Φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες νέες και νέους που πήραν μέρος στην 33η Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση της ΚΝΕ, όλες και όλους που είναι σήμερα εδώ, δίνοντας ένα βροντερό παρόν, έξω από το Νατοϊκό στρατηγείο στη Θεσσαλονίκη. Από εδώ από τη Θεσσαλονίκη, που ο λαός της, 25 χρόνια πριν, τη μετέτρεψε σε ορμητήριο αντίστασης και αγώνα απέναντι στη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ενάντια στον λαό της Γιουγκοσλαβίας, στέλνουμε σήμερα το δικό μας μήνυμα:
-Δεν θα γίνει η χώρα μας ορμητήριο πολέμου για τα πολεμικά σας σχέδια!
-Δεν θα δεχτούμε το αιματοκύλισμα κι άλλων λαών με τη συμμετοχή της πατρίδας μας, για τα δικά σας κέρδη.
-Δεν αποδεχόμαστε να είμαστε στο μάτι του κυκλώνα των συγκρούσεων των ιμπεριαλιστικών κρατών για τα συμφέροντα μιας χούφτας εκμεταλλευτών.
-Δεν θα γίνουν τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, οι κρίσιμες υποδομές της πόλης και της χώρας Νατοϊκό τσιφλίκι.
Είμαστε με τους λαούς, με το δίκιο τους, με τον αγώνα τους, για ειρήνη στις πατρίδες τους, απαλλαγμένοι από τους κάθε λογής επικυρίαρχους εκμεταλλευτές. Αυτή είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας.
Από δω, από τη Θεσσαλονίκη, δηλώνουμε ότι οι ιμπεριαλιστές δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι ανίκητοι. Οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Μπορούν με τον αγώνα τους και τη δράση τους να καθορίσουν εξελίξεις. Μπορούν να παλέψουν μέχρι και την οριστική ανατροπή, για να ζήσουν με ειρήνη, χωρίς τους πολέμους για τα κέρδη των καπιτα-ληστών, του συνεχούς μοιράσματος εδαφών, αγορών και σφαιρών επιρροής.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ήταν 24 Μάρτη 1999, 8 παρά τέταρτο το βράδυ, όταν τα αμερικανοΝΑΤΟικά αεροπλάνα και οι πύραυλοι άρχισαν να "σπέρνουν” φωτιά και όλεθρο στη Γιουγκοσλαβία, προσθέτοντας μια ακόμη σελίδα στην αιματοβαμμένη ιστορία της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ.
Ξεκινούσε ένα μακελειό που κράτησε 78 μέρες.
Η Γιουγκοσλαβία δεν επελέγη τυχαία. Βρισκόταν στο κέντρο των Βαλκανίων, στην καρδιά μιας περιοχής-σταυροδρόμι δύο παγκόσμιων πολέμων. Ο κατακερματισμός αυτής της χώρας και η σταδιακή ΝΑΤΟποίησή της, ήταν προϋπόθεση για να προχωρήσει το αμερικανοΝΑΤΟϊκό σχέδιο στην περιοχή, να ανακοπούν τα σχέδια των ανταγωνιστών τους.
Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι και τις μέρες μας, με την καθοριστική συμβολή και των ελληνικών κυβερνήσεων, της ΝΔ σήμερα και του ΣΥΡΙΖΑ προηγουμένως, με τη στήριξη φυσικά και του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτή την κατεύθυνση δραστηριοποιούνται νυν και πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί, καθώς και τα διάφορα Ινστιτούτα που ξεφυτρώνουν, όπως αυτό των Τσίπρα – Ζάεφ, με έντονη ευρωατλαντική σφραγίδα.
Η αντίστροφη μέτρηση για τον κατακερματισμό και τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, τις αλλαγές των συνόρων, ξεκίνησε όταν ανατράπηκε ο σοσιαλισμός στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Όταν στόχος πλέον, στην οικονομία και στην πολιτική, δεν ήταν η κοινωνική ευημερία, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, οι οποίοι σήμερα είναι κυρίαρχοι και ανταγωνίζονται σκληρά στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας.
Μετά τις ανατροπές αυτές, η επέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στα Βαλκάνια πήρε γενικευμένο χαρακτήρα. Ο στόχος τους ήταν και παραμένει το μοίρασμα των νέων αγορών μεταξύ των μονοπωλιακών ομίλων. Για να τον πετύχουν, δε διστάζουν να αλλάξουν σύνορα, να αποδυναμώσουν κυρίαρχα κράτη και να δημιουργήσουν κράτη-προτεκτοράτα. Μόνο που τα σύνορα χαράζονται, πιο σωστά τα χαράζουν οι ιμπεριαλιστές, με των λαών το αίμα.
