Ευχαριστούμε που είστε μαζί μας. Να ξεκινήσουμε πριν πάμε στις αμερικάνικες εκλογές και την επόμενη μέρα, στην Πάτρα. Έγιναν χθες ορισμένα επεισόδια λέει η αστυνομία, μεταξύ δύο ομάδων. Εσείς μιλήσατε ότι “δεν πρέπει να θρηνήσουμε άλλον Φύσσα”. Τι ακριβώς συνέβη;
Καλά, δεν ήτανε επεισόδια μεταξύ δύο ομάδων, όπως το παρουσιάζει η αστυνομία. Δεν ήταν καμιά σύγκρουση δύο ομάδων. Ήταν μια φασιστική επίθεση προπηλακισμού μιας μαθήτριας, αγωνίστριας, μέλους της ΚΝΕ, προέδρου 15μελούς, εκλεγμένης εκπροσώπου των μαθητών του σχολείου της, στο Συντονιστικό Μαθητών Πάτρας που συμμετέχει στους αγώνες και συμμετέχουν και σήμερα στις κινητοποιήσεις, στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, όπου μια ομάδα έξω από το σπίτι της την προπηλάκισε, άρχισε να τη βρίζει, κινήθηκε επιθετικά εναντίον της. Κατέβηκαν αμέσως - γιατί φώναξε η κοπέλα - οι γονείς της, ο πατέρας της, φωνάζοντας απέναντι σε αυτούς να απομακρυνθούν. Το πήραν χαμπάρι γείτονες και κατεβήκανε. Δίπλα συμμαθητές της, γιατί το σπίτι τους ήταν δίπλα σε μια πλατεΐτσα που υπάρχει εκεί στη συνοικία αυτή της Πάτρας. Ήταν φοιτητές, ήταν μαθητές και ήρθαν για να αποκρούσουν αυτή την επίθεση, να βοηθήσουν την κοπέλα, λέγοντάς τους ότι “πρέπει να σταματήσετε”.
Εκείνη τη στιγμή βγάλαν ακόμα και εγκληματικά εργαλεία, όπως αποδείχτηκε, γιατί τα βρήκε αυτά η αστυνομία. Μάλιστα στην πρώτη παρέμβαση που έκανε ο βουλευτής του κόμματος, ο Καραθανασόπουλος, ο εκπρόσωπος της ασφάλειας, της αστυνομίας εκεί του είπε ότι πρόκειται για επίθεση εγκληματική. Βρήκανε όπλο μέσα στο αυτοκίνητο, στους τέσσερις που αναγνωρίστηκαν και συνελήφθησαν αμέσως που τους αναγνώρισε και η κοπέλα και οι υπόλοιποι εκεί. Βρήκανε μαχαίρια, βρήκανε σιδηρογροθιές, βρήκαν διάφορα πράγματα και οι υπόλοιποι μετά εξαφανίστηκαν.
Άρα, λοιπόν, αυτό ήταν το ζήτημα. Και άρχισαν να χτυπάνε όλοι αυτοί οι εγκληματίες φασίστες να χτυπάνε τα παιδιά, τους μαθητές, τους φοιτητές τους υπόλοιπους κατοίκους εκεί της γειτονιάς που πήγαν για να βοηθήσουν την κοπέλα, γιατί θα είχαμε θύμα. Ήταν επιθετικές εγκληματικές οι προθέσεις τους.
