δάση και τις δασικές εκτάσεις που εμπλέκεται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Παρά τις επανειλημμένες υπηρεσιακές αναφορές των εργαζόμενων, η κυβέρνηση δεν προχώρησε στην επίλυση του προβλήματος. Δεν διαμόρφωσε ένα θεσμικό πλαίσιο, ευθυνών και αρμοδιοτήτων που να εξασφαλίσει συνδυασμένα την ανάγκη προστασίας και διαχείρισης των δασών με ευθύνη των Δασικών Υπηρεσιών και τις ανάγκες της άμυνας. Αντίθετα, επέτρεψε να διαιωνίζεται και μια κατάσταση νομικής αβεβαιότητας, μέσα στην οποία διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες ενεργούν ακόμη και με αντικρουόμενες ερμηνείες της νομοθεσίας.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ασκούμενης πολιτικής από την κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία συνεχίζει την πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, υλοποιεί με συνέπεια τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης της πράσινης μετάβασης, για την ολοένα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των δασών, την εκχώρηση κρίσιμων τομέων της διαχείρισης και προστασίας τους σε επιχειρηματικούς ομίλους. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι η ψήφιση του ν. 5106/2024, η εκχώρηση της διαχείρισης των κρατικών δασικών οικοσυστημάτων στα “υβριδικά σχήματα” των ξυλοβιομήχανων και ξυλεμπόρων, τα προγράμματα «AntiNero», το πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ και ο ν. 5281/2026 που αποτελούν προσαρμογή του κρατικού μηχανισμού στη πολεμική προετοιμασία. Η απεμπόληση της κρατικής ευθύνης διαχείρισης και προστασίας των δασών συνολικά, που προϋποθέτει την συνεχή απαξίωση και αποδυνάμωση των Δασικών Υπηρεσιών, αποτελούν χαρακτηριστικές πλευρές αυτής της πολιτικής.
Χαρακτηριστική έκφραση αυτής της πολιτικής, αποτελεί η υπόθεση με τις υλοτομικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στις Ζώνες Ασφάλειας Προκάλυψης.
Το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, οδηγεί εκτός των άλλων και στη σκόπιμη και σχεδιασμένη μεταφορά της ευθύνης από την κυβέρνηση, στους κρατικούς δημόσιους υπαλλήλους που καλούνται να την εφαρμόσουν, ενώ η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία που διαμορφώνουν την κυβερνητική πολιτική και τις πολιτικές αποφάσεις, παραμένουν στο απυρόβλητο.
Θύματα, το δασικό περιβάλλον και δασικοί υπάλληλοι. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι οι εισαγγελικές έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι πειθαρχικές διαδικασίες και η ποινικοποίηση της υπηρεσιακής δράσης δασικών υπαλλήλων που υποχρεωτικά εφάρμοσαν τη δασική νομοθεσία, ενώ οι πραγματικές πολιτικές ευθύνες για τη διατήρηση αυτού του θεσμικού χάους παραμένουν σκόπιμα στο απυρόβλητο.
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ. Υπουργοί:
1. Γιατί, ενώ η κυβέρνηση γνώριζε εδώ και χρόνια, μέσω των συνεχών υπηρεσιακών αναφορών, των δημόσιων καταγγελιών, τα σοβαρά προβλήματα που προκαλεί το ισχύον νομικό πλαίσιο, δεν προχώρησε στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που απορρέουν από τη διαχείριση των δασών στις στρατιωτικές και παραμεθόριες περιοχές;
2. Τι μέτρα θα πάρει το ΥΠΕΝ ώστε να εξασφαλιστούν συνδυασμένα η ανάγκη προστασίας και διαχείρισης των δασών με ευθύνη των Δασικών Υπηρεσιών και οι ανάγκες της άμυνας της χώρας, χωρίς να αξιοποιούνται για εμπορική εκμετάλλευση των υλοτομιών, που δεν σχετίζονται με την άμυνα, ούτε με την προστασία και διαχείριση των δασών και δασικών εκτάσεων στις Ζώνες Ασφάλειας Προκάλυψης, τις οποίες διερευνά η Δικαιοσύνη;
3. Προτίθεται η κυβέρνηση να καταργήσει το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που οδηγεί στην ένταση της εκμετάλλευσης και υποβάθμισης των κρατικών δασών, που διευκολύνει την εμπορευματική αξιοποίηση τους και την ανάθεση κρίσιμων λειτουργιών διαχείρισής τους σε ιδιωτικά επιχειρηματικά σχήματα, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών και παραμεθόριων δασικού χαρακτήρα περιοχών, η οποία προϋποθέτει την απαξίωση και την αποδυνάμωση της Δασικής Υπηρεσίας και τη μετατροπή των εργαζόμενων, στο πλαίσιο του “επιτελικού κράτους”, σε πρωτοκολλητές των κερδοφόρων επιδιώξεων των ομίλων και των ξυλεμπόρων;
4. Θα σταματήσει η κυβέρνηση κάθε προσπάθεια μεταφοράς της ευθύνης στους δασικούς υπαλλήλους και πως θα διασφαλίσει την πλήρη νομική και υπηρεσιακή κάλυψή τους για πράξεις που απορρέουν από την εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας;
Οι Βουλευτές
Δελής Γιάννης
Παπαναστάσης Νίκος
Παφίλης Θανάσης
Στολτίδης Λεωνίδας