Γι’ αυτό στις μέρες μας, δεν διστάζουν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για μια ευρύτερη πολεμική σύγκρουση. Όπως γίνεται τα τελευταία δυόμισι χρόνια με τον πόλεμο ΝΑΤΟ - Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας. Δεν διστάζουν να οδηγήσουν στη γενοκτονία έναν ολόκληρο λαό στην Παλαιστίνη, δημιουργώντας συνθήκες γενίκευσης αυτού του μακελειού σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Και πάντα βρίσκουν προσχήματα. Τότε, το πρόσχημά τους ήταν το λεγόμενο δικαίωμα του “αυτοπροσδιορισμού”, της δήθεν "υπεράσπισης" των μειονοτήτων. Τώρα είναι η δήθεν “εναντίωση στους αυταρχικούς ηγέτες”, το λεγόμενο “δικαίωμα στην αυτοάμυνα” για το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Η ξετσιπωσιά άλλωστε, ήταν πάντα ένα από τα χαρακτηριστικά των ιμπεριαλιστών.
Σήμερα οι χώρες του ΝΑΤΟ ακονίζουν τα μαχαίρια τους για μια ακόμη πιο αιματηρή γενικευμένη σύρραξη. Στη Σύνοδο που διεξάγεται τις επόμενες μέρες θα “γιορτάσουν” τα 75 χρόνια αιματηρών επεμβάσεων, πολέμων, πραξικοπημάτων, με νέα πιο επικίνδυνα σχέδια για τους λαούς. Θα γιορτάσουν το ότι πάνω από 20 κράτη-μέλη, για πρώτη φορά στην ιστορία αυτής της δολοφονικής συμμαχίας, θα ξεπεράσουν το στόχο για τις ΝΑΤΟϊκές δαπάνες στους προϋπολογισμούς τους τη φετινή χρονιά.
Η ελληνική κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, φυσικά πρωτοπορούν, σταθερά πιάνουν τον στόχο και στέλνουν το φουσκωμένο ΝΑΤΟϊκό λογαριασμό στον λαό. Μάλιστα, μόλις την περασμένη βδομάδα, εγκρίθηκε στη Βουλή άλλο ένα εξοπλιστικό πακέτο ύψους 8,5 δισ. με τις ψήφους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την ουσιαστική συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπετε, για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ πάντα υπάρχουν “λεφτόδεντρα”, αλλά για τις λαϊκές ανάγκες ποτέ!
Την ίδια ώρα η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ επιβεβαίωσε τη μετατροπή της ευρωπαϊκής οικονομίας σε πολεμική οικονομία. «Λαγός» αυτών των εξελίξεων είναι ο κ. Μητσοτάκης. Ο οποίος, εδώ και καιρό, στο όνομα των γεωπολιτικών προκλήσεων, ζητάει και ενιαίο αμυντικό - πολεμικό ταμείο, ο χουβαρντάς. Κάτι σαν ένα νέο Ταμείο Ανάκαμψης - υπερμνημόνιο για την Άμυνα, υποτίθεται, το οποίο θα πληρώσουν ξανά οι λαοί, με τόκους και εκμετάλλευση όπως πληρώνουν όλα τα μνημόνια.
Για όλα αυτά, τα πραγματικά, σοβαρά ζητήματα της επόμενης μέρας των ευρωεκλογών, δε γίνεται καμιά ουσιαστική συζήτηση. Μπορεί όλοι να μαλώνουν με όλους, ανεξάρτητα αν είναι στο ίδιο ή σε αντίπαλο κόμμα, αλλά για το τι μέλλει γενέσθαι για τους λαούς, σε τι επικίνδυνες περιπέτειες τον μπλέκουν, δεν μιλάει κανείς. Φαγώνονται μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τους δορυφόρους του. Τρώγονται μέσα στο ΠΑΣΟΚ με ουρά υποψηφίων να περιμένει για την αρχηγική καρέκλα. Φαγώνονται στη ΝΔ για την «μετάλλαξή» της. Αλληλοδιαγράφονται και αποχωρούν από τα κόμματα εκ δεξιών της ΝΔ. Κοινώς, τουρλουμπούκι!