Και ήταν απαράδεκτο αυτό το γεγονός. Και μάλιστα -δεν ξέρω πρέπει να ελεγχθεί αυτό, πρέπει να απαντήσει ο κύριος Χρυσοχοΐδης, πρέπει να απαντήσουν όλοι- πήγανε στο νοσοκομείο, γιατί είχαν χτυπήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους, τα παιδιά που πήγαν να βοηθήσουν την κοπέλα μετά, αφού δέχτηκε την επίθεση η μαθήτρια, ήταν οχτώ άτομα μέσα στο νοσοκομείο και πήγαν εκεί να τους πάρουν, υποτίθεται, κατάθεση για να αναγνωρίσουν αυτούς που τους επιτέθηκαν. Και αυτή η κατάθεση που έδωσαν καλή τη πίστει τα παιδιά, ενώ ήταν τραυματισμένα στο νοσοκομείο - άλλη απαράδεκτη ενέργεια και μεθόδευση - μετατράπηκε, η αστυνομία λέει κατόπιν εντολής της εισαγγελέα, που και αυτή η κυρία θα πρέπει να ελεγχθεί για τον ρόλο που έπαιξε εκεί και αν υπήρξε συνεννόηση και με την αστυνομία ή με παρακρατικούς μηχανισμούς, μετατράπηκε σε σύλληψη και αυτών των ανθρώπων. Οι καταθέσεις που έδωσαν για να αναγνωρίσουν τους εγκληματίες φασίστες που επιτέθηκαν στη μαθήτρια και μετά στράφηκαν εναντίον τους, επειδή τους λέγαν να σταματήσουν και πήγαν να βοηθήσουν τη συγκεκριμένη μαθήτρια. Αυτή είναι η όλη αλήθεια. Κι είναι απαράδεκτο αυτό.
Δεν πρέπει να περιμένουμε με σταυρωμένα χέρια. Η κυβέρνηση τους αφήνει ασύδοτους και μετά την αποφυλάκιση Κασιδιάρη. Και δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός αυτό που έγινε στην Πάτρα. Έχουμε αλλεπάλληλα επεισόδια. Ελεύθεροι εγκληματίες φασίστες να οργανώνουν συνάξεις, να προκαλούν, να προπηλακίζουν σε αυτή τη φάση και να χτυπάνε ορισμένες φορές και να τραυματίζουν συνανθρώπους μας. Και απ’ την άλλη μεριά, τα ΜΑΤ, η αστυνομία με εντολή του κυρίου Χρυσοχοϊδη ή και με την κάλυψη των κατά τόπους κάποιων εισαγγελέων και δικαστικών αρχών να επιτίθενται στους διαδηλωτές που διαδηλώνουν ενάντια στον φασισμό, ενάντια στους εγκληματίες, ενάντια σε αυτή την απαράδεκτη πολιτική καταστολής που επιβάλλει η κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη.
Είναι σοβαρές οι καταγγελίες που κάνετε κύριε Κουτσούμπα, είναι πάρα πολύ σοβαρές.
Αυτή είναι όλη η αλήθεια και πρέπει να σταματήσει. Γιατί ξέρετε, πάλι προχθές, είχαμε το επεισόδιο μέσα σε στρατόπεδο όπου υπαξιωματικός φασίστας, γνωστός για τις φασιστικές απόψεις του, μιλάει και ανοιχτά, έσβησε τσιγάρο στο μάγουλο φαντάρου και ο ίδιος κλώτσησε άσχημα έναν άλλον στρατευμένο που πάλι μίλησε, γιατί συμπεριφέρεται έτσι απέναντι στον συνάδελφό του και του έσπασε και τα δόντια με τις κλωτσιές. Πού βρισκόμαστε δηλαδή;
Αυτά εμείς τα ακούγαμε που γίνονταν πριν από 60-70 χρόνια, 50 όχι τώρα. Είναι δυνατόν; Λοιπόν, να πάμε στις αμερικανικές εκλογές. Να σας ρωτήσουμε τι σημαίνει για σας αυτό το οποίο έπαθε ο Τραμπ. Αν αυτό αλλάζει κάτι στη γενικότερη παγκόσμια ατμόσφαιρα που υπάρχει. Έρχεται μπλε κύμα.
Ναι. Μπλε.
Πάει το κόκκινο εκεί.
Μπλε είναι οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ.
Τώρα που λέει ο Σωτήρης “πάει το κόκκινο” θέλω να πω ότι ο Τράμπ έχει κηρύξει εβδομάδα εναντίον του κομμουνισμού από την 1η μέχρι 7 Νοεμβρίου.
Ναι. Γιατί ξέρετε όλες οι σφυγμομετρήσεις και οι δημοσκοπήσεις που κάνουν σοβαρές εταιρείες και στις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν ότι πάνω από το 50% του αμερικάνικου λαού και ανάμεσά τους πολύ μεγάλα ποσοστά στη νεολαία, μιλάνε θετικά για τον σοσιαλισμό, για τον κομμουνισμό, για τη Σοβιετική Ένωση. Ξέρετε ότι αυτό στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κόκκινο πανί για τον Τραμπ.