Κι όλα αυτά, για να μη φανερωθεί η απόλυτη ταύτισή τους στους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στους στόχους της ελληνικής άρχουσας τάξης που διεκδικεί καλύτερο μερίδιο από τα κλεψιμέϊκα της πολεμικής λείας. Δεν τους τα είπανε καλά. Γιατί εδώ σ΄ αυτή τη χώρα υπάρχει Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, υπάρχει, δρα, αναπτύσσεται και δυναμώνει η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, υπάρχει ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα. Συνεχίζουμε να τους αποκαλύπτουμε, να προειδοποιούμε γι’ αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις και το πιο σημαντικό, να μπαίνουμε μπροστά για να οργανώνουμε την πάλη του λαού ενάντια στα επικίνδυνα σχέδιά τους.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Νέοι και νέες,

Η μάχη που έδωσε πριν 20 χρόνια ο λαός της Γιουγκοσλαβίας, μάχη άνιση εκείνη τη δεδομένη στιγμή, δεν πήγε χαμένη. Συνέβαλε στην αφύπνιση λαϊκών δυνάμεων, που τα προηγούμενα χρόνια τις είχαν "αποκοιμίσει" με τη δήθεν "ειρηνική διευθέτηση και ανάπτυξη" που θα έφερνε η λεγόμενη “παγκοσμιοποίηση”, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ και την ανατροπή του σοσιαλιστικού στρατοπέδου στην Ευρώπη.
Αποκάλυψε τον ρόλο διάφορων δήθεν "αριστερών", δήθεν "σοσιαλιστικών", δήθεν “πράσινων” κομμάτων στην ΕΕ και στις ΗΠΑ, όλων των δήθεν “προοδευτικών” κυβερνήσεων που επί της ουσίας διεξήγαγαν αυτόν τον πόλεμο.
Τους θυμόμαστε όλους έναν- έναν. Ήταν οι Δημοκρατικοί με πρόεδρο τον Κλίντον στις ΗΠΑ, ο Ντ΄Αλέμα στην Ιταλία, οι Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι στη Γερμανία, που ξέχασαν τις περιβαλλοντικές τους ευαισθησίες και άρχισαν να ρίχνουν βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου. Ήταν οι Σοσιαλιστές του Ζοσπέν με τη συμμετοχή του μεταλλαγμένου ΚΚ στη Γαλλία, δηλαδή, όλες εκείνες οι δυνάμεις, που σήμερα συμμετέχουν στο περιβόητο “Νέο Λαϊκό Μέτωπο” της Γαλλίας, που δήθεν θα φράξει τον δρόμο στην ακροδεξιά της Λεπέν. Τότε, μάλιστα, οι Σοσιαλιστές είχαν βουλευτή τους και αργότερα υπουργό τους τον δήθεν “ακροαριστερό”, όπως τον αποκαλούν οι δεξιοί, κ. Μελανσόν. Και φυσικά εδώ στην Ελλάδα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που έδωσε “γην και ύδωρ” στους ιμπεριαλιστές. Όλη αυτή την ορχήστρα των πολεμοκάπηλων την συντόνιζε ο Ισπανός σοσιαλδημοκράτης Χαβιέ Σολάνα, που ήταν τότε Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ.
Όλα αυτά είναι καλό να τα θυμόμαστε τώρα που φουντώνουν οι διεργασίες στην σοσιαλδημοκρατία, με στόχο να βρουν το σχήμα που θα μπορέσει να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια που δημιουργούν η κυβερνητική πολιτική, για να αποτελέσουν την καινούργια “ρεζέρβα” του συστήματος. Ναι, να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, για ποιους λόγους αποκαλούμε “αμαρτωλή” τη σοσιαλδημοκρατία, κι ας ενοχλούνται ορισμένοι.
Την περίοδο μετά το ’90, φίλες και φίλοι, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όπως και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αργότερα, υιοθέτησαν το ίδιο επιχείρημα: Ότι «η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει τάχα το ρίσκο και να είναι παρούσα και ενεργή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, για να είναι δήθεν σε θέση να διεκδικήσει “ανταλλάγματα”, μερίδιο δηλαδή από τις νέες αγορές».
Το ίδιο ακούμε και σήμερα. Μόνο που το ρίσκο είναι μόνο για την Ελλάδα του λαού. Και τα κερδοφόρα ανταλλάγματα είναι μόνο για την Ελλάδα των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών. Γι' αυτό η κυβέρνηση έχει εξελιχθεί σε σημαιοφόρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή, συνεχίζοντας στα βήματα του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς τη συμβολή της Ελλάδας τότε, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί το αιματοκύλισμα του γιουγκοσλαβικού λαού.
Ο λαός της Θεσσαλονίκης ακόμα θυμάται, στο λιμάνι της πόλης και στην ευρύτερη περιοχή, τις ορδές των τανκς και των κοντέινερ που μετέφεραν στρατεύματα και πολεμικό εξοπλισμό στη Σερβία. Κάτι σαν την εικόνα που υπάρχει σήμερα στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.
Γι αυτό και οι κομμουνιστές, όπως πάντα στην ηρωική ιστορία αυτού του τόπου -και εδώ στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη την Ελλάδα- μπήκαν μπροστά. Βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της μάχης ώστε να εκφραστεί έμπρακτα η αντίσταση του ελληνικού λαού στο σφαγιασμό των γειτόνων μας. Με χίλιους δυο τρόπους, αψηφώντας τον κίνδυνο, δυσκόλεψαν το πέρασμα των στρατευμάτων.
Σύμφωνα μάλιστα με τα δικά τους -με τα ΝΑΤΟικά στοιχεία- από τις κινητοποιήσεις του λαού και της νεολαίας της πατρίδας μας, το δολοφονικό τους έργο καθυστέρησε περίπου ένα μήνα. Δεν θα ξεχάσουν ποτέ οι Νατοϊκοί το “χουνέρι” που τους έκανε ο λαός της Θεσσαλονίκης, στέλνοντάς τους για μπρόκολα στην λαχαναγορά. Κυριολεκτικά «τούς έκανε με τα “κρεμμυδάκια”» δηλαδή.
Δεν θα αφήσουμε επίσης να ξεχαστεί κάτι που τους πόνεσε πολύ. Το παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, του συντρόφου μας και του υπόλοιπου προσωπικού στο αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής», που με την ηρωική επιστολή τους δήλωσαν: “Αρνούμαι να συμμετέχω στο έγκλημα”, αυτός είναι ηρωισμός, ο πραγματικός πατριωτισμός, που είναι επίκαιρος ειδικά τώρα, που, μετά τη φρεγάτα “Ύδρα”, στέλνουν και τη φρεγάτα “Ψαρά” στο στόμα του λύκου.
Για το ΚΚΕ αυτές οι ενέργειες, αυτές οι πρωτοβουλίες δεν ήταν απλά κάποιοι “ακτιβισμοί”. Πηγάζουν από την ακλόνητη πίστη μας για τη δύναμη του λαού, όταν μαζικά εισέρχεται στον αγώνα. Πηγάζουν από τη σιγουριά μας, ότι κανένας αρνητικός συσχετισμός δεν είναι ανίκητος. Και ο ελληνικός λαός και πριν 25 χρόνια σε όλη την χώρα και τώρα συνεχίζει.
Από την Ηγουμενίτσα μέχρι τα Χανιά και από τον Πειραιά μέχρι την Αλεξανδρούπολη. Ακούγεται παντού το σύνθημα του ‘99: NATO KILLERS GO HOME!

Φίλες και φίλοι,
Νέοι και νέες,

Τώρα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν, η επαγρύπνηση, η ετοιμότητα του λαού για να δράσει, ως καθοριστικός παράγοντας στις εξελίξεις, είναι ακόμη πιο αναγκαία. Κάτι τέτοιο όμως, μπορεί να γίνει μόνο με ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό. Παντού.
Είμαστε αισιόδοξοι, γιατί οι διεργασίες στις λαϊκές συνειδήσεις, που αποτυπώθηκαν ως ένα βαθμό και στις πρόσφατες ευρωεκλογές, αποδεικνύουν ότι σταθεροποιείται και δυναμώνει εν μέρει, ένα ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, του καπιταλιστικού και ευρω-ΝΑΤΟϊκού μονόδρομου.
Και δυναμώνει πιο πολύ εκεί που μετράει περισσότερο, όπως στους ηρωικούς πια εργάτες της ΛΑΡΚΟ που τώρα πρέπει να δυναμώσει η αλληλεγγύη, γιατί ο αγώνας τους βρίσκεται σε κρίσιμη φάση. Δυναμώνει σε μεγάλους χώρους δουλειάς σε όλη τη χώρα, όπως στα Μαντεμοχώρια της Χαλκιδικής και τους μεταλλεργάτες, στη νεολαία. Αλλά και σε αρχαιρεσίες του κινήματος που γράφουν ιστορία, όπως η πρωτιά της παράταξης στην οποία συμμετέχουν οι κομμουνιστές για πρώτη φορά στα 100 χρόνια της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας!
Στοιχεία που δείχνουν, ότι ζούμε σε μια περίοδο σημαντικών διεργασιών, στην οποία πρέπει να αντιστοιχηθεί η δική μας πρωτοπόρα δράση. Και θα τα καταφέρουμε. Το πείσμα μας είναι τώρα ακόμα μεγαλύτερο και η θέλησή μας επίσης. Για να μετατραπεί το ρεύμα γενικής αμφισβήτησης, σε ρεύμα συγκεκριμένης ανατροπής, ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, για τη νέα κοινωνία, την σοσιαλιστική!
Με την ορμή αυτής της μεγάλης νεανικής κατασκήνωσης, με τον παλμό της σημερινής διαδήλωσης, με τις μνήμες των μεγάλων λαϊκών κινητοποιήσεων 25 χρόνια πριν, λέμε αποφασιστικά: Η ΕΛΠΙΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ! ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!