Άρα, λοιπόν, για εσάς άλλαξε ο Μανωλιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς;
Κοιτάξτε να δείτε. Οι ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναδεικνύουν τη μεγάλη δυσαρέσκεια των εκατομμυρίων Αμερικανών για όλα τα προβλήματα που βιώνουν στην καθημερινότητά τους. Από την ακρίβεια, απ’ τους μισθούς που δε φθάνουν, από υποσχέσεις που διαψεύστηκαν.
Μη ξεχνάμε ότι ο Τραμπ υποσχέθηκε “να κάνει την Αμερική μεγάλη ξανά” και βλέπουν οι άνθρωποι να μεγαλώνουν οι λογαριασμοί, οι πολεμικές δαπάνες, να μεγαλώνουν τα κέρδη των λίγων, του Μασκ, των πολυεθνικών, των μονοπωλίων. Υποσχέθηκε να τελειώσει, θυμόσαστε προεκλογικά, τους πολέμους σε μία μέρα και οι πόλεμοι δεν έχουν τελειωμό.
Αντίθετα, ξεκίνησε και άλλους πολέμους εκτός από την Ουκρανία που είχε ξεκινήσει επί δημοκρατικών, τότε με τη Ρωσία και τη βοήθεια που έδωσε στο ουκρανικό καθεστώς ανατρέποντας νόμιμες κυβερνήσεις πριν κλπ, τοποθετώντας τον Ζελένσκι εκεί κλπ και δίνοντας προβάδισμα. Ξεκίνησε πόλεμο ενάντια στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή συνεργαζόμενος με τον εγκληματία Νετανιάχου του Ισραήλ. Και την ίδια ώρα βλέπουν τους μισθούς τους, βλέπουν κοινωνικές παροχές, βλέπουν συντάξεις, βλέπουν το στεγαστικό πρόβλημα, βλέπουν μια σειρά προβλήματα γύρω τους που επιδεινώνονται συνεχώς. Το πρόβλημα είναι άλλο για μας. Δεν είναι το ίδιο ο ένας, το ίδιο και ο άλλος.
Εμείς λέμε ότι αυτή η δικαιολογημένη δυσαρέσκεια και η οργή που εκφράστηκε και στις εκλογές δε βρίσκει πραγματική διέξοδο σ αυτό το δίπολο Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων. Γιατί τους έχουμε γνωρίσει και τους δύο και τους έχουμε δει και στην εσωτερική τους πολιτική και στην εξωτερική τους πολιτική. Γιατί βλέπετε αλλάξαν τώρα οι ένοικοι στο Κογκρέσο, αλλά δεν έχουν αλλάξει αυτοί που κρατάνε τα πραγματικά κλειδιά της οικονομίας, των ζητημάτων που διαχειρίζονται, των κοινωνικών προβλημάτων. Αυτοί είναι τα μεγάλα μονοπώλια πάλι, είναι οι λίγοι αυτοί που θέλουν την κερδοφορία τους. Και βεβαίως σ’ αυτούς και οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι ορκίζονται.
Να σας πω κάτι όμως. Χθες είδαμε τον αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτών, στενό συνεργάτη, το δεξί χέρι του Αμερικανικού προέδρου, να λέει ευθέως πια και δημοσίως ότι “πληρώνουμε τον πόλεμο στο Ιράν”.
Βεβαίως. Δεν είναι καινούργιο αυτό. Υπάρχουν μεγάλες αντιθέσεις ακόμα και μέσα στο ίδιο το ρεπουμπλικανικό κόμμα και στους Δημοκρατικούς.
Ναι, τώρα μιλάω για έναν άνθρωπο ο οποίος είναι ο δεύτερος στη τάξη στο πολίτευμα.
Καλά, εντάξει, ο ίδιος πλασάρεται βέβαια και ως ο επόμενος υποψήφιος πρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων και βέβαια είναι φανερή με πάνω από 60-65% η εναντίωση του αμερικάνικου λαού και κυρίως της νεολαίας στον πόλεμο ενάντια στο Ιράν, στην εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, στη συνεργασία με το Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους και πάει λέγοντας. Αυτό είναι φανερό.
Και βεβαίως κάνουν και τέτοιους ελιγμούς, αναπροσαρμόζουν τις τακτικές τους. Και μην ξεχνάμε ότι ανταγωνιστικά συμφέροντα υπάρχουν και μέσα στην ίδια την άρχουσα τάξη, την αστική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών, ανάμεσα σε εταιρείες. Πρόσφατο είναι το παράδειγμα της παράπλευρης απώλειας, τώρα απώλεια εντάξει να την πει ο Θεός εντός εισαγωγικών βάλτε το, της κυρίας πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα. Γιατί ενώ αυτή πριμοδοτούσε άλλη εταιρεία, σε συνεργασία με άλλη ελληνική εταιρεία εδώ για τον Κάθετο Διάδρομο, άλλη ανταγωνιστική εταιρεία που έχει κάνει “κονέ” με την Τουρκία και με άλλες χώρες, με Αλβανία, να περάσει από αλλού ο Κάθετος Διάδρομος ουσιαστικά της έβγαλε όλα αυτά στη φόρα. Λοιπόν, τι να πούμε τώρα είναι μεγάλα τα συμφέροντα.
Δεν βλέπετε στη σκακιέρα την παγκόσμια να υπάρξουν κάποιες αλλαγές τώρα μετά από αυτά που συνέβησαν στην Αμερική ή βλέπετε να συνεχίζεται η ίδια κατάσταση;
Καλά, κάποιες αλλαγές μπορεί να υπάρξουν, γιατί και η ίδια η αμερικάνικη πολιτική αναπροσαρμόζεται. Ο ίδιος ο Τραμπ, για παράδειγμα είδατε τι έκανε. Ενώ ήταν υπέρμαχος και λάβρος υπέρμαχος του Ζελένσκι, των Ουκρανών κλπ και των Ευρωπαίων, μετά στράφηκε ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενάντια στον Ζελένσκι, του λέει για διαπραγματεύσεις, τον άφησε εκεί ξεκρέμαστο και συζητάει με το τον Πούτιν και θέλει να κάνει και συνάντηση με τον Πούτιν και τον Σι για να λύσουν το πρόβλημα της Ουκρανίας.
Απ’ την άλλη μεριά λέει ότι θα λύσει το πρόβλημα στο Ιράν και επιτίθεται ξανά και κάνει επιθέσεις και λέει θα οξυνθεί ο πόλεμος και πάει λέγοντας. Άρα, αυτά τα ζητήματα, πέρα από τη σχετική ανισορροπία που παρουσιάζουν του Τραμπ ή δεν ξέρω το ανεξέλεγκτο των απόψεών του, που είναι πασίγνωστο, πώς εκφράζεται ο ίδιος, είναι αντιθέσεις, ανταγωνισμοί διαφορετικών οικονομικών συμφερόντων και μέσα στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στον ανταγωνισμό τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά στον ανταγωνισμό τους με τη Ρωσία και με την Κίνα, κυρίως με το βλέμμα στραμμένο στην Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.
Γραμματέα, να προλάβουμε και τα δικά μας τα εσωτερικά. Φαίνεται ότι η βελόνα, βλέπουμε εδώ στις δημοσκοπήσεις μένει, πώς το ‘λεγε ο Γερουλάνος, ακούνητη. Αυτοδυναμία δεν φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα. Συμμαχίες δε φαίνεται να υπάρχουν στον ορίζοντα. Όχι, λέει το ΠΑΣΟΚ, όχι λέει η ΕΛΑΣ. Τι προβλέπετε;
Κοιτάξτε, ανάμεσα σε αυτά τα κόμματα που γενικά στις συνολικότερες στρατηγικές που υλοποιεί το κράτος και η χώρα συνολικότερα, όταν αναλαμβάνουν την κυβέρνηση, υπάρχουν μεγάλες συγκλήσεις στις στρατηγικές επιλογές, παρά τις επιμέρους διαφορές σε ζητήματα που υπάρχουν ανάμεσα στα κόμματα και εμφανίζεται το φαινόμενο πάντα προεκλογικά να μιλάνε για σκότος ο ένας, για φως ότι είναι ο άλλος και να γίνεται αυτή η τράμπα προσπαθώντας να φτιάξουν ένα νέο δίπολο, το οποίο δεν έχει φτιαχτεί ακόμα. Γιατί ο δέυτερος χώρος, να το πω έτσι, πόλος του αστικού πολιτικού συστήματος, η σοσιαλδημοκρατία, δηλαδή που παίζεται ανάμεσα στον Τσίπρα της ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη είναι υπό διαμόρφωση, δεν έχει κατασταλλαχτεί.
Υπάρχουν πάρα πολλές, επίσης, φτερούγες όλων αυτών των κομμάτων και της ΝΔ και των κομμάτων της σοσιαλδημοκρατίας, δεξιά και αριστερά του πολιτικού συστήματος. Και βεβαίως, η αντιπαράθεση και ότι “δεν συνεργάζομαι” γίνεται για προεκλογικούς λόγους, για την εξασφάλιση ψήφων εναντίωσης στην κυβερνητική πολιτική, γιατί είναι φανερό ότι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού τάσσεται ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ. Προσωπικά θα έλεγα και ενάντια στον κύριο Μητσοτάκη και την πολιτική του που την προσωποποιεί σ’ αυτόν, να φύγει αυτός δηλαδή, αλλά όχι τόσο στη ΝΔ. Αυτό είναι το συνολικό κλίμα.
Και την άλλη μέρα των εκλογών, επειδή ακριβώς σωστά είπατε και όπως δείχνουν και αυτές οι δημοσκοπήσεις, όσο κι αν είναι πειραγμένες ή δεν ξέρω και όσο κι αν λειτουργούν, όπως πάντα στο πολιτικό σκηνικό και ως προπαγανδιστικό μέσο για ορισμένες εταιρείες για να διαμορφώσουν λαϊκές συνειδήσεις, φαίνεται ότι δεν θα υπάρξει, εγώ είμαι 100% σίγουρος, αυτοδυναμία. Θα είναι πολύ χαμηλά η ΝΔ, δηλαδή παλεύει και το 25%. Δηλαδή περισσότερο ως ταβάνι το βλέπω εγώ το 25% στη Νέα Δημοκρατία με βάση τις δημοσκοπήσεις παρά ως βάση για προσέγγιση του 30%.
Τι προβλέπεται ότι θα γίνει, γιατί κάποια στιγμή η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί;
Θα υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας, κυβέρνηση εθνικού σκοπού μπορεί να ονομαστεί, ειδικού σκοπού μπορεί να ονομαστεί, θα υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας και με τη ΝΔ, χωρίς φυσικά τον Μητσοτάκη, ο οποίος αμφισβητείται και από την ίδια τη ΝΔ το κόμμα του ο κύριος Μητσοτάκης αυτή τη στιγμή. Και δεν λέω μόνο τον κύριο Καραμανλή ή τον κύριο Σαμαρά. Αναφέρομαι και σε άλλους που ακόμα δεν έχουν ανοιχτά τοποθετηθεί.
Τον κύριο Δένδια;
Τον κύριο Δένδια και άλλους... και άλλους.
Και με ποιο κόμμα θα μπορούσε να συνεργαστεί λέτε; Με το ΠΑΣΟΚ μόνο;
Εγώ πιστεύω ότι η αντικειμενική βάση άσχετα τι θα κάνουν για κομματικούς μικροκομματικούς ή για την πορεία τους σε συνέχεια και ανάλογα το εκλογικό αποτέλεσμα, είναι πιθανή τέτοια κυβέρνηση και με το κόμμα του Τσίπρα και με το κόμμα του κυρίου Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ, και με άλλους μικρότερους εταίρους που θα προστρέξουν σε αυτή την υπόθεση. Εμάς να μην υπολογίζουν, όπως ξέρετε.
Καλά, αυτό δεν σας το ρωτήσαμε καν. Είναι αυτονόητο.
Είναι αυτονόητο, και γι αυτό δεν μας ρωτάτε, αλλά το λέω καλού κακού.